4:1 Unde bella et lites in vobis ? nonne hinc : ex concupiscentiis vestris, quæ militant in membris vestris ?
4:1 ¿De dónde las contiendas y pleytos en vosotros? ¿No son de vuestras concupiscencias, que combaten en vuestros miembros?
4:2 concupiscitis, et non habetis : occiditis, et zelatis : et non potestis adipisci : litigatis, et belligeratis, et non habetis, propter quod non postulatis.
4:2 Codiciáis, y no tenéis: matáis y envidiáis, y no conseguís vuestros deseos: litigáis y hacéis guerra, y no alcanzais, porque no demandáis.
4:3 Petitis, et non accipitis : eo quod male petatis : ut in concupiscentiis vestris insumatis.
4:3 Pedis, y no recibís: y esto es porque pedís mal, para satisfacer vuestras pasiones.
4:4 Adulteri, nescitis quia amicitia hujus mundi inimica est Dei ? quicumque ergo voluerit amicus esse sæculi hujus, inimicus Dei constituitur.
4:4 ¿Adúlteros, no sabéis que la amistad de éste mundo es enemiga de Dios? Qualquiera, pues, que quisiere ser amigo de éste siglo, se constituye enemigo de Dios.
4:5 An putatis quia inaniter Scriptura dicat : Ad invidiam concupiscit spiritus qui habitat in vobis ?
4:5 pensais, que dice en vano la Escritura: El espíritu, que mora en vosotros, codicia con zelos?
4:6 majorem autem dat gratiam. Propter quod dicit : Deus superbis resistit, humilibus autem dat gratiam.
4:6 Pero dá mayor gracia. Por esto dice: Dios resiste á los soberbios, y á los humildes dá gracia.
4:7 Subditi ergo estote Deo, resistite autem diabolo, et fugiet a vobis.
4:7 Someteos pues á Dios, y resistid al diablo, y huirá de vosotros.
4:8 Appropinquate Deo, et appropinquabit vobis. Emundate manus, peccatores : et purificate corda, duplices animo.
4:8 Acercaos á Dios, y él se acercará á vosotros. Pecadores: limpiad las manos: y los que sois de ánimo doble, purificad los corazones.
4:9 Miseri estote, et lugete, et plorate : risus vester in luctum convertatur, et gaudium in mœrorem.
4:9 Afligíos, y lamentad, y llorad: vuestra risa se convierta en llanto, y vuestro gozo en tristeza.
4:10 Humiliamini in conspectu Domini, et exaltabit vos.
4:10 Humillaos en la presencia del Señor, y él os ensalzará.
4:11 Nolite detrahere alterutrum fratres. Qui detrahit fratri, aut qui judicat fratrem suum, detrahit legi, et judicat legem. Si autem judicas legem, non es factor legis, sed judex.
4:11 No digais mal los unos de los otros, hermanos. El que dice mal de su hermano, ó que juzga á su hermano, dice mal de la Ley y juzga la Ley. Y si juzgas la Ley, no eres hacedor de la Ley, sino Juez.
4:12 Unus est legislator et judex, qui potest perdere et liberare.
4:12 Uno es el dador, y el Juez de la Ley, que puede salvar, y perder.
4:13 Tu autem quis es, qui judicas proximum ? Ecce nunc qui dicitis : Hodie, aut crastino ibimus in illam civitatem, et faciemus ibi quidem annum, et mercabimur, et lucrum faciemus :
4:13 ¿Mas tú quién eres, que juzgas á tu próximo? Ea, ahora vosotros los que decís: Hoy ó mañana iremos á aquella ciudad, y pasaremos allí un año, y mercaremos, y ganaremos;
4:14 qui ignoratis quid erit in crastino.
4:14 Y no sabéis lo que será en el día de mañana.
4:15 Quæ est enim vita vestra ? vapor est ad modicum parens, et deinceps exterminabitur ; pro eo ut dicatis : Si Dominus voluerit. Et : Si vixerimus, faciemus hoc, aut illud.
4:15 Porque ¿qué cosa es vuestra vida? es un vapor, que aparece por un poco, y luego desaparecerá; en lugar de decir: Si el Señor quisiere. Y: Si viviéremos, haremos ésto ó aquello.
4:16 Nunc autem exsultatis in superbiis vestris. Omnis exsultatio talis, maligna est.
4:16 Mas ahora os jactáis en vuestras soberbias. Toda jactancia semejante, es maligna.
4:17 Scienti igitur bonum facere, et non facienti, peccatum est illi.
4:17 Aquel pues, que sabe hacer lo bueno, y no lo hace, tiene pecado.