Isaías 26

Isaias

26:1 In die illa cantabitur canticum istud in terra Juda : Urbs fortitudinis nostræ Sion ; salvator ponetur in ea murus et antemurale.

26:1 En aquel dia será cantado este cántico en tierra de Judá: Sión es la ciudad de nuestra fortaleza, el Salvador será puesto en ella por muro y por baluarte.

26:2 Aperite portas, et ingrediatur gens justa, custodiens veritatem.

26:2 Abrid las puertas, y éntre la nacion justa, que guarda la verdad.

26:3 Vetus error abiit : servabis pacem ; pacem, quia in te speravimus.

26:3 Se desvaneció el antiguo error: nos conservarás la paz: la paz, porque en tí hemos esperado.

26:4 Sperastis in Domino in sæculis æternis ; in Domino Deo forti in perpetuum.

26:4 Esperasteis en el Señor por siglos eternos, en el Señor Dios fuerte para siempre.

26:5 Quia incurvabit habitantes in excelso ; civitatem sublimem humiliabit : humiliabit eam usque ad terram, detrahet eam usque ad pulverem.

26:5 Porque encorvará á los que moran en alto, abatirá á la ciudad altiva. La abatirá hasta la tierra, la derribará hasta el polvo.

26:6 Conculcabit eam pes, pedes pauperis, gressus egenorum.

26:6 La pisará el pie, los pies del pobre, los pasos de los menesterosos.

26:7 Semita justi recta est, rectus callis justi ad ambulandum.

26:7 La senda del justo es derecha, derecha la vereda por donde el justo camina.

26:8 Et in semita judiciorum tuorum, Domine, sustinuimus te : nomen tuum et memoriale tuum in desiderio animæ.

26:8 Y en la senda de tus juicios, Señor, te hemos aguardado: tu nombre, y la memoria de tí son el deseo del alma.

26:9 Anima mea desideravit te in nocte, sed et spiritu meo in præcordiis meis de mane vigilabo ad te. Cum feceris judicia tua in terra, justitiam discent habitatores orbis.

26:9 Mi alma te deseó en la noche; y con mi espíritu en mis entrañas madrugaré á tí. Quando hicieres tus juicios en la tierra, aprenderán justicia los moradores del mundo.

26:10 Misereamur impio, et non discet justitiam ; in terra sanctorum iniqua gessit, et non videbit gloriam Domini.

26:10 Apiadémonos del impío, y no aprenderá justicia: en la tierra de los Santos hizo maldades, y no verá la gloria del Señor.

26:11 Domine, exaltetur manus tua, et non videant ; videant, et confundantur zelantes populi ; et ignis hostes tuos devoret.

26:11 Señor, sea tu mano levantada, y no vean: vean, y sean confundidos los que envidian á tu pueblo; y fuego devore á tus enemigos.

26:12 Domine, dabis pacem nobis : omnia enim opera nostra operatus es nobis.

26:12 Señor, nos darás la paz á nosotros: porque todas nuestras obras has obrado en nosotros.

26:13 Domine Deus noster, possederunt nos domini absque te ; tantum in te recordemur nominis tui.

26:13 Señor Dios nuestro, fuera de tí hemos tenido amos, que nos han dominado, acordémonos de tí solo, y de tu nombre.

26:14 Morientes non vivant, gigantes non resurgant : propterea visitasti et contrivisti eos, et perdidisti omnem memoriam eorum.

26:14 Los que muriéron no vivan, los gigantes no resurgirán: por eso los visitaste y quebrantaste, y borraste toda la memoria de ellos.

26:15 Indulsisti genti, Domine, indulsisti genti, numquid glorificatus es ? elongasti omnes terminos terræ.

26:15 Perdonaste al pueblo, Señor, perdonaste al pueblo: ¿acaso has sido glorificado? dilataste todos los términos de la tierra.

26:16 Domine, in angustia requisierunt te, in tribulatione murmuris doctrina tua eis.

26:16 Señor en la angustia te buscáron, en la tribulacion de su murmullo instruccion tuya para ellos.

26:17 Sicut quæ concipit, cum appropinquaverit ad partum, dolens clamat in doloribus suis, sic facti sumus a facie tua, Domine.

26:17 Como la que concibe, quando se acerca el parto, dolorida da gritos en sus dolores: así hemos sido delante de tí, Señor.

26:18 Concepimus, et quasi parturivimus, et peperimus spiritum. Salutes non fecimus in terra ; ideo non ceciderunt habitatores terræ.

26:18 Concebimos, y como que estuvimos con dolores de parto, y parimos espíritu: salud no hicimos en la tierra, por eso no cayéron los moradores de la tierra.

26:19 Vivent mortui tui, interfecti mei resurgent. Expergiscimini, et laudate, qui habitatis in pulvere, quia ros lucis ros tuus, et terram gigantum detrahes in ruinam.

26:19 Vivirán tus muertos, mis muertos resucitarán: despertaos, y dad alabanza los que morais en el polvo: porque tu rocío es rocío de luz, y á la tierra de los gigantes la reducirás á ruina.

26:20 Vade, populus meus, intra in cubicula tua ; claude ostia tua super te, abscondere modicum ad momentum, donec pertranseat indignatio.

26:20 Anda, pueblo mio, entra en tus aposentos, cierra tus puertas tras tí, escóndete un poco por un momento, hasta que pase la indignacion.

26:21 Ecce enim Dominus egredietur de loco suo, ut visitet iniquitatem habitatoris terræ contra eum ; et revelabit terra sanguinem suum, et non operiet ultra interfectos suos.

26:21 Porque he aquí que el Señor saldrá de su lugar, para visitar la maldad del morador de la tierra contra él; y descubrirá la tierra su sangre, y no cubrirá de aquí adelante á sus muertos.