4:1 Audite verbum hoc, vaccæ pingues, quæ estis in monte Samariæ, quæ calumniam facitis egenis et confringitis pauperes ; quæ dicitis dominis vestris : Afferte, et bibemus.
4:1 Escuchad esta palabra, vacas gruesas, que estais en el monte de Samaria: que haceis agravio á los menesterosos, y oprimis á los pobres: que decis á vuestros señores: Dadnos, y beberemos.
4:2 Juravit Dominus Deus in sancto suo, quia ecce dies venient super vos, et levabunt vos in contis, et reliquias vestras in ollis ferventibus.
4:2 Juró el Señor Dios por su Santo, que van á venir dias sobre vosotros, y os alzarán sobre picas, y pondrán en ollas hirviendo vuestros residuos.
4:3 Et per aperturas exibitis altera contra alteram, et projiciemini in Armon, dicit Dominus.
4:3 Y saldreis por las brechas una á par de otra, y sereis echadas á Armón, dice el Señor.
4:4 Venite ad Bethel, et impie agite ; ad Galgalam, et multiplicate prævaricationem : et afferte mane victimas vestras, tribus diebus decimas vestras.
4:4 Id á Bethél, y cometed impiedades: á Gálgala, y aumentad prevaricaciones: y trahed por la mañana vuestras víctimas, en los tres dias vuestros diezmos.
4:5 Et sacrificate de fermentato laudem, et vocate voluntarias oblationes, et annuntiate ; sic enim voluistis, filii Israël, dicit Dominus Deus.
4:5 Y ofreced sacrificio de loor con pan fermentado: y llamadlas, y publicadlas como ofrendas voluntarias; pues así lo quisisteis, hijos de Israél, dice el Señor Dios.
4:6 Unde et ego dedi vobis stuporem dentium in cunctis urbibus vestris, et indigentiam panum in omnibus locis vestris ; et non estis reversi ad me, dicit Dominus.
4:6 Por lo qual os dí yo dentera en todas vuestras ciudades, y escasez de pan en todos vuestros lugares: y no os habeis vuelto á mí, dice el Señor.
4:7 Ego quoque prohibui a vobis imbrem, cum adhuc tres menses superessent usque ad messem : et plui super unam civitatem, et super alteram civitatem non plui ; pars una compluta est, et pars super quam non plui, aruit.
4:7 Yo tambien os quité la lluvia quando aun faltaban tres meses hasta la cosecha: é hice que lloviese sobre una ciudad, y sobre otra ciudad no lloviese: una parte tuvo lluvia; y la otra, sobre que no dí lluvia, quedó seca.
4:8 Et venerunt duæ et tres civitates ad unam civitatem ut biberent aquam, et non sunt satiatæ ; et non redistis ad me, dicit Dominus.
4:8 Y viniéron dos y tres ciudades á una ciudad á beber agua, y no se saciáron: y no os volvisteis á mí, dice el Señor.
4:9 Percussi vos in vento urente, et in aurugine : multitudinem hortorum vestrorum et vinearum vestrarum, oliveta vestra et ficeta vestra comedit eruca : et non redistis ad me, dicit Dominus.
4:9 Destruí yo con viento abrasador, y con añublo la muchedumbre de vuestras huertas, y de vuestras viñas: vuestros olivares, y vuestros higuerales comió la oruga: y no os volvisteis á mí, dice el Señor.
4:10 Misi in vos mortem in via Ægypti ; percussi in gladio juvenes vestros, usque ad captivitatem equorum vestrorum, et ascendere feci putredinem castrorum vestrorum in nares vestras : et non redistis ad me, dicit Dominus.
4:10 Os envié mortandad en la jornada de Egypto, maté á cuchillo vuestros jóvenes hasta el cautiverio de vuestros caballos: y la infeccion de vuestros cadáveres hice subir á vuestras narices: y no os volvisteis á mí, dice el Señor.
4:11 Subverti vos sicut subvertit Deus Sodomam et Gomorrham, et facti estis quasi torris raptus ab incendio : et non redistis ad me, dicit Dominus.
4:11 Os trastorné, como trastornó Dios á Sodoma y á Gomorra, y fuisteis como tizon arrebatado de un incendio: y no os volvisteis á mí, dice el Señor.
4:12 Quapropter hæc faciam tibi, Israël : postquam autem hæc fecero tibi, præparare in occursum Dei tui, Israël.
4:12 Por lo qual esto haré yo contigo, Israél: mas despues que te hiciere esto á tí, aparéjate, Israél, para salir al encuentro á tu Dios.
4:13 Quia ecce formans montes, et creans ventum, et annuntians homini eloquium suum, faciens matutinam nebulam, et gradiens super excelsa terræ : Dominus Deus exercituum nomen ejus.
4:13 Pues he aquí aquel que forma los montes, y que cria el viento, y que anuncia al hombre su palabra, que produce la niebla de la mañana, y el que anda sobre las alturas de la tierra: el Señor Dios de los exércitos su nombre.