2:1 Statui autem hoc ipsum apud me, ne iterum in tristitia venirem ad vos.
2:1 Mas yo he determinado en mí, de no venir otra vez á vosotros con tristeza.
2:2 Si enim ego contristo vos : et quis est, qui me lætificet, nisi qui contristatur ex me ?
2:2 Porque si yo os contristo; ¿quién es, el que me alegrará, sino el que es contristado por mí?
2:3 Et hoc ipsum scripsi vobis, ut non cum venero, tristitiam super tristitiam habeam, de quibus oportuerat me gaudere : confidens in omnibus vobis, quia meum gaudium, omnium vestrum est.
2:3 Y esto mismo os he escrito, para que quando pasáre á veros, no tenga tristeza sobre tristeza, de los que me debiera gozar: confiando en todos vosotros, que mi gozo es el de todos vosotros,
2:4 Nam ex multa tribulatione et angustia cordis scripsi vobis per multas lacrimas : non ut contristemini, sed ut sciatis, quam caritatem habeam abundantius in vobis.
2:4 Porque por la mucha aflicción y angustia de corazón, y con muchas lágrimas os escribí; no para que fuéseis contristados, sino para que supiéseis, quánto mas amor tengo para con vosotros.
2:5 Si quis autem contristavit, non me contristavit : sed ex parte, ut non onerem omnes vos.
2:5 Y si alguno me contristó, no me contristó sino en parte, por no cargaros á todos vosotros.
2:6 Sufficit illi, qui ejusmodi est, objurgatio hæc, quæ fit a pluribus :
2:6 Bástale al que es tal, ésta reprehension hecha por muchos:
2:7 ita ut e contrario magis donetis, et consolemini, ne forte abundantiori tristitia absorbeatur qui ejusmodi est.
2:7 Y al contrario debeis ahora usar con él de indulgencia, y consolarle, porque no acontezca, que el tal sea consumido de demasiada tristeza.
2:8 Propter quod obsecro vos, ut confirmetis in illum caritatem.
2:8 Por lo qual os ruego, que le deis pruebas seguras de châridad.
2:9 Ideo enim et scripsi, ut cognoscam experimentum vestrum, an in omnibus obedientes sitis.
2:9 Y por esto también os escribí, para ver por ésta prueba, si sois obedientes en todas las cosas.
2:10 Cui autem aliquid donastis, et ego : nam et ego quod donavi, si quid donavi, propter vos in persona Christi,
2:10 Y al que perdonasteis en algo, también yo: pues yo también, si algo he condonado, lo he condonado por vosotros en persona de Christo,
2:11 ut non circumveniamur a Satana : non enim ignoramus cogitationes ejus.
2:11 Para que no seamos sorprendidos de Satanás, porque no ignoramos sus maquinaciones.
2:12 Cum venissem autem Troadem propter Evangelium Christi, et ostium mihi apertum esset in Domino,
2:12 Mas quando pasé á Troas por el Evangelio de Christo, y me fué abierta puerta en el Señor,
2:13 non habui requiem spiritui meo, eo quod non invenerim Titum fratrem meum, sed valefaciens eis, profectus sum in Macedoniam.
2:13 No tuve reposo en mi espíritu, porque no hallé á mi hermano Tito: así despidiéndome de ellos, partí para Macedonia.
2:14 Deo autem gratias, qui semper triumphat nos in Christo Jesu, et odorem notitiæ suæ manifestat per nos in omni loco :
2:14 Mas gracias á Dios, que nos hice siempre triumphar en Jesu-Christo, y manifiesta por nosotros el clor del conocimiento de sí mismo entodo lugar:
2:15 quia Christi bonus odor sumus Deo in iis qui salvi fiunt, et in iis qui pereunt :
2:15 Porque somos para Dios buen olor de Christo, en los que se salvan, y en los que perecen:
2:16 aliis quidem odor mortis in mortem : aliis autem odor vitæ in vitam. Et ad hæc quis tam idoneus ?
2:16 A los unos en verdad olor de muerte para muerte y á los otros olor de vida para vida. Y para éstas cosas ¿quién es tan idóneo?
2:17 non enim sumus sicut plurimi, adulterantes verbum Dei, sed ex sinceritate, sed sicut ex Deo, coram Deo, in Christo loquimur.
2:17 Porque no somos falsificadores de la palabra de Dios como muchos; Mas hablamos en Christo con sinceridad, como de parte de Dios, delante de Dios.