40:1 Consolamini, consolamini, popule meus, dicit Deus vester.
40:1 Consolaos, consolaos, pueblo mio, dice vuestro Dios.
40:2 Loquimini ad cor Jerusalem, et advocate eam, quoniam completa est malitia ejus, dimissa est iniquitas illius : suscepit de manu Domini duplicia pro omnibus peccatis suis.
40:2 Hablad al corazon de Jerusalém, y llamadla: porque se ha acabado su afan, perdonada es su maldad: recibió de la mano del Señor al doble por todos sus pecados.
40:3 Vox clamantis in deserto : Parate viam Domini, rectas facite in solitudine semitas Dei nostri.
40:3 Voz del que clama en el desierto: Aparejad el camino del Señor, enderezad en la soledad las sendas de nuestro Dios.
40:4 Omnis vallis exaltabitur, et omnis mons et collis humiliabitur, et erunt prava in directa, et aspera in vias planas :
40:4 Todo valle será alzado, y todo monte y collado será abatido, y lo torcido se enderezará, y lo áspero será caminos llanos.
40:5 et revelabitur gloria Domini, et videbit omnis caro pariter quod os Domini locutum est.
40:5 Y se descubrirá la gloria del Señor, y verá toda carne al mismo tiempo lo que habló la boca del Señor.
40:6 Vox dicentis : Clama. Et dixi : Quid clamabo ? Omnis caro fœnum, et omnis gloria ejus quasi flos agri.
40:6 Voz del que dice: Clama. Y dixe: ¿Qué he de clamar? Toda carne heno, y toda su gloria como flor del campo.
40:7 Exsiccatum est fœnum, et cecidit flos, quia spiritus Domini sufflavit in eo. Vere fœnum est populus :
40:7 Se secó el heno, y cayó la flor, porque el espíritu del Señor sopló en él. Verdaderamente heno es el pueblo:
40:8 exsiccatum est fœnum, et cecidit flos ; verbum autem Domini nostri manet in æternum.
40:8 Se secó el heno, y cayó la flor: Mas la palabra del Señor nuestro permanece por siempre.
40:9 Super montem excelsum ascende, tu qui evangelizas Sion ; exalta in fortitudine vocem tuam, qui evangelizas Jerusalem : exalta, noli timere. Dic civitatibus Juda : Ecce Deus vester :
40:9 Sube sobre un monte alto, tú que evangelizas á Sión: alza tu voz con esfuerzo, tú que evangelizas á Jerusalém: álzala, no temas. Dí á las ciudades de Judá: Ved aquí á vuestro Dios:
40:10 ecce Dominus Deus in fortitudine veniet, et brachium ejus dominabitur : ecce merces ejus cum eo, et opus illius coram illo.
40:10 Ved que el Señor Dios vendrá con fortaleza, y su brazo dominará: he aquí el galardon de él con él, y la obra de él delante de él.
40:11 Sicut pastor gregem suum pascet, in brachio suo congregabit agnos, et in sinu suo levabit ; fœtas ipse portabit.
40:11 Como pastor apacentará su grey: con su brazo recogerá los corderos, y los alzará en su seno, él mismo llevará las ovejas paridas.
40:12 Quis mensus est pugillo aquas, et cælos palmo ponderavit ? quis appendit tribus digitis molem terræ, et libravit in pondere montes, et colles in statera ?
40:12 ¿Quién midió las aguas con su puño, y pesó los cielos con su palmo? ¿quién pesó con tres dedos la masa de la tierra, y puso en peso los montes, y los collados en romana?
40:13 Quis adjuvit spiritum Domini ? aut quis consiliarius ejus fuit, et ostendit illi ?
40:13 ¿Quién ayudó al espíritu del Señor? ¿ó quién fué su consejero, y le hizo saber?
40:14 cum quo iniit consilium, et instruxit eum, et docuit eum semitam justitiæ, et erudivit eum scientiam, et viam prudentiæ ostendit illi ?
40:14 ¿Con quién tomó consejo, y le instruyó, y le enseñó la senda de la justicia, y le dió á entender la ciencia, y le mostró el camino de la prudencia?
40:15 Ecce gentes quasi stilla situlæ, et quasi momentum stateræ reputatæ sunt ; ecce insulæ quasi pulvis exiguus.
40:15 He aquí que las naciones son reputadas como una gota de agua de un arcaduz, y como un pequeño grano en un peso: he aquí las islas como polvo menudo.
40:16 Et Libanus non sufficiet ad succendendum, et animalia ejus non sufficient ad holocaustum.
