51:1 Audite me, qui sequimini quod justum est, et quæritis Dominum ; attendite ad petram unde excisi estis, et ad cavernam laci de qua præcisi estis.
51:1 Escuchadme los que seguís lo que es justo, y buscais al Señor: atended á la piedra, de donde fuisteis cortados, y á la cueva del lago, de donde fuisteis sacados.
51:2 Attendite ad Abraham, patrem vestrum, et ad Saram, quæ peperit vos : quia unum vocavi eum, et benedixi ei, et multiplicavi eum.
51:2 Atended á Abraham vuestro padre, y á Sara, que os parió: por quanto yo le llamé á él solo, y le bendixe, y le acrecenté.
51:3 Consolabitur ergo Dominus Sion, et consolabitur omnes ruinas ejus : et ponet desertum ejus quasi delicias, et solitudinem ejus quasi hortum Domini. Gaudium et lætitia invenietur in ea, gratiarum actio et vox laudis.
51:3 Consolará pues el Señor á Sión, y consolará todas sus ruinas; y su desierto convertirá en delicias, y su soledad como huerto del Señor. Gozo y alegría se hallarán en ella, accion de gracias, y voz de alabanza.
51:4 Attendite ad me, popule meus, et tribus mea, me audite : quia lex a me exiet, et judicium meum in lucem populorum requiescet.
51:4 Atendedme, pueblo mio, y oidme, tribu mia: porque la ley saldrá de mí, y mi justicia será establecida para luz de los pueblos.
51:5 Prope est justus meus, egressus est salvator meus, et brachia mea populos judicabunt ; me insulæ exspectabunt, et brachium meum sustinebunt.
51:5 Cercano está mi Justo, ha salido mi Salvador, y mis brazos juzgarán á los pueblos: á mí me aguardarán las islas, y esperarán mi brazo.
51:6 Levate in cælum oculos vestros, et videte sub terra deorsum : quia cæli sicut fumus liquescent, et terra sicut vestimentum atteretur, et habitatores ejus sicut hæc interibunt : salus autem mea in sempiternum erit, et justitia mea non deficiet.
51:6 Alzad al cielo vuestros ojos, y mirad ácia abaxo á la tierra: porque los cielos como humo se desharán, y la tierra como vestidura será gastada, y sus moradores como estas cosas perecerán. Mas mi salud por siempre será, y mi justicia no faltará.
51:7 Audite me, qui scitis justum, populus meus, lex mea in corde eorum : nolite timere opprobrium hominum, et blasphemias eorum ne metuatis :
51:7 Oidme vosotros, que sabeis lo justo, pueblo mio, en cuyos corazones está mi ley: no temais oprobrio de hombres, y os arredreis de sus blasphemias.
51:8 sicut enim vestimentum, sic comedet eos vermis, et sicut lanam, sic devorabit eos tinea : salus autem mea in sempiternum erit, et justitia mea in generationes generationum.
51:8 Porque el gusano los comerá, como á un vestido, y la polilla los devorará, como lana: Mas mi salud por siempre será, y mi justicia por generaciones de generaciones.
51:9 Consurge, consurge, induere fortitudinem, brachium Domini ! consurge sicut in diebus antiquis, in generationibus sæculorum. Numquid non tu percussisti superbum, vulnerasti draconem ?
51:9 Levántate, levántate, vístete de fortaleza, ó brazo del Señor: levántate como en los dias antiguos, en las generaciones de los siglos. ¿Por ventura no heriste tú al soberbio, llagaste al dragon?
51:10 numquid non tu siccasti mare, aquam abyssi vehementis ; qui posuisti profundum maris viam, ut transirent liberati ?
51:10 ¿Por ventura no secaste tú el mar, el agua del impetuoso abysmo: el que hiciste camino en el fondo del mar para que pasasen los libertados?
51:11 Et nunc qui redempti sunt a Domino, revertentur, et venient in Sion laudantes, et lætitia sempiterna super capita eorum : gaudium et lætitiam tenebunt ; fugiet dolor et gemitus.
51:11 Y ahora los que han sido redimidos por el Señor, volverán, y vendrán á Sión cantando alabanzas, y alegría sempiterna será sobre sus cabezas, poseerán gozo y alegría, huirá el dolor y el gemido.
