118:1 Alleluja. Beati immaculati in via, qui ambulant in lege Domini.
118:1 Alleluya. Bienaventurados los que están sin mancilla en el camino: los que andan en la ley del Señor.
118:2 Beati qui scrutantur testimonia ejus ; in toto corde exquirunt eum.
118:2 Bienaventurados los que escudriñan los testimonios de él: los que de todo corazon le buscan.
118:3 Non enim qui operantur iniquitatem in viis ejus ambulaverunt.
118:3 Porque los que obran maldad, no anduviéron en los caminos de él.
118:4 Tu mandasti mandata tua custodiri nimis.
118:4 Tú ordenaste, que tus mandamientos fuesen guardados exâctísimamente.
118:5 Utinam dirigantur viæ meæ ad custodiendas justificationes tuas.
118:5 ¡Oxalá que mis caminos sean enderezados, para guardar tus justificaciones!
118:6 Tunc non confundar, cum perspexero in omnibus mandatis tuis.
118:6 Entónces yo no seré avergonzado, quando remiráre todos tus preceptos.
118:7 Confitebor tibi in directione cordis, in eo quod didici judicia justitiæ tuæ.
118:7 Te alabaré con rectitud de corazon: porque he aprendido los juicios de tu justicia.
118:8 Justificationes tuas custodiam ; non me derelinquas usquequaque.
118:8 Guardaré tus justificaciones: no me desampares enteramente.
118:9 In quo corrigit adolescentior viam suam ? in custodiendo sermones tuos.
118:9 ¿De qué modo corrige el jovencito su camino? guardando tus palabras.
118:10 In toto corde meo exquisivi te ; ne repellas me a mandatis tuis.
118:10 De todo mi corazon te he buscado: no me rechaces de tus mandamientos.
118:11 In corde meo abscondi eloquia tua, ut non peccem tibi.
118:11 En mi corazon escondí tus palabras: para no pecar contra tí.
118:12 Benedictus es, Domine ; doce me justificationes tuas.
118:12 Bendito eres, Señor: enséñame tus justificaciones.
118:13 In labiis meis pronuntiavi omnia judicia oris tui.
118:13 Con mis labios pronuncié todos los juicios de tu boca.
118:14 In via testimoniorum tuorum delectatus sum, sicut in omnibus divitiis.
118:14 En el camino de tus testimonios me he deleytado, como en todas las riquezas.
118:15 In mandatis tuis exercebor, et considerabo vias tuas.
118:15 En tus mandamientos me exercitaré, y consideraré tus caminos.
118:16 In justificationibus tuis meditabor : non obliviscar sermones tuos.
118:16 En tus justificaciones meditaré: no olvidaré tus palabras.
118:17 Retribue servo tuo, vivifica me, et custodiam sermones tuos.
118:17 Haz bien á tu siervo: dame vida, y guardaré tus palabras.
118:18 Revela oculos meos, et considerabo mirabilia de lege tua.
118:18 Quita el velo de mis ojos, y consideraré las maravillas de tu ley.
118:19 Incola ego sum in terra : non abscondas a me mandata tua.
118:19 Peregrino soy yo en la tierra: no escondas de mí tus mandamientos.
118:20 Concupivit anima mea desiderare justificationes tuas in omni tempore.
118:20 Mi alma codició el desear en todo tiempo tus justificaciones.
118:21 Increpasti superbos ; maledicti qui declinant a mandatis tuis.
118:21 Reprehendiste á los soberbios: malditos los que se desvian de tus mandamientos.
118:22 Aufer a me opprobrium et contemptum, quia testimonia tua exquisivi.
118:22 Quita de mí el oprobrio, y menosprecio: porque he inquirido tus mandamientos.
118:23 Etenim sederunt principes, et adversum me loquebantur ; servus autem tuus exercebatur in justificationibus tuis.
118:23 Tambien se sentáron los Príncipes, y hablaban contra mí: mas tu siervo se exercitaba en tus justificaciones.