40:16 Y el Líbano no bastará para quemar, y sus animales no bastarán para los holocaustos.
40:17 Omnes gentes quasi non sint, sic sunt coram eo, et quasi nihilum et inane reputatæ sunt ei.
40:17 Todas las naciones, como si no fueran, así son en su presencia, y él las considera como nada y cosa vana.
40:18 Cui ergo similem fecisti Deum ? aut quam imaginem ponetis ei ?
40:18 ¿A quién pues habeis asemejado á Dios? ¿ó qué imágen hareis de él?
40:19 Numquid sculptile conflavit faber ? aut aurifex auro figuravit illud, et laminis argenteis argentarius ?
40:19 ¿Por ventura el obrero no entalló la estatua? ¿ó no la figuró de oro el artífice, ó el platero de láminas de plata?
40:20 Forte lignum et imputribile elegit ; artifex sapiens quærit quomodo statuat simulacrum, quod non moveatur.
40:20 El artífice perito escoge madera fuerte é incorruptible; y mira cómo ha de asentar la estatua de manera que no se mueva.
40:21 Numquid non scitis ? numquid non audistis ? numquid non annuntiatum est vobis ab initio ? numquid non intellexistis fundamenta terræ ?
40:21 ¿Acaso no lo sabeis? ¿acaso no lo habeis oido? ¿acaso no se os anunció desde el principio? ¿y qué no habeis entendido los fundamentos de la tierra?
40:22 Qui sedet super gyrum terræ, et habitatores ejus sunt quasi locustæ ; qui extendit velut nihilum cælos, et expandit eos sicut tabernaculum ad inhabitandum ;
40:22 El es el que está sentado sobre la redondez de la tierra, y los moradores de ella son como langostas: el que extendió los cielos como nada, y los desplegó como tienda para morar.
40:23 qui dat secretorum scrutatores quasi non sint, judices terræ velut inane fecit.
40:23 El que hace á los escudriñadores de secretos, como si no fueran, y á los Jueces de la tierra hizo como cosa vana.
40:24 Et quidem neque plantatus, neque satus, neque radicatus in terra truncus eorum ; repente flavit in eos, et aruerunt, et turbo quasi stipulam auferet eos.
40:24 Y en verdad su tronco ni ha sido plantado, ni sembrado, ni arraygado en la tierra: él repentinamente sopló en ellos, y se secaron, y se los llevará como paja el torbellino.
40:25 Et cui assimilastis me, et adæquastis ? dicit Sanctus.
40:25 ¿Pues á quién me habeis asemejado, é igualado, dice el Santo?
40:26 Levate in excelsum oculos vestros, et videte quis creavit hæc : qui educit in numero militiam eorum, et omnes ex nomine vocat ; præ multitudine fortitudinis et roboris, virtutisque ejus, neque unum reliquum fuit.
40:26 Alzad á lo alto vuestros ojos, y ved quién crió estas cosas: el que hace marchar en órden la milicia de ellas, y á todas las llama por sus nombres: por la muchedumbre de su fortaleza y fuerza, y poder, no faltó ni una sola cosa.
40:27 Quare dicis, Jacob, et loqueris, Israël : Abscondita est via mea a Domino, et a Deo meo judicium meum transivit ?
40:27 ¿Por qué dices, ó Jacob, y hablas, ó Israél: No conoce el Señor mi camino, y no se cuida mi Dios de hacerme justicia?
40:28 Numquid nescis, aut non audisti ? Deus sempiternus Dominus, qui creavit terminos terræ : non deficiet, neque laborabit, nec est investigatio sapientiæ ejus.
40:28 ¿Por ventura no lo sabes, ó no lo oiste? Dios es el Señor eterno, que crió los términos de la tierra: no desfallecerá, ni se fatigará, y su sabiduría es impenetrable.
40:29 Qui dat lasso virtutem, et his qui non sunt, fortitudinem et robur multiplicat.
40:29 El que da fuerza al cansado; y el que multiplica la fortaleza, y el vigor á los que no son.
40:30 Deficient pueri, et laborabunt, et juvenes in infirmitate cadent ;
40:30 Desfallecerán los jóvenes, y se fatigarán, y los mancebos caerán de flaqueza.
40:31 qui autem sperant in Domino mutabunt fortitudinem, assument pennas sicut aquilæ : current et non laborabunt, ambulabunt et non deficient.
40:31 Mas los que esperan en el Señor, hallarán nuevas fuerzas, tomarán alas como águilas, correrán, y no se fatigarán, andarán, y no desfallecerán.