51:12 Ego, ego ipse consolabor vos. Quis tu, ut timeres ab homine mortali, et a filio hominis qui quasi fœnum ita arescet ?
51:12 Yo, yo mismo os consolaré: ¿quién eres tú para temer de un hombre mortal, y del hijo del hombre, que se secará como el heno?
51:13 Et oblitus es Domini, factoris tui, qui tetendit cælos et fundavit terram ; et formidasti jugiter tota die a facie furoris ejus qui te tribulabat, et paraverat ad perdendum. Ubi nunc est furor tribulantis ?
51:13 Y te has olvidado del Señor tu hacedor, que extendió los cielos, y cimentó la tierra; y temblaste sin cesar todo el dia por causa del furor de aquel, que te atribulaba, y que tenia dispuesto perderte: ¿en dónde está ahora el furor del que te atribulaba?
51:14 Cito veniet gradiens ad aperiendum ; et non interficiet usque ad internecionem, nec deficiet panis ejus.
51:14 Luego llegará el que viene á abrir, y no herirá hasta el exterminio, ni faltará su pan.
51:15 Ego autem sum Dominus Deus tuus, qui conturbo mare, et intumescunt fluctus ejus : Dominus exercituum nomen meum.
51:15 Mas yo soy el Señor tu Dios, que alboroto el mar, y se encrespan sus olas. El Señor de los exércitos mi nombre.
51:16 Posui verba mea in ore tuo, et in umbra manus meæ protexi te, ut plantes cælos, et fundes terram, et dicas ad Sion : Populus meus es tu.
51:16 Puse mis palabras en tu boca, y con la sombra de mi mano te cubrí, para que plantes los cielos, y cimientes la tierra; y digas á Sión: Mi pueblo eres tú.
51:17 Elevare, elevare, consurge, Jerusalem, quæ bibisti de manu Domini calicem iræ ejus ; usque ad fundum calicis soporis bibisti, et potasti usque ad fæces.
51:17 Alzate, álzate, levántate, surge Jerusalém, que bebiste de la mano del Señor el cáliz de su ira: hasta el fondo del cáliz dormidero bebiste, y bebiste hasta las heces.
51:18 Non est qui sustentet eam, ex omnibus filiis quos genuit ; et non est qui apprehendat manum ejus, ex omnibus filiis quos enutrivit.
51:18 No hay quien la sostenga á ella de todos los hijos, que engendró; y no hay quien la tome por la mano de todos los hijos, que crió.
51:19 Duo sunt quæ occurrerunt tibi ; quis contristabitur super te ? Vastitas, et contritio, et fames, et gladius ; quis consolabitur te ?
51:19 Dos cosas son las que te han venido: ¿quién se dolerá de tí? desolacion, y quebrantamiento, y hambre, y espada, ¿quién te consolará?
51:20 Filii tui projecti sunt, dormierunt in capite omnium viarum sicut oryx illaqueatus, pleni indignatione Domini, increpatione Dei tui.
51:20 Tus hijos fueron echados por tierra, durmieron en los cabos de todas las calles, como oryx enlazado: llenos de la indignacion del Señor, del castigo tu Dios.
51:21 Idcirco audi hoc, paupercula, et ebria non a vino.
51:21 Por tanto oye esto, pobrecilla, y embriagada no de vino.
51:22 Hæc dicit dominator tuus Dominus, et Deus tuus, qui pugnabit pro populo suo : Ecce tuli de manu tua calicem soporis, fundum calicis indignationis meæ : non adjicies ut bibas illum ultra.
51:22 Esto dice el dominador tu Señor, y tu Dios, que peleará por su pueblo: Mira que he quitado de tu mano el cáliz de adormecimiento, el fondo del cáliz de mi indignacion, no lo volverás á beber en adelante.
51:23 Et ponam illum in manu eorum qui te humiliaverunt, et dixerunt animæ tuæ : Incurvare, ut transeamus ; et posuisti ut terram corpus tuum, et quasi viam transeuntibus.
51:23 Y lo pondré en mano de aquellos, que te abatiéron, y dixéron á tu alma: Encórvate, para que pasemos; y pusiste tu cuerpo como tierra, y como camino á los pasageros.