Isaías 55

Isaias

55:1 Omnes sitientes, venite ad aquas, et qui non habetis argentum, properate, emite, et comedite : venite, emite absque argento et absque ulla commutatione vinum et lac.

55:1 Todos los sedientos venid á las aguas; y los que no teneis dinero, apresuraos, comprad, y comed: venid, comprad sin dinero, y sin ningun cambio vino y leche.

55:2 Quare appenditis argentum non in panibus, et laborem vestrum non in saturitate ? Audite, audientes me, et comedite bonum, et delectabitur in crassitudine anima vestra.

55:2 ¿Por qué empleais vuestro dinero no en panes, y vuestro trabajo no en hartura? Oidme con atencion, y comed lo bueno, y se deleytará vuestra alma con grosura.

55:3 Inclinate aurem vestram, et venite ad me ; audite, et vivet anima vestra, et feriam vobiscum pactum sempiternum, misericordias David fideles.

55:3 Inclinad vuestra oreja, y venid á mí: oid, y vivirá vuestra alma, y haré con vosotros un pacto sempiterno, las misericordias firmes á David.

55:4 Ecce testem populis dedi eum, ducem ac præceptorem gentibus.

55:4 Ved que le dí á los pueblos por testigo, por caudillo y por maestro á las naciones.

55:5 Ecce gentem quam nesciebas vocabis, et gentes quæ te non cognoverunt ad te current, propter Dominum Deum tuum, et Sanctum Israël, quia glorificavit te.

55:5 He aquí que llamarás al pueblo, que no conocias; y las gentes, que no te conociéron, correrán á tí, por causa del Señor tu Dios, y del Santo de Israél, que te glorificó.

55:6 Quærite Dominum dum inveniri potest ; invocate eum dum prope est.

55:6 Buscad al Señor miéntras puede ser hallado: llamadle: miéntras está cerca.

55:7 Derelinquat impius viam suam, et vir iniquus cogitationes suas, et revertatur ad Dominum, et miserebitur ejus ; et ad Deum nostrum, quoniam multus est ad ignoscendum.

55:7 Dexe el impío su camino, y el hombre iniquo sus pensamientos, y vuélvase al Señor, y tendrá misericordia de él, y á nuestro Dios: porque es abundante en perdonar.

55:8 Non enim cogitationes meæ cogitationes vestræ, neque viæ vestræ viæ meæ, dicit Dominus.

55:8 Porque mis pensamientos no son vuestros pensamientos: ni vuestros caminos son mis caminos, dice el Señor.

55:9 Quia sicut exaltantur cæli a terra, sic exaltatæ sunt viæ meæ a viis vestris, et cogitationes meæ a cogitationibus vestris.

55:9 Porque así como los cielos se levantan sobre la tierra, así se levantan mis caminos sobre vuestros caminos, y mis pensamientos sobre vuestros pensamientos.

55:10 Et quomodo descendit imber et nix de cælo, et illuc ultra non revertitur, sed inebriat terram, et infundit eam, et germinare eam facit, et dat semen serenti, et panem comedenti :

55:10 Y como del cielo desciende la lluvia, y la nieve, y no se vuelve mas allá, sino que embriaga la tierra, y la baña, y la hace producir, y da simiente al que siembra, y pan al que come:

55:11 sic erit verbum meum quod egredietur de ore meo ; non revertetur ad me vacuum, sed faciet quæcumque volui, et prosperabitur in his ad quæ misi illud.

55:11 Así será mi palabra, que saldrá de mi boca: no volverá á mí vacía, sino que hará quanto yo quise, y será prosperada en aquellas cosas, á que la envié:

55:12 Quia in lætitia egrediemini, et in pace deducemini ; montes et colles cantabunt coram vobis laudem, et omnia ligna regionis plaudent manu.

55:12 Porque con alegría saldreis, y en paz sereis llevados: los montes y los collados cantarán alabanza delante de vosotros, y todos los árboles del campo darán palmadas de aplauso.

55:13 Pro saliunca ascendet abies, et pro urtica crescet myrtus ; et erit Dominus nominatus in signum æternum quod non auferetur.

55:13 En vez del espliego subirá el abeto, y en vez de la ortiga crecerá el arrayan; y el Señor será nombrado para ser una señal eterna, que no será quitada.