17:1 Et factum est verbum Domini ad me, dicens :
17:1 Y vino á mí palabra del Señor, diciendo:
17:2 Fili hominis, propone ænigma, et narra parabolam ad domum Israël,
17:2 Hijo de hombre, propon un enigma, y cuenta una parábola á la casa de Israél,
17:3 et dices : Hæc dicit Dominus Deus : Aquila grandis magnarum alarum, longo membrorum ductu, plena plumis et varietate, venit ad Libanum, et tulit medullam cedri.
17:3 Y dirás: Esto dice el Señor Dios: Una águila grande, de grandes alas, y de miembros muy extendidos, llena de plumas, y de variedad, vino al Líbano, y tomó el meollo del cedro.
17:4 Summitatem frondium ejus avulsit, et transportavit eam in terram Chanaan : in urbe negotiatorum posuit illam.
17:4 Arrancó la punta de sus renuevos, y llevóla á la tierra de Chanaan, púsola en una ciudad de traficantes.
17:5 Et tulit de semine terræ, et posuit illud in terra pro semine, ut firmaret radicem super aquas multas : in superficie posuit illud.
17:5 Y tomó de la simiente de la tierra, y púsola en un campo para sementera, para que echara firme raiz sobre muchas aguas: púsola en la superficie.
17:6 Cumque germinasset, crevit in vineam latiorem, humili statura, respicientibus ramis ejus ad eam, et radices ejus sub illa erant : facta est ergo vinea, et fructificavit in palmites, et emisit propagines.
17:6 Y quando hubo brotado, creció en una viña muy ancha de poca elevacion, cuyos vástagos miraban á esta: y sus raices estaban debaxo de aquella. Hízose pues viña, y fructificó en sarmientos, y echó mugrones.
17:7 Et facta est aquila altera grandis, magnis alis, multisque plumis : et ecce vinea ista quasi mittens radices suas ad eam, palmites suos extendit ad illam, ut irrigaret eam de areolis germinis sui.
17:7 Y vino otra águila grande, de grandes alas, y de muchas plumas: y he aquí esta viña, como que revolvia sus raices, y extendió sus sarmientos ácia ella, para que la regase con los canales de su fecundidad.
17:8 In terra bona super aquas multas plantata est, ut faciat frondes, et portet fructum, ut sit in vineam grandem.
17:8 Plantada fué en buena tierra sobre muchas aguas: para que eche hojas, y lleve fruto, y se haga grande viña.
17:9 Dic : Hæc dicit Dominus Deus : Ergone prosperabitur ? nonne radices ejus evellet, et fructus ejus distringet, et siccabit omnes palmites germinis ejus, et arescet, et non in brachio grandi, neque in populo multo, ut evelleret eam radicitus ?
17:9 Dí: Esto dice el Señor Dios: ¿Qué acaso prosperará? ¿no arrancará sus raices y apretará sus frutos, y secará todos los sarmientos que habia brotado, y quedará árida: y no con fuerte brazo, ni con mucho pueblo, para arrancarla de raiz?
17:10 Ecce plantata est : ergone prosperabitur ? nonne, cum tetigerit eam ventus urens, siccabitur, et in areis germinis sui arescet ?
17:10 Mira, ha sido plantada: ¿pues acaso prosperará? ¿ó luego que la tocare el viento quemador, no se secará, y quedará árida en los canales de su fecundidad?
17:11 Et factum est verbum Domini ad me, dicens :
17:11 Y vino á mí palabra del Señor, diciendo:
17:12 Dic ad domum exasperantem : Nescitis quid ista significent ? Dic : Ecce venit rex Babylonis in Jerusalem, et assumet regem et principes ejus, et adducet eos ad semetipsum in Babylonem.
17:12 Dí á la casa exâsperadora: ¿No sabeis qué significan estas cosas? Dí: Mira el Rey de Babylonia viene á Jerusalém: y tomará al Rey y á sus Príncipes, y los llevará á su reyno á Babylonia.
17:13 Et tollet de semine regni, ferietque cum eo fœdus, et ab eo accipiet jusjurandum. Sed et fortes terræ tollet,
17:13 Y tomará uno de la estirpe Real, y hará alianza con él: y recibirá de él juramento. Y aun quitará los fuertes del pais,
17:14 ut sit regnum humile, et non elevetur, sed custodiat pactum ejus, et servet illud.