118:24 Nam et testimonia tua meditatio mea est, et consilium meum justificationes tuæ.
118:24 Porque tus testimonios son mi meditacion, y tus justificaciones son mi consejo.
118:25 Adhæsit pavimento anima mea : vivifica me secundum verbum tuum.
118:25 Se apegó al suelo mi alma: dame vida segun tu palabra.
118:26 Vias meas enuntiavi, et exaudisti me ; doce me justificationes tuas.
118:26 Te expuse mis caminos, y me oiste: enséñame tus justificaciones.
118:27 Viam justificationum tuarum instrue me, et exercebor in mirabilibus tuis.
118:27 Instrúyeme en el camino de tus justificaciones, y me exercitaré en tus maravillas.
118:28 Dormitavit anima mea præ tædio : confirma me in verbis tuis.
118:28 Adormecióse mi alma de hastío: fortificame con tus palabras.
118:29 Viam iniquitatis amove a me, et de lege tua miserere mei.
118:29 Aparta de mí el camino de la iniquidad, y de tu ley hazme misericordia.
118:30 Viam veritatis elegi ; judicia tua non sum oblitus.
118:30 El camino de la verdad he escogido: tus juicios he olvidado.
118:31 Adhæsi testimoniis tuis, Domine ; noli me confundere.
118:31 Me he apegado á tus testimonios, Señor: no me quieras avergonzar.
118:32 Viam mandatorum tuorum cucurri, cum dilatasti cor meum.
118:32 Corrí el camino de tus mandamientos, quando ensanchaste mi corazon.
118:33 Legem pone mihi, Domine, viam justificationum tuarum, et exquiram eam semper.
118:33 Ponme por ley, Señor, el camino de tus justificaciones, y lo inquiriré siempre.
118:34 Da mihi intellectum, et scrutabor legem tuam, et custodiam illam in toto corde meo.
118:34 Dame entendimiento, y escudriñaré tu ley, y la guardaré de todo mi corazon.
118:35 Deduc me in semitam mandatorum tuorum, quia ipsam volui.
118:35 Guíame á la senda de tus mandamientos, porque esa quise.
118:36 Inclina cor meum in testimonia tua, et non in avaritiam.
118:36 Inclina mi corazon á tus testimonios, y no á la avaricia.
118:37 Averte oculos meos, ne videant vanitatem ; in via tua vivifica me.
118:37 Aparta mis ojos, que no vean la vanidad: en tu camino dame vida.
118:38 Statue servo tuo eloquium tuum in timore tuo.
118:38 Haz firme en tu siervo tu palabra, mediante tu temor.
118:39 Amputa opprobrium meum quod suspicatus sum, quia judicia tua jucunda.
118:39 Corta el oprobrio mio, que he sospechado, porque tus juicios son agradables.
118:40 Ecce concupivi mandata tua : in æquitate tua vivifica me.
118:40 Mira, que yo he codiciado tus mandamientos: haz que yo viva en tu justicia.
118:41 Et veniat super me misericordia tua, Domine ; salutare tuum secundum eloquium tuum.
118:41 Y venga sobre mí tu misericordia, Señor: tu salud segun tu palabra.
118:42 Et respondebo exprobrantibus mihi verbum, quia speravi in sermonibus tuis.
118:42 Y daré por respuesta á los que me zahieren, que he puesto mi esperanza en tus palabras.
118:43 Et ne auferas de ore meo verbum veritatis usquequaque, quia in judiciis tuis supersperavi.
118:43 Y no quites jamas de mi boca la palabra de verdad, porque en tus juicios he esperado mucho.
118:44 Et custodiam legem tuam semper, in sæculum et in sæculum sæculi.
118:44 Y guardaré tu ley siempre, por siglo y por siglo de siglo.
118:45 Et ambulabam in latitudine, quia mandata tua exquisivi.
118:45 Y andaba en anchura, porque inquirí tus mandamientos.
