Génesis 32

Genesis

32:1 Jacob quoque abiit itinere quo cœperat : fueruntque ei obviam angeli Dei.

32:1 Y Jacob se fué por el camino que habia emprendido: y saliéronle al encuentro Angeles de Dios.

32:2 Quos cum vidisset, ait : Castra Dei sunt hæc : et appellavit nomen loci illius Mahanaim, id est, Castra.

32:2 Y como los hubiese visto, dixo: Campamentos de Dios son estos: y llamó el nombre de aquel lugar, Mahanaim, esto es, Campamentos.

32:3 Misit autem et nuntios ante se ad Esau fratrem suum in terram Seir, in regionem Edom :

32:3 Y envió tambien mensageros delante de sí á Esaú su hermano á tierra de Seír, á la region de Edom:

32:4 præcepitque eis, dicens : Sic loquimini domino meo Esau : Hæc dicit frater tuus Jacob : Apud Laban peregrinatus sum, et fui usque in præsentem diem.

32:4 Y mandóles, diciendo: Así hablaréis á Esaú mi señor: Jacob tu hermano te dice esto: En casa de Labán he peregrinado, y he estado hasta el dia de hoy.

32:5 Habeo boves, et asinos, et oves, et servos, et ancillas : mittoque nunc legationem ad dominum meum, ut inveniam gratiam in conspectu tuo.

32:5 Tengo vacas, y asnos, y ovejas, y siervos y siervas: y envio ahora embajada á mi señor, para hallar gracia delante de tí.

32:6 Reversique sunt nuntii ad Jacob, dicentes : Venimus ad Esau fratrem tuum, et ecce properat tibi in occursum cum quadringentis viris.

32:6 Y volviéron á Jacob los mensageros, diciendo: Llegamos á tu hermano Esaú, y he aquí que viene apresurado á tu encuentro con quatrocientos hombres.

32:7 Timuit Jacob valde : et perterritus divisit populum qui secum erat, greges quoque et oves, et boves, et camelos, in duas turmas,

32:7 Temió Jacob mucho: y amedrentado repartió la gente que tenia consigo, y tambien el ganado, y las ovejas, y las vacas, y los camellos, en dos quadrillas,

32:8 dicens : Si venerit Esau ad unam turmam, et percusserit eam, alia turma, quæ relicta est, salvabitur.

32:8 Diciendo: si viniere Esaú á la una quadrilla, y la hiriere, la otra quadrilla que queda, se salvará.

32:9 Dixitque Jacob : Deus patris mei Abraham, et Deus patris mei Isaac : Domine qui dixisti mihi : Revertere in terram tuam, et in locum nativitatis tuæ, et benefaciam tibi :

32:9 Y dixo Jacob: Dios de mi padre Abraham, y Dios de mi padre Isaac: Señor, que me dixiste: Vuélvete á tu tierra, y al lugar de tu nacimiento, y te haré bien:

32:10 minor sum cunctis miserationibus tuis, et veritate tua quam explevisti servo tuo. In baculo meo transivi Jordanem istum : et nunc cum duabus turmis regredior.

32:10 Inferior soy á todas tus misericordias, y á tu verdad que has cumplido á tu siervo. Con mi cayado pasé este Jordán: y ahora vuelvo con dos quadrillas.

32:11 Erue me de manu fratris mei Esau, quia valde eum timeo : ne forte veniens percutiat matrem cum filiis.

32:11 Líbrame de la mano de Esaú mi hermano, porque le temo mucho: no sea caso que viniendo hiera á la madre con los hijos.

32:12 Tu locutus es quod benefaceres mihi, et dilatares semen meum sicut arenam maris, quæ præ multitudine numerari non potest.

32:12 Tú dixiste, que me harias bien, y que multiplicarias mi posteridad como la arena del mar, que por la muchedumbre no se puede numerar.

32:13 Cumque dormisset ibi nocte illa, separavit de his quæ habebat, munera Esau fratri suo,

32:13 Y habiendo dormido allí aquella noche, separó de aquello que tenia, presentes para Esaú su hermano,

32:14 capras ducentas, hircos viginti, oves ducentas, et arietes viginti,

32:14 Doscientas cabras, veinte machos de cabrío, doscientas ovejas, y veinte carneros,

32:15 camelos fœtas cum pullis suis triginta, vaccas quadraginta, et tauros viginti, asinas viginti et pullos earum decem.

32:15 Treinta camellas paridas con sus crias, quarenta vacas, y veinte toros, veinte asnas, y diez pollinos de ellas.

32:16 Et misit per manus servorum suorum singulos seorsum greges, dixitque pueris suis : Antecedite me, et sit spatium inter gregem et gregem.

