14:1 Et venerunt ad me viri seniorum Israël, et sederunt coram me.
14:1 Y viniéron á mí varones de los ancianos de Israél, y se sentáron delante de mí.
14:2 Et factus est sermo Domini ad me, dicens :
14:2 Y vino á mí palabra del Señor, diciendo:
14:3 Fili hominis, viri isti posuerunt immunditias suas in cordibus suis, et scandalum iniquitatis suæ statuerunt contra faciem suam : numquid interrogatus respondebo eis ?
14:3 Hijo de hombre, estos hombres han puesto sus inmundicias en su corazon, y establecido el escándalo de su maldad delante de su rostro: ¿por ventura si me preguntaren les tengo de responder?
14:4 Propter hoc loquere eis, et dices ad eos : Hæc dicit Dominus Deus : Homo, homo de domo Israël, qui posuerit immunditias suas in corde suo, et scandalum iniquitatis suæ statuerit contra faciem suam, et venerit ad prophetam interrogans per eum me : ego Dominus respondebo ei in multitudine immunditiarum suarum,
14:4 Por tanto háblales, y díles: Esto dice el Señor Dios: Hombre hombre de la casa de Israél, que haya puesto sus inmundicias en su corazon, y establecido el escándalo de su maldad delante de su rostro, y viniere al Propheta para preguntarme por medio de él: yo el Señor le responderé segun la muchedumbre de sus inmundicias:
14:5 ut capiatur domus Israël in corde suo, quo recesserunt a me in cunctis idolis suis.
14:5 Para que sea presa la casa de Israél en su corazon, con el qual se apartáron de mí por todos sus ídolos.
14:6 Propterea dic ad domum Israël : Hæc dicit Dominus Deus : Convertimini, et recedite ab idolis vestris, et ab universis contaminationibus vestris avertite facies vestras.
14:6 Por tanto dí á la casa de Israél: Esto dice el Señor Dios: Convertíos, y apartáos de vuestros ídolos, y apartad vuestras caras de todas vuestras contaminaciones.
14:7 Quia homo, homo de domo Israël, et de proselytis quicumque advena fuerit in Israël, si alienatus fuerit a me, et posuerit idola sua in corde suo, et scandalum iniquitatis suæ statuerit contra faciem suam, et venerit ad prophetam ut interroget per eum me : ego Dominus respondebo ei per me :
14:7 Porque hombre hombre de la casa de Israél, y qualquier extrangero de los prosélytos que estuviere en Israél, si se enagenare de mí, y pusiere sus ídolos en su corazon, y estableciere el escándalo de su maldad delante de su rostro, y viniere al Propheta á preguntarme por medio de él: yo el Señor le responderé á él por mí.
14:8 et ponam faciem meam super hominem illum, et faciam eum in exemplum et in proverbium, et disperdam eum de medio populi mei : et scietis quia ego Dominus.
14:8 Y pondré mi rostro contra aquel hombre, y le haré ser escarmiento y refran, y lo destruiré de en medio de mi pueblo: y sabreis que yo soy el Señor.
14:9 Et propheta cum erraverit, et locutus fuerit verbum, ego Dominus decepi prophetam illum, et extendam manum meam super illum, et delebo eum de medio populi mei Israël.
14:9 Y quando errare el propheta, y hablare la palabra: yo el Señor engañé á aquel propheta; y extenderé mi mano sobre él, y le borraré de en medio de mi pueblo de Israél.
14:10 Et portabunt iniquitatem suam : juxta iniquitatem interrogantis, sic iniquitas prophetæ erit :
14:10 Y llevarán su iniquidad: segun la iniquidad del que pregunte, así será la iniquidad del propheta:
14:11 ut non erret ultra domus Israël a me, neque polluatur in universis prævaricationibus suis : sed sint mihi in populum, et ego sim eis in Deum, ait Dominus exercituum.
14:11 Para que la casa de Israél en adelante no se extravie de mí, ni se amancille en todas sus prevaricaciones: sino que ellos á mí me sean pueblo, y yo á ellos les sea Dios, dice el Señor de los exércitos.