118:46 Et loquebar in testimoniis tuis in conspectu regum, et non confundebar.
118:46 Y hablaba de tus testimonios delante de los Reyes, y no me avergonzaba.
118:47 Et meditabar in mandatis tuis, quæ dilexi.
118:47 Y meditaba en tus mandamientos, que amé.
118:48 Et levavi manus meas ad mandata tua, quæ dilexi, et exercebar in justificationibus tuis.
118:48 Y alcé mis manos á tus mandamientos, que amé; y me exercitaba en tus justificaciones.
118:49 Memor esto verbi tui servo tuo, in quo mihi spem dedisti.
118:49 Acuérdate de tu palabra á favor de tu siervo, en la que me has dado esperanza.
118:50 Hæc me consolata est in humilitate mea, quia eloquium tuum vivificavit me.
118:50 Esto me ha consolado en mi abatimiento; porque tu palabra me dió vida.
118:51 Superbi inique agebant usquequaque ; a lege autem tua non declinavi.
118:51 Los soberbios obraban iniquamente en gran manera: y no me aparté de tu ley.
118:52 Memor fui judiciorum tuorum a sæculo, Domine, et consolatus sum.
118:52 Me acordé de tus juicios de siempre, Señor, y me consolé.
118:53 Defectio tenuit me, pro peccatoribus derelinquentibus legem tuam.
118:53 Desfallecimiento se apoderó de mí, por causa de los pecadores, que desamparaban tu ley.
118:54 Cantabiles mihi erant justificationes tuæ in loco peregrinationis meæ.
118:54 Para cantar me eran tus justificaciones, en el lugar de mi peregrinacion.
118:55 Memor fui nocte nominis tui, Domine, et custodivi legem tuam.
118:55 Me acordé de noche de tu nombre, Señor, y guardé tu ley.
118:56 Hæc facta est mihi, quia justificationes tuas exquisivi.
118:56 Esto me vino, porque inquirí tus justificaciones.
118:57 Portio mea, Domine, dixi custodire legem tuam.
118:57 Mi porcion, Señor, dixe, es guardar tu ley.
118:58 Deprecatus sum faciem tuam in toto corde meo ; miserere mei secundum eloquium tuum.
118:58 Rogué en tu presencia de todo mi corazon: apiádate de mí segun tu palabra.
118:59 Cogitavi vias meas, et converti pedes meos in testimonia tua.
118:59 Consideré mis caminos, y volví mis pies ácia tus testimonios.
118:60 Paratus sum, et non sum turbatus, ut custodiam mandata tua.
118:60 Pronto estoy, y no me he turbado, para guardar tus mandamientos.
118:61 Funes peccatorum circumplexi sunt me, et legem tuam non sum oblitus.
118:61 Cuerdas de pecadores me han enredado á la redonda: mas tu ley no la he olvidado.
118:62 Media nocte surgebam ad confitendum tibi, super judicia justificationis tuæ.
118:62 A media noche me levantaba para alabarte, por los juicios de tu justificacion.
118:63 Particeps ego sum omnium timentium te, et custodientium mandata tua.
118:63 Participante soy yo de todos los que te temen, y de los que guardan tus mandamientos.
118:64 Misericordia tua, Domine, plena est terra ; justificationes tuas doce me.
118:64 Señor, llena está la tierra de tu misericordia: enséñame tus justificaciones.
118:65 Bonitatem fecisti cum servo tuo, Domine, secundum verbum tuum.
118:65 De bondad has usado con tu siervo, Señor, segun tu palabra.
118:66 Bonitatem, et disciplinam, et scientiam doce me, quia mandatis tuis credidi.
118:66 Enséñame bondad, y doctrina y ciencia: porque á tus mandamientos he creido.
118:67 Priusquam humiliarer ego deliqui : propterea eloquium tuum custodivi.
118:67 Antes de ser humillado, yo delinquí: por esto he guardado tu palabra.
118:68 Bonus es tu, et in bonitate tua doce me justificationes tuas.
