Judit 12

Iudith

12:1 Tunc jussit eam introire ubi repositi erant thesauri ejus, et jussit illic manere eam, et constituit quid daretur illi de convivio suo.

12:1 Entónces dió órden que la entrasen á donde estaban guardados sus thesoros, y mandóla quedar allí, y señaló lo que debia dársele de su mesa.

12:2 Cui respondit Judith, et dixit : Nunc non potero manducare ex his quæ mihi præcipis tribui, ne veniat super me offensio : ex his autem quæ mihi detuli, manducabo.

12:2 Judíth le respondió, y dixo: Ahora no podré comer de esas cosas, que me mandas dar, porque no venga la indignacion sobre mí: mas comeré de lo que me he trahido.

12:3 Cui Holofernes ait : Si defecerint tibi ista, quæ tecum detulisti, quid faciemus tibi ?

12:3 Y Holofernes la dixo: ¿Y si te llegaren á faltar esas cosas, que has trahido contigo, qué te harémos?

12:4 Et dixit Judith : Vivit anima tua, domine meus, quoniam non expendet omnia hæc ancilla tua, donec faciat Deus in manu mea hæc quæ cogitavi. Et induxerunt illam servi ejus in tabernaculum quod præceperat.

12:4 Y dixo Judíth: Vive tu alma, señor mio, que no consumirá tu sierva todas estas cosas, sin que haga Dios por mi mano lo que he pensado. Y los siervos de Holofernes la conduxéron á la tienda, que habia mandado.

12:5 Et petiit dum introiret, ut daretur ei copia nocte et ante lucem egrediendi foras ad orationem, et deprecandi Dominum.

12:5 Y al entrar, pidió que se la diese permiso de salir fuera por la noche y ántes de amanecer para hacer oracion, y rogar al Señor.

12:6 Et præcepit cubiculariis suis ut sicut placeret illi, exiret et introiret ad adorandum Deum suum per triduum :

12:6 Y dió órden á sus camareros, que la dexasen salir y entrar como gustase, á adorar á su Dios, por tres dias.

12:7 et exibat noctibus in vallem Bethuliæ, et baptizabat se in fonte aquæ.

12:7 Y salia por las noches al valle de Bethulia, y se lavaba en una fuente de agua.

12:8 Et ut ascendebat, orabat Dominum Deum Israël ut dirigeret viam ejus ad liberationem populi sui.

12:8 Y luego que subia, oraba al Señor Dios de Israél, que enderezase su camino para librar á su pueblo.

12:9 Et introiens, munda manebat in tabernaculo usque dum acciperet escam suam in vespere.

12:9 Y entrando permanecia limpia en su tienda de campaña, hasta que al anochecer tomaba su alimento.

12:10 Et factum est, in quarto die Holofernes fecit cœnam servis suis, et dixit ad Vagao eunuchum suum : Vade, et suade Hebræam illam ut sponte consentiat habitare mecum.

12:10 Y aconteció el dia quarto que dió Holofernes una cena á sus domésticos, y dixo á Vagao su eunucho: Anda, y persuade á esa Hebréa, que espontáneamente consienta en cohabitar conmigo.

12:11 Fœdum est enim apud Assyrios, si femina irrideat virum agendo ut immunis ab eo transeat.

12:11 Porque es cosa fea entre los Assyrios, que una muger se burle de un hombre, procurando pasar de largo sin que él haga nada con ella.

12:12 Tunc introivit Vagao ad Judith, et dixit : Non vereatur bona puella introire ad dominum meum, ut honorificetur ante faciem ejus, ut manducet cum eo, et bibat vinum in jucunditate.

12:12 Entónces Vagao entró adonde estaba Judíth, y la dixo: No tenga rezelo la buena moza de entrar á mi señor, para que sea honrada en su presencia, y comer con él, y beber vino con alegría.

12:13 Cui Judith respondit : Quæ ego sum, ut contradicam domino meo ?

12:13 Y Judíth le respondió: ¿Quién soy yo para oponerme á mi señor?

12:14 omne quod erit ante oculos ejus bonum et optimum, faciam. Quidquid autem illi placuerit, hoc mihi erit optimum omnibus diebus vitæ meæ.

12:14 Haré todo lo que fuere bueno, y pareciere mejor delante de sus ojos. Y todo lo que á él agradare, eso será para mí lo mejor todos los dias de mi vida.

12:15 Et surrexit, et ornavit se vestimento suo, et ingressa stetit ante faciem ejus.

12:15 Y levantóse, y adornóse de su vestido, y entró á presentarse delante de él.

12:16 Cor autem Holofernes concussum est : erat enim ardens in concupiscentia ejus.

12:16 Y el corazon de Holofernes se conmovió: porque se abrasaba en deseo de ella.

12:17 Et dixit ad eam Holofernes : Bibe nunc, et accumbe in jucunditate, quoniam invenisti gratiam coram me.

12:17 Y la dixo Holofernes: Bebe ahora, y siéntate á comer alegremente, porque has hallado gracia delante de mí.

12:18 Et dixit Judith : Bibam, domine, quoniam magnificata est anima mea hodie præ omnibus diebus meis.

12:18 Y dixo Judíth: Beberé, señor, porque mi alma ha sido hoy engrandecida mas que en todos los dias de mi vida.

12:19 Et accepit, et manducavit et bibit coram ipso ea quæ paraverat illi ancilla ejus.

12:19 Y tomó, y comió, y bebió delante de él lo que su criada le habia preparado.

12:20 Et jucundus factus est Holofernes ad eam, bibitque vinum multum nimis, quantum numquam biberat in vita sua.

12:20 Y Holofernes estuvo alegre por causa de ella, y bebió vino con mucho exceso, quanto jamas habia bebido en su vida.