2:1 Et factum est verbum Domini ad me, dicens :
2:1 Y fué á mí palabra del Señor, diciendo:
2:2 Vade, et clama in auribus Jerusalem, dicens : Hæc dicit Dominus : Recordatus sum tui, miserans adolescentiam tuam, et caritatem desponsationis tuæ, quando secuta es me in deserto, in terra quæ non seminatur.
2:2 Anda, y grita en las orejas de Jerusalém, diciendo: Esto dice el Señor: Me he acordado de tí, compadecido de tu mocedad, y del amor de tu desposorio, quando me seguiste en el desierto, en aquella tierra, que no es sembrada.
2:3 Sanctus Israël Domino, primitiæ frugum ejus : omnes qui devorant eum delinquunt : mala venient super eos, dicit Dominus.
2:3 Israél está consagrado al Señor, primicias de sus frutos: todos los que lo devoran, pecan: males vendrán sobre ellos, dice el Señor.
2:4 Audite verbum Domini, domus Jacob, et omnes cognationes domus Israël.
2:4 Oid la palabra del Señor, casa de Jacob, y todas las parentelas de la casa de Israél:
2:5 Hæc dicit Dominus : Quid invenerunt patres vestri in me iniquitatis, quia elongaverunt a me, et ambulaverunt post vanitatem, et vani facti sunt ?
2:5 Esto dice el Señor: ¿Qué injusticia halláron en mí vuestros padres, quando se alejaron de mí, y anduviéron tras de la vanidad, y se hiciéron vanos?
2:6 Et non dixerunt : Ubi est Dominus qui ascendere nos fecit de terra Ægypti ; qui traduxit nos per desertum, per terram inhabitabilem et inviam, per terram sitis, et imaginem mortis, per terram in qua non ambulavit vir, neque habitavit homo ?
2:6 Y no dixéron: ¿En dónde está el Señor, que nos hizo subir de la tierra de Egypto: que nos llevó al través del desierto, por una tierra inhabitable y sin camino, por tierra de sed, é imágen de la muerte, por tierra, en la qual no anduvo varon, ni habitó hombre?
2:7 Et induxi vos in terram Carmeli, ut comederetis fructum ejus et optima illius : et ingressi contaminastis terram meam, et hæreditatem meam posuistis in abominationem.
2:7 Y os introduxe en una tierra de Carmelo, para que comieseis sus frutos, y lo mejor de ella; y despues que entrasteis, contaminasteis mi tierra, y pusisteis mi heredad en abominacion.
2:8 Sacerdotes non dixerunt : Ubi est Dominus ? et tenentes legem nescierunt me, et pastores prævaricati sunt in me, et prophetæ prophetaverunt in Baal, et idola secuti sunt.
2:8 Los Sacerdotes no dixeron: ¿En dónde está el Señor? y los que tenian la ley no me conociéron, y los pastores prevaricáron contra mí; y los Prophetas prophetizáron en Baal, y siguieron los ídolos.
2:9 Propterea adhuc judicio contendam vobiscum, ait Dominus, et cum filiis vestris disceptabo.
2:9 Por tanto aun pleytearé con vosotros, dice el Señor, y disputaré con vuestros hijos.
2:10 Transite ad insulas Cethim, et videte : et in Cedar mittite, et considerate vehementer : et videte si factum est hujuscemodi :
2:10 Pasad á las islas de Cethim, y ved; y enviad á Cedar, y considerad atentamente; y ved si ha acaecido cosa semejante.
2:11 si mutavit gens deos suos, et certe ipsi non sunt dii : populus vero meus mutavit gloriam suam in idolum.
2:11 Si alguna nacion mudó sus dioses, y por cierto ellos no son dioses: mas mi pueblo mudó su gloria por un ídolo.
2:12 Obstupescite, cæli, super hoc, et portæ ejus, desolamini vehementer, dicit Dominus.
2:12 Pasmaos, ó cielos, sobre esto, y asolaos en gran manera, ó puertas de él, dice el Señor.
2:13 Duo enim mala fecit populus meus : me dereliquerunt fontem aquæ vivæ, et foderunt sibi cisternas, cisternas dissipatas, quia continere non valent aquas.
