25:1 Domine, Deus meus es tu ; exaltabo te, et confitebor nomini tuo : quoniam fecisti mirabilia, cogitationes antiquas fideles. Amen.
25:1 Señor, tú eres mi Dios, te ensalzaré, y alabaré tu nombre: porque hiciste maravillas, pensamientos antiguos fieles, amen.
25:2 Quia posuisti civitatem in tumulum, urbem fortem in ruinam, domum alienorum : ut non sit civitas, et in sempiternum non ædificetur.
25:2 Porque has convertido la ciudad en túmulo, la ciudad fuerte en ruina, la casa de los extraños: para que no sea ciudad, y nunca mas sea reedificada.
25:3 Super hoc laudabit te populus fortis ; civitas gentium robustarum timebit te :
25:3 Por esto te alabará el pueblo fuerte, te temerá la ciudad de las naciones robustas.
25:4 quia factus es fortitudo pauperi, fortitudo egeno in tribulatione sua, spes a turbine, umbraculum ab æstu ; spiritus enim robustorum quasi turbo impellens parietem.
25:4 Porque has sido fortaleza al pobre, fortaleza al menesteroso en su afliccion: esperanza contra el torbellino, sombra contra el bochorno. Pues el espíritu de los fuertes es como torbellino, que impele una pared.
25:5 Sicut æstus in siti, tumultum alienorum humiliabis ; et quasi calore sub nube torrente, propaginem fortium marcescere facies.
25:5 Abatirás el orgullo tumultuoso de los extraños, como el bochorno en sequía; y como con calor abrasador debaxo de una nube, harás marchitar la descendencia de los fuertes.
25:6 Et faciet Dominus exercituum omnibus populis in monte hoc convivium pinguium, convivium vindemiæ, pinguium medullatorum, vindemiæ defæcatæ.
25:6 Y el Señor de los exércitos hará á todos los pueblos en este monte convite de manjares mantecosos, convite de vendimia, de manjares mantecosos con tuétanos, de vino sin heces.
25:7 Et præcipitabit in monte isto faciem vinculi colligati super omnes populos, et telam quam orditus est super omnes nationes.
25:7 Y en este monte romperá el lazo atado sobre todos los pueblos, y la tela que urdió sobre todas las naciones.
25:8 Præcipitabit mortem in sempiternum ; et auferet Dominus Deus lacrimam ab omni facie, et opprobrium populi sui auferet de universa terra : quia Dominus locutus est.
25:8 Despeñará á la muerte para siempre; y exugará el Señor Dios las lágrimas de todos los semblantes, y quitará el oprobrio de su pueblo de toda la tierra: porque el Señor lo dixo.
25:9 Et dicet in die illa : Ecce Deus noster iste ; exspectavimus eum, et salvabit nos ; iste Dominus, sustinuimus eum : exsultabimus, et lætabimur in salutari ejus.
25:9 Y dirá en aquel dia: Mira que este es nuestro Dios, le hemos aguardado, y nos salvará: este es el Señor, lo hemos aguardado, nos regocijarémos, y nos alegrarémos en su Salvador.
25:10 Quia requiescet manus Domini in monte isto ; et triturabitur Moab sub eo, sicuti teruntur paleæ in plaustro.
25:10 Porque reposará la mano del Señor en este monte: y será trillado Moáb debaxo de él, así como las pajas se trillan debaxo de un carro.
25:11 Et extendet manus suas sub eo sicut extendit natans ad natandum ; et humiliabit gloriam ejus cum allisione manuum ejus.
25:11 Y extenderá sus manos debaxo de él, como las extiende el nadador para nadar; y abatirá su gloria con quebranto de las manos de él.
25:12 Et munimenta sublimium murorum tuorum concident, et humiliabuntur, et detrahentur in terram usque ad pulverem.
25:12 Y las defensas de tus altos muros caerán, y ellos serán abatidos, y derribados en tierra hasta el polvo.