Isaías 66

Isaias

66:1 Hæc dicit Dominus : Cælum sedes mea, terra autem scabellum pedum meorum. Quæ est ista domus quam ædificabitis mihi ? et quis est iste locus quietis meæ ?

66:1 Esto dice el Señor: El cielo es mi throno, y la tierra peana de mis pies: ¿qué casa es esa, que á mí me edificaréis vosotros? ¿y qué lugar es ese de mi reposo?

66:2 Omnia hæc manus mea fecit, et facta sunt universa ista, dicit Dominus ; ad quem autem respiciam, nisi ad pauperculum, et contritum spiritu, et trementem sermones meos ?

66:2 Todas estas cosas hizo mi mano, y fuéron hechas todas ellas, dice el Señor. ¿Y en quién pondré mis ojos, sino en el pobrecito, y quebrantado de espíritu, y que tiembla de mis palabras?

66:3 Qui immolat bovem, quasi qui interficiat virum ; qui mactat pecus, quasi qui excerebret canem ; qui offert oblationem, quasi qui sanguinem suillum offerat ; qui recordatur thuris, quasi qui benedicat idolo. Hæc omnia elegerunt in viis suis, et in abominationibus suis anima eorum delectata est.

66:3 El que inmola un buey, es como el que mata á un hombre: el que sacrifica una res, como el que descerviga á un perro: el que ofrece oblacion, como quien ofrece sangre de cerdo: el que se acuerda del incienso, como quien bendice á un ídolo. Todo esto escogiéron en sus caminos, y su alma se deleytó en sus abominaciones.

66:4 Unde et ego eligam illusiones eorum, et quæ timebant adducam eis ; quia vocavi, et non erat qui responderet ; locutus sum, et non audierunt ; feceruntque malum in oculis meis, et quæ nolui elegerunt.

66:4 Por lo que yo escogeré el burlarme de ellos, y haré venir sobre ellos lo que temian: porque llamé, y no habia quien respondiese: hablé, y no oyeron: é hiciéron lo malo en mis ojos, y escogiéron lo que yo no quise.

66:5 Audite verbum Domini, qui tremitis ad verbum ejus. Dixerunt fratres vestri odientes vos, et abjicientes propter nomen meum : Glorificetur Dominus, et videbimus in lætitia vestra ; ipsi autem confundentur.

66:5 Oid la palabra del Señor, los que temblais á su palabra: dixéron vuestros hermanos, que os aborrecen, y desechan por causa de mi nombre: glorificado sea el Señor, y lo reconoceremos en vuestra alegría: mas ellos serán confundidos.

66:6 Vox populi de civitate, vox de templo, vox Domini reddentis retributionem inimicis suis.

66:6 Voz del pueblo de la ciudad, voz del templo, voz del Señor, que da el pago merecido á sus enemigos.

66:7 Antequam parturiret, peperit ; antequam veniret partus ejus, peperit masculum.

66:7 Antes que estuviese de parto, parió: ántes que llegase su tiempo, parió un hijo varon.

66:8 Quis audivit umquam tale ? et quis vidit huic simile ? numquid parturiet terra in die una, aut parietur gens simul, quia parturivit et peperit Sion filios suos ?

66:8 ¿Quién jamas oyó cosa tal? ¿y quién la vió semejante á esta? ¿parirá acaso la tierra en un dia? ¿ó se parirá de una vez una nacion, porque Sión estuvo de parto, y parió sus hijos?

66:9 Numquid ego qui alios parere facio, ipse non pariam ? dicit Dominus. Si ego, qui generationem ceteris tribuo, sterilis ero ? ait Dominus Deus tuus.

66:9 ¿Pues yo que á los otros hago parir, no pariré yo mismo? dice el Señor? ¿yo que á los otros doy la fecundidad, seré acaso estéril, dice el Señor tu Dios?

66:10 Lætamini cum Jerusalem et exsultate in ea, omnes qui diligitis eam ; gaudete cum ea gaudio, universi qui lugetis super eam :

66:10 Alegraos con Jerusalém, y regocijaos con ella todos los que la amais: gozaos con ella de gozo todos los que llorais sobre ella,

66:11 ut sugatis et repleamini ab ubere consolationis ejus ; ut mulgeatis et deliciis affluatis ab omnimoda gloria ejus.

66:11 Para que mameis, y seais llenos de la teta de su consolacion: para que chupeis, y abundeis en delicias de toda su gloria.

66:12 Quia hæc dicit Dominus : Ecce ego declinabo super eam quasi fluvium pacis, et quasi torrentem inundantem gloriam gentium, quam sugetis : ad ubera portabimini, et super genua blandientur vobis.

