15:1 Erant autem appropinquantes ei publicani, et peccatores ut audirent illum.

15:1 Y se acercaban á él los Publicanos, y pecadores, para oírle.

15:2 Et murmurabant pharisæi, et scribæ, dicentes : Quia hic peccatores recipit, et manducat cum illis.

15:2 Y los Phariséos, y los Escribas murmuraban, diciendo: Este recibe pecadores, y come con ellos.

15:3 Et ait ad illos parabolam istam dicens :

15:3 Y les propuso ésta parábola, diciendo:

15:4 Quis ex vobis homo, qui habet centum oves, et si perdiderit unam ex illis, nonne dimittit nonaginta novem in deserto, et vadit ad illam quæ perierat, donec inveniat eam ?

15:4 ¿Quién de vosotros es el hombre, que tiene cien ovejas, y si perdiere una de ellas, no dexa las noventa y nueve en el desierto, y va á buscar la que se había perdido, hasta que la hálle?

15:5 Et cum invenerit eam, imponit in humeros suos gaudens :

15:5 Y quando la halláre, la pone sobre sus hombros gozoso:

15:6 et veniens domum convocat amicos et vicinos, dicens illis : Congratulamini mihi, quia inveni ovem meam, quæ perierat.

15:6 Y viniendo á casa, llama á sus amigos, y vecinos, diciéndoles: Dadme el parabién, porque he hallado mi oveja, que se habia perdido.

15:7 Dico vobis quod ita gaudium erit in cælo super uno peccatore pœnitentiam agente, quam super nonaginta novem justis, qui non indigent pœnitentia.

15:7 Os digo, que así habrá mas gózo en el Cielo sobre un pecador que hiciere penitencia, que sobre noventa y nueve justos, que no han menester penitencia.

15:8 Aut quæ mulier habens drachmas decem, si perdiderit drachmam unam, nonne accendit lucernam, et everrit domum, et quærit diligenter, donec inveniat ?

15:8 ¿O qué muger que tiene diez drachmas, si perdiere una drachma, no enciende el candil, y barre la casa, y la busca con cuidado hasta hallarla?

15:9 Et cum invenerit convocat amicas et vicinas, dicens : Congratulamini mihi, quia inveni drachmam quam perdideram.

15:9 Y después que la ha hallado, junta las amigas, y vecinas, y dice: Dadme el parabién, porque he hallado la drachma, que había perdido.

15:10 Ita, dico vobis, gaudium erit coram angelis Dei super uno peccatore pœnitentiam agente.

15:10 Así os digo, que habrá gózo delante de los Angeles de Dios por un pecador que hace penitencia.

15:11 Ait autem : Homo quidam habuit duos filios :

15:11 Mas dixo: Un hombre tuvo dos hijos:

15:12 et dixit adolescentior ex illis patri : Pater, da mihi portionem substantiæ, quæ me contingit. Et divisit illis substantiam.

15:12 Y dixo el menor de ellos á su padre: Padre, dame la parte de la hacienda, que me toca. Y él les repartió la hacienda.

15:13 Et non post multos dies, congregatis omnibus, adolescentior filius peregre profectus est in regionem longinquam, et ibi dissipavit substantiam suam vivendo luxuriose.

15:13 Y no muchos días después, juntando todo lo suyo, el hijo menor, se fué léjos á un pais muy distante, y allí malrotó todo su haber, viviendo disolutamente.

15:14 Et postquam omnia consummasset, facta est fames valida in regione illa, et ipse cœpit egere.

15:14 Y quando todo lo hubo gastado, vino una grande hambre en aquella tierra, y él comenzó á padecer necesidad.

15:15 Et abiit, et adhæsit uni civium regionis illius : et misit illum in villam suam ut pasceret porcos.

15:15 Y fué, y se arrimó á uno de los ciudadanos de aquella tierra: el qual lo envió á su cortijo á guardar puercos.

15:16 Et cupiebat implere ventrem suum de siliquis, quas porci manducabant : et nemo illi dabat.

15:16 Y deseaba enchir su vientre de las mondaduras que los puercos comían: y ninguno se las daba.

15:17 In se autem reversus, dixit : Quanti mercenarii in domo patris mei abundant panibus, ego autem hic fame pereo !