17:14 Para que quede el reyno abatido, y no se levante, si no que guarde su pacto, y lo observe.
17:15 Qui recedens ab eo misit nuntios ad Ægyptum, ut daret sibi equos et populum multum : numquid prosperabitur, vel consequetur salutem, qui fecit hæc ? et qui dissolvit pactum, numquid effugiet ?
17:15 El qual apartándose de él, envió mensageros á Egypto, para que le diese caballos, y mucha gente. ¿Acaso prosperará, ó conseguirá salud quien esto hizo? ¿y el que quebrantó el pacto, por ventura escapará?
17:16 Vivo ego, dicit Dominus Deus, quoniam in loco regis qui constituit eum regem, cujus fecit irritum juramentum, et solvit pactum quod habebat cum eo, in medio Babylonis morietur.
17:16 Vivo yo, dice el Señor Dios: que en el pais del Rey que le hizo Rey, cuyo juramento quebrantó, y rompió el tratado que tenia con él, en medio de Babylonia morirá.
17:17 Et non in exercitu grandi, neque in populo multo, faciet contra eum Pharao prælium : in jactu aggeris, et in exstructione vallorum, ut interficiat animas multas.
17:17 Y no con grande exército, ni con mucho pueblo hará guerra Pharaón contra él: en levantar terraplenes, y en construir trincheras, para matar muchas almas.
17:18 Spreverat enim juramentum, ut solveret fœdus, et ecce dedit manum suam : et cum omnia hæc fecerit, non effugiet.
17:18 Porque habia despreciado el juramento para romper la alianza, y he aquí dió su mano: y pues que todo esto hizo, no escapará.
17:19 Propterea hæc dicit Dominus Deus : Vivo ego, quoniam juramentum quod sprevit, et fœdus quod prævaricatus est, ponam in caput ejus.
17:19 Por tanto esto dice el Señor Dios: Vivo yo, que el juramento que despreció, y la alianza á que faltó, pondré sobre su cabeza.
17:20 Et expandam super eum rete meum, et comprehendetur in sagena mea : et adducam eum in Babylonem, et judicabo eum ibi in prævaricatione qua despexit me.
17:20 Y extenderé mi esparavel sobre él, y será cogido en mi red barredera: y le llevaré á Babylonia, y allí lo juzgaré por la prevaricacion con que me despreció.
17:21 Et omnes profugi ejus, cum universo agmine suo, gladio cadent : residui autem in omnem ventum dispergentur : et scietis quia ego Dominus locutus sum.
17:21 Y todos sus fugitivos con todo su esquadron caerán á espada: y los que quedaren serán esparcidos á todo viento: y sabreis que yo el Señor he hablado.
17:22 Hæc dicit Dominus Deus : Et sumam ego de medulla cedri sublimis, et ponam : de vertice ramorum ejus tenerum distringam, et plantabo super montem excelsum et eminentem.
17:22 Esto dice el Señor Dios: Y tomaré yo del meollo del alto cedro, y lo pondré: de lo alto de sus ramos desgajaré un renuevo, y lo plantaré sobre un monte alto y descollado.
17:23 In monte sublimi Israël plantabo illud, et erumpet in germen, et faciet fructum, et erit in cedrum magnam : et habitabunt sub ea omnes volucres, et universum volatile sub umbra frondium ejus nidificabit :
17:23 En el alto monte de Israél lo plantaré, y brotará un pimpollo, y dará fruto, y se hará un grande cedro, y habitarán debaxo de él todas las aves, y los volátiles de toda especie anidarán á la sombra de sus hojas.
17:24 et scient omnia ligna regionis quia ego Dominus humiliavi lignum sublime, et exaltavi lignum humile ; et siccavi lignum viride, et frondere feci lignum aridum. Ego Dominus locutus sum, et feci.
17:24 Y sabrán todos los árboles de esta region, que yo el Señor humillé el árbol alto, y ensalcé el árbol humilde, y sequé el árbol verde, é hice reverdecer el árbol árido. Yo el Señor dixe, é hice.