Proverbios 12

Proverbia

12:1 Qui diligit disciplinam diligit scientiam ; qui autem odit increpationes insipiens est.

12:1 El que ama la correccion, ama la ciencia: mas el que aborrece las reprehensiones, es insipiente.

12:2 Qui bonus est hauriet gratiam a Domino ; qui autem confidit in cogitationibus suis impie agit.

12:2 El que es bueno, percibirá gracia del Señor: mas el que fia en sus pensamientos, obra como impío.

12:3 Non roborabitur homo ex impietate, et radix justorum non commovebitur.

12:3 No será afirmado el hombre por la impiedad; y la raiz de los justos no será conmovida.

12:4 Mulier diligens corona est viro suo ; et putredo in ossibus ejus, quæ confusione res dignas gerit.

12:4 La muger hacendosa es la corona de su marido; y la que hace cosas dignas de confusion, le será podredumbre en sus huesos.

12:5 Cogitationes justorum judicia, et consilia impiorum fraudulenta.

12:5 Los pensamientos de los justos son juicios; y los consejos de los impíos son engañosos.

12:6 Verba impiorum insidiantur sanguini ; os justorum liberabit eos.

12:6 Las palabras de los impíos arman asechanzas á la sangre: la boca de los justos los librará.

12:7 Verte impios, et non erunt ; domus autem justorum permanebit.

12:7 Trastorna á los impíos, y no serán: mas la casa de los justos permanecerá.

12:8 Doctrina sua noscetur vir ; qui autem vanus et excors est patebit contemptui.

12:8 Por su doctrina será conocido el varon: mas el que es vano y sin cordura, estará expuesto al desprecio.

12:9 Melior est pauper et sufficiens sibi quam gloriosus et indigens pane.

12:9 Mejor es el pobre, pero que se basta á sí mismo, que el jactancioso, y que está necesitado de pan.

12:10 Novit justus jumentorum suorum animas ; viscera autem impiorum crudelia.

12:10 El justo cuida de la vida de sus bestias: mas las entrañas de los impíos crueles.

12:11 Qui operatur terram suam satiabitur panibus ; qui autem sectatur otium stultissimus est. Qui suavis est in vini demorationibus, in suis munitionibus relinquit contumeliam.

12:11 El que labra su tierra, se saciará de pan: mas el que ama el ocio, es muy necio. El que tiene su gusto en detenerse en el vino, en sus fortalezas dexa afrenta.

12:12 Desiderium impii munimentum est pessimorum ; radix autem justorum proficiet.

12:12 El deseo del impío es la fortaleza de los peores: mas la raiz de los justos aprovechará.

12:13 Propter peccata labiorum ruina proximat malo ; effugiet autem justus de angustia.

12:13 Por los pecados de los labios se acerca la ruina al malo: mas el justo escapará de la angustia.

12:14 De fructu oris sui unusquisque replebitur bonis, et juxta opera manuum suarum retribuetur ei.

12:14 Del fruto de su boca será henchido de bienes cada uno, y segun las obras de sus manos le será retribuido.

12:15 Via stulti recta in oculis ejus ; qui autem sapiens est audit consilia.

12:15 El camino del necio es derecho en los ojos de él: mas el que es sabio, escucha los consejos.

12:16 Fatuus statim indicat iram suam ; qui autem dissimulat injuriam callidus est.

12:16 El fátuo luego muestra su enojo: mas el que disimula la injuria, es prudente.

12:17 Qui quod novit loquitur, index justitiæ est ; qui autem mentitur, testis est fraudulentus.

12:17 El que dice lo que sabe, es un manifestador de justicia: mas el que miente, testigo es engañoso.

12:18 Est qui promittit, et quasi gladio pungitur conscientiæ : lingua autem sapientium sanitas est.

12:18 Hay quien promete, y es aguijado de la conciencia como con espada: mas la lengua de los sabios es sanidad.

12:19 Labium veritatis firmum erit in perpetuum ; qui autem testis est repentinus, concinnat linguam mendacii.

12:19 El labio de verdad será siempre constante: mas el testigo que es inconsiderado, urde un lenguage de mentira.

12:20 Dolus in corde cogitantium mala ; qui autem pacis ineunt consilia, sequitur eos gaudium.

12:20 Engaño hay en el corazon de los que piensan males: mas á los que tratan consejos de paz, los sigue el gozo.

12:21 Non contristabit justum quidquid ei acciderit : impii autem replebuntur malo.

12:21 No se contristará el justo por cosa, que le acontezca: mas los impíos estarán llenos de mal.

12:22 Abominatio est Domino labia mendacia ; qui autem fideliter agunt placent ei.

12:22 Los labios mentirosos son abominacion al Señor: mas los que obran fielmente, le agradan.

12:23 Homo versatus celat scientiam, et cor insipientium provocat stultitiam.

12:23 El hombre cauto encubre el saber; y el corazon de los necios saca á fuera su necedad.

12:24 Manus fortium dominabitur ; quæ autem remissa est, tributis serviet.

12:24 La mano de los fuertes señoreará: mas la que es floxa, será pechera.

12:25 Mœror in corde viri humiliabit illum, et sermone bono lætificabitur.

12:25 La melancolía en el corazon del hombre le abatirá, y con buenas palabras se alegrará.

12:26 Qui negligit damnum propter amicum, justus est ; iter autem impiorum decipiet eos.

12:26 El que por el amigo no hace caso del daño, es justo: mas el camino de los impíos los engañará.

12:27 Non inveniet fraudulentus lucrum, et substantia hominis erit auri pretium.

12:27 El fraudulento no hallará ganancia; y el haber del hombre será oro precioso.

12:28 In semita justitiæ vita ; iter autem devium ducit ad mortem.

12:28 En la senda de la justicia está la vida: mas el camino extraviado conduce á la muerte.