118:68 Bueno eres tú, y en tu bondad enséñame tus justificaciones.
118:69 Multiplicata est super me iniquitas superborum ; ego autem in toto corde meo scrutabor mandata tua.
118:69 Se ha multiplicado sobre mí la maldad de los soberbios: mas yo de todo mi corazon escudriñaré tus mandamientos.
118:70 Coagulatum est sicut lac cor eorum ; ego vero legem tuam meditatus sum.
118:70 Se ha cuajado como leche el corazon de ellos: mas yo tu ley he meditado.
118:71 Bonum mihi quia humiliasti me, ut discam justificationes tuas.
118:71 Bueno para mí el haberme tú humillado: para que aprenda tus justificaciones.
118:72 Bonum mihi lex oris tui, super millia auri et argenti.
118:72 Mejor es para mí la ley de tu boca, que millares de oro, y de plata.
118:73 Manus tuæ fecerunt me, et plasmaverunt me : da mihi intellectum, et discam mandata tua.
118:73 Tus manos me hiciéron, y me formáron: dame entendimiento, y aprenderé tus mandamientos.
118:74 Qui timent te videbunt me et lætabuntur, quia in verba tua supersperavi.
118:74 Los que te temen me verán, y se alegrarán: porque esperé mucho en tus palabras.
118:75 Cognovi, Domine, quia æquitas judicia tua, et in veritate tua humiliasti me.
118:75 He conocido, Señor, que tus juicios son equidad; y en tu verdad me has humillado.
118:76 Fiat misericordia tua ut consoletur me, secundum eloquium tuum servo tuo.
118:76 Sea tu misericordia para consolarme, segun tu palabra á tu siervo.
118:77 Veniant mihi miserationes tuæ, et vivam, quia lex tua meditatio mea est.
118:77 Vengan á mí tus misericordias, y viviré: porque tu ley es mi meditacion.
118:78 Confundantur superbi, quia injuste iniquitatem fecerunt in me ; ego autem exercebor in mandatis tuis.
118:78 Sean avergonzados los soberbios, pues injustamente hiciéron maldad contra mí: mas yo en tus mandamientos me exercitaré.
118:79 Convertantur mihi timentes te, et qui noverunt testimonia tua.
118:79 Vuélvanse á mí los que te temen, y los que conocen tus testimonios.
118:80 Fiat cor meum immaculatum in justificationibus tuis, ut non confundar.
118:80 Sea sin mancilla mi corazon en tus justificaciones, para que no sea yo avergonzado.
118:81 Defecit in salutare tuum anima mea, et in verbum tuum supersperavi.
118:81 Desfalleció mi alma por tu salud; y en tu palabra he esperado mucho.
118:82 Defecerunt oculi mei in eloquium tuum, dicentes : Quando consolaberis me ?
118:82 Desfalleciéron mis ojos por tu dicho, diciendo: ¿Quándo me consolarás?
118:83 Quia factus sum sicut uter in pruina ; justificationes tuas non sum oblitus.
118:83 Porque he sido hecho como odre á la escarcha: tus justificaciones no las he olvidado.
118:84 Quot sunt dies servi tui ? quando facies de persequentibus me judicium ?
118:84 Quantos son los dias de tu siervo: ¿quándo harás justicia contra los que me persiguen?
118:85 Narraverunt mihi iniqui fabulationes, sed non ut lex tua.
118:85 Contáronme los iniquos fruslerías: mas no como tu ley.
118:86 Omnia mandata tua veritas : inique persecuti sunt me, adjuva me.
118:86 Todos tus mandamientos son verdad: iniquamente me han perseguido, ayúdame.
118:87 Paulominus consummaverunt me in terra ; ego autem non dereliqui mandata tua.
118:87 Por poco no acabáron conmigo en la tierra: mas yo no he abandonado tus mandamientos.
118:88 Secundum misericordiam tuam vivifica me, et custodiam testimonia oris tui.