32:16 Y envió por manos de sus siervos cada manada de estas de por sí, y dixo á sus criados: Adelantaos á mí: y haya un espacio entre manada y manada.

32:17 Et præcepit priori, dicens : Si obvium habueris fratrem meum Esau, et interrogaverit te : Cujus es ? aut, Quo vadis ? aut, Cujus sunt ista quæ sequeris ?

32:17 Y mandó al primero, diciendo: Si encontrares á mi hermano Esaú, y te preguntare: ¿De quién eres? ó á dónde vas? ó de quién es esto, que llevas delante de tí?

32:18 respondebis : Servi tui Jacob, munera misit domino meo Esau, ipse quoque post nos venit.

32:18 Responderás: Son presentes de tu siervo Jacob, que ha enviado á mi señor Esaú: y él mismo tambien viene en pos de nosotros.

32:19 Similiter dedit mandata secundo, et tertio, et cunctis qui sequebantur greges, dicens : Iisdem verbis loquimini ad Esau cum inveneritis eum.

32:19 Y las mismas órdenes dió al segundo y al tercero, y á todos los que seguian las manadas, diciendo: Hablad en los mismos terminos á Esaú, quando le encontreis.

32:20 Et addetis : Ipse quoque servus tuus Jacob iter nostrum insequitur. Dixit enim : Placabo illum muneribus quæ præcedunt, et postea videbo illum : forsitan propitiabitur mihi.

32:20 Y añadireis: El mismo Jacob tu siervo sigue tambien nuestro camino; porque dixo: Le aplacaré con los presentes que van delante, y despues le veré, quizá me será propicio.

32:21 Præcesserunt itaque munera ante eum, ipse vero mansit nocte illa in castris.

32:21 De este modo fuéron delante de él los presentes, y él se quedó aquella noche en el campamento.

32:22 Cumque mature surrexisset, tulit duas uxores suas, et totidem famulas cum undecim filiis, et transivit vadum Jaboc.

32:22 Y como se hubiese levantado temprano, tomó sus dos mugeres y otras tantas siervas con sus once hijos, y pasó el vado de Jabóc.

32:23 Traductisque omnibus quæ ad se pertinebant,

32:23 Y despues de haber hecho pasar todo lo que le pertenecia,

32:24 mansit solus : et ecce vir luctabatur cum eo usque mane.

32:24 Se quedó solo: y he aquí un hombre que luchaba con él hasta la mañana.

32:25 Qui cum videret quod eum superare non posset, tetigit nervum femoris ejus, et statim emarcuit.

32:25 El qual viendo, que no le podia vencer, tocóle el nervio de su muslo, y en el mismo punto se marchitó.

32:26 Dixitque ad eum : Dimitte me : jam enim ascendit aurora. Respondit : Non dimittam te, nisi benedixeris mihi.

32:26 Y díxole: Déxame, que ya sube el alva. Respondió: No te dexaré, si no me bendixeres.

32:27 Ait ergo : Quod nomen est tibi ? Respondit : Jacob.

32:27 Dixo pues: ¿Que nombre tienes? Respondió: Jacob.

32:28 At ille : Nequaquam, inquit, Jacob appellabitur nomen tuum, sed Israël : quoniam si contra Deum fortis fuisti, quanto magis contra homines prævalebis ?

32:28 El dixo: De ninguna manera se llamará tu nombre Jacob, sino Israél; porque si contra Dios fuiste fuerte, ¿quanto mas prevalecerás contra los hombres?

32:29 Interrogavit eum Jacob : Dic mihi, quo appellaris nomine ? Respondit : Cur quæris nomen meum ? Et benedixit ei in eodem loco.

32:29 Preguntóle Jacob: Dime, ¿con qué nombre eres llamado? Respondió: ¿Por qué preguntas mi nombre? Y bendíxole en el mismo lugar.

32:30 Vocavitque Jacob nomen loci illius Phanuel, dicens : Vidi Deum facie ad faciem, et salva facta est anima mea.

32:30 Y llamó Jacob el nombre de aquel lugar, Phanuél, diciendo: He visto á Dios cara á cara, y mi ánima ha sido salva.

32:31 Ortusque est ei statim sol, postquam transgressus est Phanuel : ipse vero claudicabat pede.

32:31 Y salióle el sol, luego que pasó de Phanuél; mas él iba coxeando de un pie.

32:32 Quam ob causam non comedunt nervum filii Israël, qui emarcuit in femore Jacob, usque in præsentem diem : eo quod tetigerit nervum femoris ejus, et obstupuerit.

32:32 Por lo que no comen los hijos de Israél el nervio, que se marchitó en el muslo de Jacob, hasta el dia de hoy, porque tocó el nervio de su muslo, y quedó entorpecido.