2:13 Porque dos males hizo mi pueblo: Me dexáron á mí, que soy fuente de agua viva, y caváron para sí algibes, algibes rotos, que no pueden contener las aguas.
2:14 Numquid servus est Israël, aut vernaculus ? quare ergo factus est in prædam ?
2:14 ¿Acaso Israél es esclavo, ó hijo suyo nacido en casa? ¿pues por qué ha sido dado en presa?
2:15 Super eum rugierunt leones, et dederunt vocem suam : posuerunt terram ejus in solitudinem. Civitates ejus exustæ sunt, et non est qui habitet in eis.
2:15 Sobre él rugiéron los leones, y alzáron su voz, su tierra la reduxéron á un desierto: sus ciudades han sido quemadas, y no hay quien habite en ellas.
2:16 Filii quoque Mempheos et Taphnes constupraverunt te usque ad verticem.
2:16 Tambien los hijos de Memphis y de Taphnis te estupráron hasta la coronilla de la cabeza.
2:17 Numquid non istud factum est tibi, quia dereliquisti Dominum Deum tuum eo tempore quo ducebat te per viam ?
2:17 ¿Por ventura no te ha acaecido esto, porque dexaste al Señor tu Dios en aquel tiempo, que te guiaba por el camino?
2:18 Et nunc quid tibi vis in via Ægypti, ut bibas aquam turbidam ? et quid tibi cum via Assyriorum, ut bibas aquam fluminis ?
2:18 ¿Y ahora qué vas á buscar en el camino de Egypto, para beber agua turbia? ¿y qué tienes tú con el camino de los Assyrios, para beber agua del rio?
2:19 Arguet te malitia tua, et aversio tua increpabit te. Scito et vide quia malum et amarum est reliquisse te Dominum Deum tuum, et non esse timorem mei apud te, dicit Dominus Deus exercituum.
2:19 Te acusará tu malicia, y tu apostasía te increpará. Entiende, y considera, qué mala y amarga cosa es el haber dexado tú al Señor tu Dios, y el no haber en tí temor de mí, dice el Señor Dios de los exércitos.
2:20 A sæculo confregisti jugum meum : rupisti vincula mea, et dixisti : Non serviam. In omni enim colle sublimi, et sub omni ligno frondoso, tu prosternebaris meretrix.
2:20 Desde siglo quebraste mi yugo, rompiste mis ataduras, y dixiste: No serviré. Porque en todo cerro alto, y baxo de todo árbol frondoso eras tú echada en tierra como ramera.
2:21 Ego autem plantavi te vineam electam, omne semen verum : quomodo ergo conversa es mihi in pravum, vinea aliena ?
2:21 Mas yo te planté viña escogida, toda simiente verdadera: ¿pues cómo te me has vuelto en mal, viña extraña?
2:22 Si laveris te nitro, et multiplicaveris tibi herbam borith, maculata es in iniquitate tua coram me, dicit Dominus Deus.
2:22 Aunque te laves con nitro, y amontones yerba de boríth sobre tí, manchada estás en tu iniquidad delante de mí, dice el Señor Dios.
2:23 Quomodo dicis : Non sum polluta ; post Baalim non ambulavi ? Vide vias tuas in convalle ; scito quid feceris : cursor levis explicans vias suas.
2:23 ¿Cómo dices: No he sido amancillada, no he andado en pos de los Baales? mira tus caminos en el valle, conoce lo que has hecho: corza ligera, que gira por sus caminos:
2:24 Onager assuetus in solitudine, in desiderio animæ suæ attraxit ventum amoris sui : nullus avertet eam : omnes qui quærunt eam non deficient : in menstruis ejus invenient eam.
2:24 Asna montés acostumbrada al desierto, con el deseo de su alma atraxo el viento de su amor: ninguno la apartará: todos los que la buscan, no desfallecerán: hallaránla en sus meses.
2:25 Prohibe pedem tuum a nuditate, et guttur tuum a siti. Et dixisti : Desperavi : nequaquam faciam : adamavi quippe alienos, et post eos ambulabo.
2:25 Prohibe tu pie de la desnudéz, y tu garganta de la sed. Y dixiste: He desesperado, de ninguna manera lo haré; porque amé á los extraños, y tras ellos andaré.
