5:1 Agite nunc divites, plorate ululantes in miseriis vestris, quæ advenient vobis.
5:1 Ea pues ricos, llorad ahullando por las miserias que vendrán sobre vosotros.
5:2 Divitiæ vestræ putrefactæ sunt, et vestimenta vestra a tineis comesta sunt.
5:2 Vuestras riquezas se han podrido; y vuestras ropas han sido comidas de la polilla.
5:3 Aurum et argentum vestrum æruginavit : et ærugo eorum in testimonium vobis erit, et manducabit carnes vestras sicut ignis. Thesaurizastis vobis iram in novissimis diebus.
5:3 Vuestro oro, y vuestra plata se han enmohecido: y el orín de ellos os será en testimonio, y comerá vuestras carnes como fuego. Os habéis athesorado ira para los días postreros.
5:4 Ecce merces operariorum, qui messuerunt regiones vestras, quæ fraudata est a vobis, clamat : et clamor eorum in aures Domini sabbaoth introivit.
5:4 Mirad que el jornal que defraudásteis á los trabajadores, que segaron vuestros campos, clama: y el clamor de ellos suena en las orejas del Señor de los Exércitos.
5:5 Epulati estis super terram, et in luxuriis enutristis corda vestra in die occisionis.
5:5 Habeis vivido en delicias sobre la tierra, y en disoluciones habéis cebado vuestros corazones para el día del sacrificio.
5:6 Addixistis, et occidistis justum, et non restitit vobis.
5:6 Condenasteis, y matasteis al justo, y no hizo resistencia contra vosotros.
5:7 Patientes igitur estote, fratres, usque ad adventum Domini. Ecce agricola exspectat pretiosum fructum terræ, patienter ferens donec accipiat temporaneum et serotinum.
5:7 Tened pues paciencia, hermanos, hasta la venida del Señor. Mirad cómo el labrador espera el precioso fruto de la tierra, aguardando con paciencia hasta recibir la lluvia temprana, y tardía.
5:8 Patientes igitur estote et vos, et confirmate corda vestra : quoniam adventus Domini appropinquavit.
5:8 Espera pues también vosotros con paciencia, y fortificad vuestros corazones: porque se ha acercado la venida del Señor.
5:9 Nolite ingemiscere, fratres, in alterutrum, ut non judicemini. Ecce judex ante januam assistit.
5:9 No os resintais, hermanos, uno contra otro, para que no seáis juzgados. Mirad que el Juez está delante de la puerta.
5:10 Exemplum accipite, fratres, exitus mali, laboris, et patientiæ, prophetas qui locuti sunt in nomine Domini.
5:10 Tomad, hermanos, por exemplo del fin que tiene la aflicción, el trabajo, y la paciencia, á los Prophetas, que hablaron en el nombre del Señor.
5:11 Ecce beatificamus eos qui sustinuerunt. Sufferentiam Job audistis, et finem Domini vidistis, quoniam misericors Dominus est, et miserator.
5:11 Ved que tenemos por bienaventurados á los que sufrieron. Oísteis el sufrimiento de Job, y visteis el fin del Señor: porque el Señor es misericordioso, y piadoso.
5:12 Ante omnia autem, fratres mei, nolite jurare, neque per cælum, neque per terram, neque aliud quodcumque juramentum. Sit autem sermo vester : Est, est : Non, non : ut non sub judicio decidatis.
5:12 Mas ante todas cosas, hermanos, no juréis, ni por el ciclo, ni por la tierra, ni otro juramento alguno. Mas vuestra palabra sea: Sí, sí: No, no: porque no caygais baxo de juicio.
5:13 Tristatur aliquis vestrum ? oret. Æquo animo est ? psallat.
5:13 ¿Hay alguno triste entre vosotros? haga oración: ¿Está alegre? cante psalmos.
5:14 Infirmatur quis in vobis ? inducat presbyteros ecclesiæ, et orent super eum, ungentes eum oleo in nomine Domini :
5:14 Enferma alguno entre vosotros? llame á los Presbyteros de la Iglesia, y oren sobre él, ungiéndole con óleo en el nombre del Señor:
5:15 et oratio fidei salvabit infirmum, et alleviabit eum Dominus : et si in peccatis sit, remittentur ei.
5:15 Y la oración de la fé salvará al enfermo, y le aliviará el Señor y si estuviere en pecados, le serán perdonados.
5:16 Confitemini ergo alterutrum peccata vestra, et orate pro invicem ut salvemini : multum enim valet deprecatio justi assidua.
5:16 Confesad pues vuestros pecados uno á otro, y orad los unos por los otros, para que seáis salvos; porque vale mucho la oración perseverante del justo.
5:17 Elias homo erat similis nobis passibilis : et oratione oravit ut non plueret super terram, et non pluit annos tres, et menses sex.
5:17 Elías era hombre semejante á nosotros, sujeto á padecer: hizo oración, que no lloviese sobre la tierra, y por tres años y seis meses no llovió.
5:18 Et rursum oravit : et cælum dedit pluviam, et terra dedit fructum suum.
5:18 Y oró de nuevo: y el Cielo dió lluvia, y la tierra dió su fruto.
5:19 Fratres mei, si quis ex vobis erraverit a veritate, et converterit quis eum :
5:19 Hermanos míos, si alguno de vosotros se desviare de la verdad, y alguno le convirtiere:
5:20 scire debet quoniam qui converti fecerit peccatorem ab errore viæ suæ, salvabit animam ejus a morte, et operiet multitudinem peccatorum.
5:20 Debe saber, que el que hiciere á un pecador convertirse del error de su camino, salvará su alma de la muerte, y cubrirá la muchedumbre de los pecados.