15:17 Mas volviendo sobre sí, dixo: ¡ Quántos jornaleros en la casa de mi padre tienen el pan de sobra, y yo me estoy aquí muriendo de hambre!

15:18 surgam, et ibo ad patrem meum, et dicam ei : Pater, peccavi in cælum, et coram te :

15:18 Me levantaré, é iré á mi padre, y le diré: Padre, pequé contra el Cielo, y delante de tí:

15:19 jam non sum dignus vocari filius tuus : fac me sicut unum de mercenariis tuis.

15:19 Ya no soy digno de ser llamado hijo tuyo: hazme como á uno de tus jornaleros.

15:20 Et surgens venit ad patrem suum. Cum autem adhuc longe esset, vidit illum pater ipsius, et misericordia motus est, et accurrens cecidit super collum ejus, et osculatus est eum.

15:20 Y levantándose se fué para su padre. Y cómo aún estuviese lejos, le vió su padre, y se movió á misericordia: y corriendo á él, le echó los brazos al cuello, y le besó.

15:21 Dixitque ei filius : Pater, peccavi in cælum, et coram te : jam non sum dignus vocari filius tuus.

15:21 Y el hijo le dixo: Padre, he pecado contra el Cielo y delante de tí: ya no soy digno de ser llamado hijo tuyo.

15:22 Dixit autem pater ad servos suos : Cito proferte stolam primam, et induite illum, et date annulum in manum ejus, et calceamenta in pedes ejus :

15:22 Mas el padre dixo á sus criados: Trahed aquí prontamente la ropa mas preciosa, y vestidle, y ponedle anillo, en su mano, y calzado en sus pies:

15:23 et adducite vitulum saginatum, et occidite, et manducemus, et epulemur :

15:23 Y trahed un ternero cebado, y matadlo, y comámos, y celebremos un banquete:

15:24 quia hic filius meus mortuus erat, et revixit : perierat, et inventus est. Et cœperunt epulari.

15:24 Porque éste mi hijo era muerto, y ha revivido: se había perdido, y ha sido hallado. Y comenzáron a celebrar el banquete.

15:25 Erat autem filius ejus senior in agro : et cum veniret, et appropinquaret domui, audivit symphoniam et chorum :

15:25 Y su hijo el mayor estaba en el campo, y quando vino, y se acercó á la casa, oyó la simphonía, y el coro:

15:26 et vocavit unum de servis, et interrogavit quid hæc essent.

15:26 Y llamando á uno de los criados, le preguntó qué era aquello.

15:27 Isque dixit illi : Frater tuus venit, et occidit pater tuus vitulum saginatum, quia salvum illum recepit.

15:27 Y éste le dixo: Tu hermano ha venido, y tu padre ha hecho matar un ternero cebado, porque le ha recobrado salvo.

15:28 Indignatus est autem, et nolebat introire. Pater ergo illius egressus, cœpit rogare illum.

15:28 Él entonces se indignó, y no quería entrar; mas saliendo el padre, comenzó á rogarle.

15:29 At ille respondens, dixit patri suo : Ecce tot annis servio tibi, et numquam mandatum tuum præterivi : et numquam dedisti mihi hædum ut cum amicis meis epularer.

15:29 Y él respondió á su padre, y dixo: He aquí tantos años há que te sirvo, y nunca he traspasado tus mandamientos, y nunca me has dado un cabrito, para comerle alegremente con mis amigos:

15:30 Sed postquam filius tuus hic, qui devoravit substantiam suam cum meretricibus, venit, occidisti illi vitulum saginatum.

15:30 Mas quando vino éste tu hijo, que ha gastado su hacienda con rameras, le has hecho matar un ternero cebado.

15:31 At ipse dixit illi : Fili, tu semper mecum es, et omnia mea tua sunt :

15:31 Entónces el padre le dixo: Hijo, tú siempre estás conmigo, y todos mis bienes son tuyos:

15:32 epulari autem, et gaudere oportebat, quia frater tuus hic mortuus erat, et revixit ; perierat, et inventus est.

15:32 Pero razón era celebrar un banquete, y regocijarnos, porque éste tu hermano era muerto, y revivió: se había perdido, y ha sido hallado.