14:12 Et factus est sermo Domini ad me, dicens :
14:12 Y vino á mí palabra del Señor, diciendo:
14:13 Fili hominis, terra cum peccaverit mihi, ut prævaricetur prævaricans, extendam manum meam super eam, et conteram virgam panis ejus, et immittam in eam famem, et interficiam de ea hominem et jumentum.
14:13 Hijo de hombre, si pecare la tierra contra mí, de manera que sea grandísima su prevaricacion, extenderé mi mano sobre ella, y quebrantaré la vara de su pan; y enviaré á ella hambre; y mataré de ella á los hombres, y bestias.
14:14 Et si fuerint tres viri isti in medio ejus, Noë, Daniel, et Job, ipsi justitia sua liberabunt animas suas, ait Dominus exercituum.
14:14 Y si estuvieren en medio de ella estos tres varones, Noé, Daniél y Job: ellos por su justicia librarán sus almas, dice el Señor de los exércitos.
14:15 Quod si et bestias pessimas induxero super terram ut vastem eam, et fuerit invia, eo quod non sit pertransiens propter bestias :
14:15 Y si yo enviare tambien bestias pésimas sobre la tierra para destruirla; y quedáre sin camino, porque no haya quien pase á causa de las bestias:
14:16 tres viri isti si fuerint in ea, vivo ego, dicit Dominus Deus, quia nec filios nec filias liberabunt, sed ipsi soli liberabuntur, terra autem desolabitur.
14:16 Si estos tres varones estuvieren en ella, vivo yo, dice el Señor Dios, que no librarán á sus hijos, ni hijas: mas ellos solos serán librados, y la tierra quedará desolada.
14:17 Vel si gladium induxero super terram illam, et dixero gladio : Transi per terram : et interfecero de ea hominem et jumentum,
14:17 O si enviare yo espada sobre aquella tierra, y dixere á la espada: Pasa por la tierra; y si yo matare allí hombres, y bestias:
14:18 et tres viri isti fuerint in medio ejus : vivo ego, dicit Dominus Deus, non liberabunt filios neque filias, sed ipsi soli liberabuntur.
14:18 Y estos tres varones estuvieren en medio de ella: vivo yo, dice el Señor Dios, no librarán á sus hijos, ni hijas: mas ellos solos serán librados.
14:19 Si autem et pestilentiam immisero super terram illam, et effudero indignationem meam super eam in sanguine, ut auferam ex ea hominem et jumentum,
14:19 Y si enviare yo pestilencia sobre aquella tierra, y derramare mi indignacion sobre ella en sangre, para quitar de ella hombres, y bestias:
14:20 et Noë, et Daniel, et Job fuerint in medio ejus : vivo ego, dicit Dominus Deus, quia filium et filiam non liberabunt, sed ipsi justitia sua liberabunt animas suas.
14:20 Y Noé, y Daniél, y Job estuvieren en medio de ella: vivo yo, dice el Señor Dios, que no librarán hijo, ni hija: mas ellos por su justicia salvarán sus almas.
14:21 Quoniam hæc dicit Dominus Deus : Quod etsi quatuor judicia mea pessima, gladium, et famem, ac bestias malas, et pestilentiam, immisero in Jerusalem, ut interficiam de ea hominem et pecus,
14:21 Porque esto dice el Señor Dios: Y aun si enviare yo sobre Jerusalém quatro durísimos castigos, espada, y hambre, y bestias malignas, y pestilencia para matar de ella hombres, y ganados:
14:22 tamen relinquetur in ea salvatio educentium filios et filias : ecce ipsi ingredientur ad vos, et videbitis viam eorum et adinventiones eorum, et consolabimini super malo quod induxi in Jerusalem, in omnibus quæ importavi super eam.
14:22 Sin embargo quedará salvacion de los que saquen á sus hijos, é hijas: he aquí que entrarán á vosotros, y vereis el camino de ellos, y sus invenciones, y os consolareis del mal, que traxe sobre Jerusalém, en todas las cosas, que cargué sobre ella.
14:23 Et consolabuntur vos, cum videritis viam eorum et adinventiones eorum : et cognoscetis quod non frustra fecerim omnia quæ feci in ea, ait Dominus Deus.
14:23 Y os consolarán, quando viereis el camino de ellos, y sus invenciones; y conoceréis, que no sin causa hice todo lo que hice en ella, dice el Señor Dios.