2:26 Quomodo confunditur fur quando deprehenditur, sic confusi sunt domus Israël, ipsi et reges eorum, principes, et sacerdotes, et prophetæ eorum,
2:26 Así como queda afrentado el ladron, quando le sorprehenden, así han sido afrentados los de la casa de Israél, ellos y sus Reyes, los Príncipes, y Sacerdotes, y sus Prophetas,
2:27 dicentes ligno : Pater meus es tu : et lapidi : Tu me genuisti. Verterunt ad me tergum et non faciem, et in tempore afflictionis suæ dicent : Surge, et libera nos.
2:27 Que dicen á un leño: Mi padre eres tú; y á una piedra: Tú me engendraste. Me volviéron las espaldas, y no la cara, y en el tiempo de su angustia dirán: Levántate, y líbranos.
2:28 Ubi sunt dii tui quos fecisti tibi ? surgant, et liberent te in tempore afflictionis tuæ : secundum numerum quippe civitatum tuarum erant dii tui, Juda.
2:28 ¿En dónde están tus dioses, que hiciste para tí, que se levanten, y te libren en el tiempo de tu afliccion: porque tus dioses, ó Judá, eran segun el número de tus ciudades.
2:29 Quid vultis mecum judicio contendere ? omnes dereliquistis me, dicit Dominus.
2:29 ¿Por qué quereis pleytear conmigo? todos me habeis dexado, dice el Señor.
2:30 Frustra percussi filios vestros : disciplinam non receperunt. Devoravit gladius vester prophetas vestros : quasi leo vastator
2:30 En vano castigué á vuestros hijos, no recibiéron la correccion: devoró vuestra espada á vuestros Prophetas, como leon destrozador.
2:31 generatio vestra. Videte verbum Domini : numquid solitudo factus sum Israëli, aut terra serotina ? quare ergo dixit populus meus : Recessimus ; non veniemus ultra ad te ?
2:31 Es vuestra raza. Atended á la palabra del Señor: ¿Por ventura he sido yo para Israél un desierto, ó tierra tardía? ¿pues por qué ha dicho mi pueblo: Nos hemos retirado, no vendremos mas á tí?
2:32 Numquid obliviscetur virgo ornamenti sui, aut sponsa fasciæ pectoralis suæ ? populus vero meus oblitus est mei diebus innumeris.
2:32 ¿Por ventura la doncella se olvidará de su atavío, ó la esposa de la faxa de su pecho? mas mi pueblo se ha olvidado de mí innumerables dias.
2:33 Quid niteris bonam ostendere viam tuam ad quærendam dilectionem, quæ insuper et malitias tuas docuisti vias tuas,
2:33 ¿Por qué te empeñas en mostrar, que es bueno tu camino para enamorarme, pues además has enseñado tus caminos llenos de maldades,
2:34 et in alis tuis inventus est sanguis animarum pauperum et innocentum ? non in fossis inveni eos, sed in omnibus quæ supra memoravi.
2:34 Y en tus alas se ha hallado la sangre de las almas pobres é inocentes? no los hallé en los fosos, sino en todos los lugares, de que he hecho mencion arriba.
2:35 Et dixisti : Absque peccato et innocens ego sum, et propterea avertatur furor tuus a me. Ecce ego judicio contendam tecum, eo quod dixeris : Non peccavi.
2:35 Y dixiste: Sin pecado estoy yo é inocente; y por tanto apártese tu saña de mí. Mira que yo entraré en juicio contigo, porque has dicho: Nó he pecado.
2:36 Quam vilis facta es nimis, iterans vias tuas ! et ab Ægypto confunderis, sicut confusa es ab Assur.
2:36 ¡Quán vil te has hecho en demasía, reiterando tus caminos! por Egypto serás tambien confundida, como lo fuiste ya por Assúr.
2:37 Nam et ab ista egredieris, et manus tuæ erunt super caput tuum : quoniam obtrivit Dominus confidentiam tuam, et nihil habebis prosperum in ea.
2:37 Porque de aquel tambien saldrás, y tus manos serán sobre tu cabeza: porque el Señor hizo trizas tu confianza, y ninguna cosa próspera tendrás en él.