10:1 Et dixit Dominus ad Moysen : Ingredere ad Pharaonem : ego enim induravi cor ejus, et servorum illius, ut faciam signa mea hæc in eo :
10:1 Y dixo el Señor á Moysés: Entra á Pharaón; porque yo he endurecido su corazon, y el de sus siervos, para hacer en él estos mis prodigios,
10:2 et narres in auribus filii tui, et nepotum tuorum, quoties contriverim Ægyptios, et signa mea fecerim in eis : et sciatis quia ego Dominus.
10:2 Y que cuentes en oidos de tu hijo y de tus nietos, quántas veces he desmenuzado á los Egypcios, y hecho en ellos mis señales: y sepais, que yo soy el Señor.
10:3 Introierunt ergo Moyses et Aaron ad Pharaonem, et dixerunt ei : Hæc dicit Dominus Deus Hebræorum : Usquequo non vis subjici mihi ? dimitte populum meum, ut sacrificet mihi.
10:3 Entráron pues Moysés y Aarón á Pharaón, y le dixéron: Esto dice el Señor Dios de los Hebréos: ¿Hasta quándo no quieres sujetarte á mí? Dexa ir á mi pueblo, para que me ofrezca sacrificio.
10:4 Sin autem resistis, et non vis dimittere eum : ecce ego inducam cras locustam in fines tuos :
10:4 Pero si todavía resistes, y no quieres dexarle ir: mira que mañana introduciré langosta en tus términos:
10:5 quæ operiat superficiem terræ, ne quidquam ejus appareat, sed comedatur quod residuum fuerit grandini : corrodet enim omnia ligna quæ germinant in agris.
10:5 La qual cubrirá la superficie de la tierra, de manera que nada de ella aparezca, sino que sea comido lo que hubiere quedado del granizo. Porque roerá todos los árboles que brotan en los campos.
10:6 Et implebunt domos tuas, et servorum tuorum, et omnium Ægyptiorum, quantam non viderunt patres tui, et avi, ex quo orti sunt super terram, usque in præsentem diem. Avertitque se, et egressus est a Pharaone.
10:6 Y llenarán tus casas, y las de tus siervos, y las de todos los Egypcios; quanta nunca vieron tus padres y abuelos, desde que naciéron sobre la tierra hasta este dia. Y se apartó, y salió de con Pharaón.
10:7 Dixerunt autem servi Pharaonis ad eum : Usquequo patiemur hoc scandalum ? dimitte homines, ut sacrificent Domino Deo suo ; nonne vides quod perierit Ægyptus ?
10:7 Y los siervos de Pharaón le dixéron: ¿Hasta quando sufrirémos este escándalo? Dexa ir á esos hombres para que sacrifiquen al Señor su Dios. ¿No ves, que ha perecido Egypto?
10:8 Revocaveruntque Moysen et Aaron ad Pharaonem : qui dixit eis : Ite, sacrificate Domino Deo vestro : quinam sunt qui ituri sunt ?
10:8 Y volviéron á llamar á Moysés y á Aarón delante de Pharaón: el qual les dixo: Id, sacrificad al Señor vuestro Dios: ¿quiénes son los que han de ir?
10:9 Ait Moyses : Cum parvulis nostris, et senioribus pergemus, cum filiis et filiabus, cum ovibus et armentis : est enim solemnitas Domini Dei nostri.
10:9 Dixo Moysés: Irémos con nuestros niños y ancianos, con nuestros hijos é hijas, con nuestras ovejas y ganados mayores: porque es una solemnidad del Señor nuestro Dios.
10:10 Et respondit Pharao : Sic Dominus sit vobiscum, quomodo ego dimittam vos, et parvulos vestros, cui dubium est quod pessime cogitetis ?
10:10 Y respondió Pharaón: Así sea el Señor con vosotros, como yo os dexaré á vosotros y á vuestros niños: ¿Quién duda que pensais pésimamente?
10:11 non fiet ita, sed ite tantum viri, et sacrificate Domino : hoc enim et ipsi petistis. Statimque ejecti sunt de conspectu Pharaonis.
10:11 No será así, mas id solamente los hombres, y sacrificad al Señor; pues esto es lo que vosotros mismos habeis pedido. Y al punto fuéron echados de la vista de Pharaón.
10:12 Dixit autem Dominus ad Moysen : Extende manum tuam super terram Ægypti ad locustam, ut ascendat super eam, et devoret omnem herbam quæ residua fuerit grandini.
10:12 Mas el Señor dixo á Moysés: Extiende tu mano sobre la tierra de Egypto á la langosta, para que suba sobre ella, y devore toda la yerba, que haya quedado del granizo.
10:13 Et extendit Moyses virgam super terram Ægypti : et Dominus induxit ventum urentem tota die illa et nocte : et mane facto, ventus urens levavit locustas.
10:13 Y extendió Moysés la vara sobre la tierra de Egypto: y el Señor envió un viento abrasador todo aquel dia y noche: y venida la mañana, el viento abrasador levantó langostas,
10:14 Quæ ascenderunt super universam terram Ægypti : et sederunt in cunctis finibus Ægyptiorum innumerabiles, quales ante illud tempus non fuerant, nec postea futuræ sunt.