66:12 Porque esto dice el Señor: He aquí que yo derivaré sobre ella como rio de paz, y como arroyo que inunda la gloria de las gentes, la qual mamareis: llevados sereis á los pechos, y sobre las rodillas os acariciarán.

66:13 Quomodo si cui mater blandiatur, ita ego consolabor vos, et in Jerusalem consolabimini.

66:13 Como la madre acaricia á su hijo, así yo os consolaré, y en Jerusalém sereis consolados.

66:14 Videbitis, et gaudebit cor vestrum, et ossa vestra quasi herba germinabunt : et cognoscetur manus Domini servis ejus, et indignabitur inimicis suis.

66:14 Lo vereis, y se gozará vuestro corazon, y vuestros huesos como yerba brotarán; y será conocida la mano del Señor á favor de sus siervos, y se enojará con sus enemigos.

66:15 Quia ecce Dominus in igne veniet, et quasi turbo quadrigæ ejus, reddere in indignatione furorem suum et increpationem suam in flamma ignis :

66:15 Porque he aquí que el Señor vendrá en fuego, y sus carros así como torbellino: para retornar con saña su furor, y su reprehension con llama de fuego:

66:16 quia in igne Dominus dijudicabit, et in gladio suo ad omnem carnem ; et multiplicabuntur interfecti a Domino,

66:16 Porque el Señor juzgará discerniendo á toda carne, con fuego y con su cuchillo, y serán muchos los que el Señor matará,

66:17 qui sanctificabantur et mundos se putabant in hortis post januam intrinsecus, qui comedebant carnem suillam, et abominationem et murem : simul consumentur, dicit Dominus.

66:17 Aquellos, que se santificaban, y se creian limpios en los huertos detras de la puerta en lo interior, los que comian carne de puerco y abominacion y ratones; serán consumidos á una, dice el Señor.

66:18 Ego autem opera eorum et cogitationes eorum venio ut congregem, cum omnibus gentibus et linguis : et venient, et videbunt gloriam meam.

66:18 Mas yo vengo á recoger las obras de ellos, y los pensamientos de ellos con todas las gentes y lenguas; y vendrán, y verán mi gloria.

66:19 Et ponam in eis signum, et mittam ex eis qui salvati fuerint, ad gentes in mare, in Africam, et Lydiam, tendentes sagittam ; in Italiam et Græciam, ad insulas longe, ad eos qui non audierunt de me, et non viderunt gloriam meam. Et annuntiabunt gloriam meam gentibus ;

66:19 Y pondré una señal en ellos, y de los que fueren salvos yo enviaré á las gentes al mar, al Africa, y á la Lydia, tiradores de flechas; á la Italia, y á la Grecia, á las islas de léjos, á aquellos que no oyéron de mí, y no viéron mi gloria. Y anunciarán mi gloria á las gentes,

66:20 et adducent omnes fratres vestros de cunctis gentibus donum Domino, in equis, et in quadrigis, et in lecticis, et in mulis, et in carrucis, ad montem sanctum meum Jerusalem, dicit Dominus : quomodo si inferant filii Israël munus in vase mundo in domum Domini.

66:20 Y traherán á todos vuestros hermanos de todas las naciones como un presente al Señor en caballos, y en carrozas, y en literas, y en mulos, y en carretas, á mi santo monte de Jerusalém, dice el Señor, como si los hijos de Israél llevasen ofrenda en un vaso puro á la casa del Señor.

66:21 Et assumam ex eis in sacerdotes et Levitas, dicit Dominus.

66:21 Y tomaré de entre ellos para Sacerdotes, y Levitas, dice el Señor:

66:22 Quia sicut cæli novi et terra nova, quæ ego facio stare coram me, dicit Dominus, sic stabit semen vestrum et nomen vestrum.

66:22 Porque como los cielos nuevos, y la tierra nueva, que yo hago subsistir delante de mí, dice el Señor: así subsistirá vuestra posteridad, y vuestro nombre.

66:23 Et erit mensis ex mense, et sabbatum ex sabbato : veniet omnis caro ut adoret coram facie mea, dicit Dominus.

66:23 Y será de mes en mes, y de Sábado en Sábado: vendrá toda carne para adorar ante mi rostro, dice el Señor.

66:24 Et egredientur, et videbunt cadavera virorum qui prævaricati sunt in me ; vermis eorum non morietur, et ignis eorum non extinguetur : et erunt usque ad satietatem visionis omni carni.

66:24 Y saldrán, y verán los cadáveres de los hombres, que prevaricáron contra mí: el gusano de ellos no morirá, y el fuego de ellos no se apagará; y serán hasta hartura de vista á toda carne.