Segundo de Esdras 5

2. Esdrae (Nehemias)

5:1 Et factus est clamor populi et uxorum ejus magnus adversus fratres suos Judæos.

5:1 Y levantóse un grande clamor del pueblo, y de sus mugeres contra sus hermanos los Judíos.

5:2 Et erant qui dicerent : Filii nostri et filiæ nostræ multæ sunt nimis : accipiamus pro pretio eorum frumentum, et comedamus, et vivamus.

5:2 Y habia algunos que decian: Nuestros hijos, y nuestras hijas son número excesivo: tomemos por precio de ellos trigo, y comamos, y vivamos.

5:3 Et erant qui dicerent : Agros nostros, et vineas, et domus nostras opponamus, et accipiamus frumentum in fame.

5:3 Habia tambien quienes decian: Empeñemos nuestros campos, y viñas, y nuestras casas, y tomemos trigo en esta hambre.

5:4 Et alii dicebant : Mutuo sumamus pecunias in tributa regis, demusque agros nostros et vineas :

5:4 Y otros decian: Tomemos dinero prestado para pagar los tributos del Rey, y demos nuestros campos, y viñas:

5:5 et nunc sicut carnes fratrum nostrorum, sic carnes nostræ sunt : et sicut filii eorum, ita et filii nostri : ecce nos subjugamus filios nostros et filias nostras in servitutem, et de filiabus nostris sunt famulæ, nec habemus unde possint redimi : et agros nostros et vineas nostras alii possident.

5:5 Y ahora como la carne de nuestros hermanos, así es nuestra carne: y nuestros hijos son como sus hijos. He aquí que nosotros reducimos nuestros hijos, y nuestras hijas á esclavitud, y de nuestras hijas son las esclavas, y no tenemos con que poder rescatarlas, y otros poseen nuestros campos, y nuestras viñas.

5:6 Et iratus sum nimis cum audissem clamorem eorum secundum verba hæc :

5:6 Y me enojé en gran manera quando oí sus clamores segun este modo de hablar:

5:7 cogitavitque cor meum mecum, et increpavi optimates et magistratus, et dixi eis : Usurasne singuli a fratribus vestris exigitis ? Et congregavi adversum eos concionem magnam,

5:7 Y consideré esto en mi corazon: y reprehendí á los Magnates, y á los Magistrados, y les dixe: ¿Exîgis por ventura cada uno usuras de vuestros hermanos? Y convoqué contra ellos una grande junta,

5:8 et dixi eis : Nos, ut scitis, redemimus fratres nostros Judæos, qui venditi fuerant gentibus secundum possibilitatem nostram : et vos igitur vendetis fratres vestros, et redimemus eos ? Et siluerunt, nec invenerunt quid responderent.

5:8 Y les dixe: Nosotros, como sabeis, segun nuestras facultades hemos rescatado á nuestros hermanos los Judíos, que fuéron vendidos á las gentes: ¿y vosotros venderéis ahora vuestros hermanos, y nosotros los rescatarémos? Y calláron, y no halláron que responder.

5:9 Dixique ad eos : Non est bona res quam facitis : quare non in timore Dei nostri ambulastis, ne exprobretur nobis a gentibus inimicis nostris ?

5:9 Y les dixe: No es bien hecho lo que haceis: ¿por qué no andais en el temor de nuestro Dios, no sea que nos lo echen en cara las gentes que son enemigas nuestras?

5:10 Et ego, et fratres mei, et pueri mei commodavimus plurimis pecuniam et frumentum. Non repetamus in commune istud : æs alienum concedamus quod debetur nobis.

5:10 Yo, y mis hermanos, y mis criados hemos prestado á muchísimos dinero, y trigo: convengámonos todos en no volvérselo á pedir, condonémosles lo que nos deben.

5:11 Reddite eis hodie agros suos, et vineas suas, et oliveta sua, et domos suas : quin potius et centesimum pecuniæ, frumenti, vini et olei, quam exigere soletis ab eis, date pro illis.

5:11 Volvedles hoy sus campos, y sus viñas, y sus olivares, y sus casas: y aun tambien la centena del dinero, del trigo, del vino, y del aceyte, que acostumbrais exîgirles, pagadla por ellos.

5:12 Et dixerunt : Reddemus, et ab eis nihil quæremus : sicque faciemus ut loqueris. Et vocavi sacerdotes, et adjuravi eos ut facerent juxta quod dixeram.

5:12 Y respondiéron: Se lo volverémos, y nada les exîgiremos: y lo harémos así como lo dices. Y llamé á los Sacerdotes, y les hice jurar, que lo harian como yo lo habia dicho.

5:13 Insuper excussi sinum meum, et dixi : Sic excutiat Deus omnem virum qui non compleverit verbum istud, de domo sua, et de laboribus suis : sic excutiatur, et vacuus fiat. Et dixit universa multitudo : Amen : et laudaverunt Deum. Fecit ergo populus sicut erat dictum.

5:13 Demas de esto sacudí mi seno, y dixe: Así sacuda Dios á todo hombre, que no cumpliere esta palabra, de su casa, y de sus labores: así sea sacudido, y quede sin nada. Y respondió todo el pueblo: Amen. Y alabáron á Dios. El pueblo pues lo hizo, como se habia dicho.

5:14 A die autem illa, qua præceperat rex mihi ut essem dux in terra Juda, ab anno vigesimo usque ad annum trigesimum secundum Artaxerxis regis per annos duodecim, ego et fratres mei annonas quæ ducibus debebantur non comedimus.

5:14 Y desde aquel dia, en que me mandó el Rey, que fuese Gobernador en la tierra de Judá, desde el año veinte hasta el treinta y dos del Rey Artaxerxes, por espacio de doce años, yo y mis hermanos, no comimos de los víveres, que se debian á los Gobernadores.

5:15 Duces autem primi, qui fuerant ante me, gravaverunt populum, et acceperunt ab eis in pane, et vino, et pecunia, quotidie siclos quadraginta : sed et ministri eorum depresserunt populum. Ego autem non feci ita propter timorem Dei :

5:15 Mas los primeros Gobernadores, que habian sido ántes que yo, cargáron al pueblo, y cobráron de ellos cada dia quarenta siclos en pan, y en vino, y en dinero: y sus ministros agoviáron tambien al pueblo. Mas yo por temor de Dios no lo hice así:

5:16 quin potius in opere muri ædificavi, et agrum non emi, et omnes pueri mei congregati ad opus erant.

5:16 Antes bien trabajé en la obra del muro, y no compré campo, y todos mis criados, juntos acudian á la obra.

5:17 Judæi quoque et magistratus centum quinquaginta viri, et qui veniebant ad nos de gentibus quæ in circuitu nostro sunt, in mensa mea erant.

5:17 Asímismo los Judíos y los Magistrados en número de ciento y cincuenta personas, y los que venian á nosotros de gentes circunvecinas, estaban á mi mesa.

5:18 Parabatur autem mihi per dies singulos bos unus, arietes sex electi, exceptis volatilibus, et inter dies decem vina diversa, et alia multa tribuebam : insuper et annonas ducatus mei non quæsivi : valde enim attenuatus erat populus.

5:18 Y se aderezaba todos los dias en mi casa un buey, seis carneros escogidos, á mas de las aves, y cada diez dias distribuía diferentes vinos, y otras muchas cosas: y además de esto no cobré los estipendios de mi gobierno: por estar el pueblo reducido á la mayor miseria.

5:19 Memento mei, Deus meus, in bonum, secundum omnia quæ feci populo huic.

5:19 Acuérdate de mí, Dios mio, para bien, segun todo lo que hice con este pueblo.