10:14 Las quales subiéron sobre toda la Tierra de Egypto: y se sentáron en todos los términos de los Egypcios innumerables, quales no habia habido hasta aquel tiempo, ni despues ha de haber.
10:15 Operueruntque universam superficiem terræ, vastantes omnia. Devorata est igitur herba terræ, et quidquid pomorum in arboribus fuit, quæ grando dimiserat : nihilque omnino virens relictum est in lignis et in herbis terræ, in cuncta Ægypto.
10:15 Y cubriéron toda la superficie de la tierra, talándolo todo. Fué por tanto devorada la yerba de la tierra, y quantas frutas hubo en los árboles, que habia dexado el granizo: y no quedó absolutamente cosa verde en los árboles, ni en las yerbas de la tierra en todo Egypto.
10:16 Quam ob rem festinus Pharao vocavit Moysen et Aaron, et dixit eis : Peccavi in Dominum Deum vestrum, et in vos.
10:16 Por lo qual Pharaón presuroso llamó á Moysés y á Aarón, y les dixo: He pecado contra el Señor vuestro Dios, y contra vosotros.
10:17 Sed nunc dimittite peccatum mihi etiam hac vice, et rogate Dominum Deum vestrum, ut auferat a me mortem istam.
10:17 Mas perdonadme ahora el pecado aun esta vez, y rogad al Señor Dios vuestro, que aparte de mí esta muerte.
10:18 Egressusque Moyses de conspectu Pharaonis, oravit Dominum.
10:18 Y despues que salió Moysés de la presencia de Pharaón, oró al Señor.
10:19 Qui flare fecit ventum ab occidente vehementissimum, et arreptam locustam projecit in mare Rubrum : non remansit ne una quidem in cunctis finibus Ægypti.
10:19 El qual hizo soplar un viento muy recio de Occidente; y arrebatando la langosta, la arrojó en el mar Roxo: no quedó ni una sola en todos los términos de Egypto.
10:20 Et induravit Dominus cor Pharaonis, nec dimisit filios Israël.
10:20 Y endureció el Señor el corazon de Pharaón, y no dexó ir á los hijos de Israél.
10:21 Dixit autem Dominus ad Moysen : Extende manum tuam in cælum : et sint tenebræ super terram Ægypti tam densæ, ut palpari queant.
10:21 Y dixo el Señor á Moysés: Extiende tu mano ácia el cielo; y haya tinieblas sobre la Tierra de Egypto tan densas, que se puedan palpar.
10:22 Extenditque Moyses manum in cælum : et factæ sunt tenebræ horribiles in universa terra Ægypti tribus diebus.
10:22 Y extendió Moysés la mano ácia el Cielo; y hubo tinieblas horribles en toda la tierra de Egypto por tres dias.
10:23 Nemo vidit fratrem suum, nec movit se de loco in quo erat : ubicumque autem habitabant filii Israël, lux erat.
10:23 Ninguno vió á su hermano, ni se movió del lugar en que estaba; pero donde quiera que habitaban los hijos de Israél, habia luz.
10:24 Vocavitque Pharao Moysen et Aaron, et dixit eis : Ite, sacrificate Domino : oves tantum vestræ et armenta remaneant, parvuli vestri eant vobiscum.
10:24 Y llamó Pharaón á Moysés y á Aaron, y les dixo: Id, sacrificad al Señor: queden solamente vuestras ovejas y ganados mayores, vuestros niños vayan con vosotros.
10:25 Ait Moyses : Hostias quoque et holocausta dabis nobis, quæ offeramus Domino Deo nostro.
10:25 Moysés respondió: Nos darás tambien hostias y holocaustos, que ofrezcamos al Señor nuestro Dios.
10:26 Cuncti greges pergent nobiscum ; non remanebit ex eis ungula : quæ necessaria sunt in cultum Domini Dei nostri : præsertim cum ignoremus quid debeat immolari, donec ad ipsum locum perveniamus.
10:26 Todos los ganados irán con nosotros: no quedará de ellos ni una pesuña: las quales cosas son necesarias para el culto del Señor nuestro Dios: mayormente que no sabemos, qué es lo que se ha de inmolar, hasta que lleguemos al mismo lugar.
10:27 Induravit autem Dominus cor Pharaonis, et noluit dimittere eos.
10:27 Mas el Señor endureció el corazon de Pharaón, y no quiso dexarlos ir.
10:28 Dixitque Pharao ad Moysen : Recede a me, et cave ne ultra videas faciem meam : quocumque die apparueris mihi, morieris.
10:28 Y dixo Pharaón á Moysés: Retírate de mí, y guárdate de ver mas mi rostro: en qualquier dia que comparecieres delante de mí, morirás.
10:29 Respondit Moyses : Ita fiet ut locutus es : non videbo ultra faciem tuam.
10:29 Respondió Moysés: Así será como has dicho, no veré mas tu rostro.