118:88 Segun tu misericordia dame vida, y guardaré los testimonios de tu boca.
118:89 In æternum, Domine, verbum tuum permanet in cælo.
118:89 Señor, para siempre permanece en el cielo tu palabra.
118:90 In generationem et generationem veritas tua ; fundasti terram, et permanet.
118:90 Por generacion y generacion tu verdad: fundaste la tierra, y permanece.
118:91 Ordinatione tua perseverat dies, quoniam omnia serviunt tibi.
118:91 Por tu ordenanza persevera el dia: porque todas las cosas te sirven.
118:92 Nisi quod lex tua meditatio mea est, tunc forte periissem in humilitate mea.
118:92 Si tu ley no hubiera sido mi meditacion, entónces de cierto hubiera perecido en mi abatimiento.
118:93 In æternum non obliviscar justificationes tuas, quia in ipsis vivificasti me.
118:93 Nunca jamas olvidaré tus justificaciones, porque con ellas me has dado vida.
118:94 Tuus sum ego ; salvum me fac : quoniam justificationes tuas exquisivi.
118:94 Tuyo soy yo, sálvame: porque tus justificaciones he inquirido.
118:95 Me exspectaverunt peccatores ut perderent me ; testimonia tua intellexi.
118:95 Me han aguardado los pecadores para perderme: tus testimonios he entendido.
118:96 Omnis consummationis vidi finem, latum mandatum tuum nimis.
118:96 He visto el fin de toda cosa acabada: tu mandamiento es ancho sin medida.
118:97 Quomodo dilexi legem tuam, Domine ! tota die meditatio mea est.
118:97 ¿Quánto he amado, Señor, tu ley? ella es mi meditacion todo dia.
118:98 Super inimicos meos prudentem me fecisti mandato tuo, quia in æternum mihi est.
118:98 Mas que á mis enemigos me has hecho entendido en tu mandamiento: porque lo tengo delante por siempre.
118:99 Super omnes docentes me intellexi, quia testimonia tua meditatio mea est.
118:99 Mas que todos los que me enseñaban he entendido: porque tus testimonios son mi meditacion.
118:100 Super senes intellexi, quia mandata tua quæsivi.
118:100 Mas que los ancianos he entendido: porque tus mandamientos he buscado.
118:101 Ab omni via mala prohibui pedes meos, ut custodiam verba tua.
118:101 De todo mal camino prohibí á mis pies, para guardar tus palabras.
118:102 A judiciis tuis non declinavi, quia tu legem posuisti mihi.
118:102 De tus juicios no me he ladeado: porque tú me has puesto ley.
118:103 Quam dulcia faucibus meis eloquia tua ! super mel ori meo.
118:103 ¡Quán dulces son tus palabras á mi paladar, mas que la miel á mi boca!
118:104 A mandatis tuis intellexi ; propterea odivi omnem viam iniquitatis.
118:104 Por tus mandamientos he tenido inteligencia: por esto aborrezco todo camino de iniquidad.
118:105 Lucerna pedibus meis verbum tuum, et lumen semitis meis.
118:105 Antorcha para mis pies es tu palabra, y luz para mis sendas.
118:106 Juravi et statui custodire judicia justitiæ tuæ.
118:106 Juré, y determiné guardar los juicios de tu justicia.
118:107 Humiliatus sum usquequaque, Domine ; vivifica me secundum verbum tuum.
118:107 He sido abatido, Señor, en gran manera: dame vida segun tu palabra.
118:108 Voluntaria oris mei beneplacita fac, Domine, et judicia tua doce me.
118:108 Haz, Señor, que te sea agradable lo voluntario de mi boca: y enséñame tus juicios.
118:109 Anima mea in manibus meis semper, et legem tuam non sum oblitus.
118:109 Mi alma siempre anda entre mis manos: y no me he olvidado de tu ley.
118:110 Posuerunt peccatores laqueum mihi, et de mandatis tuis non erravi.
118:110 Lazo me han armado los pecadores: y de tus mandamientos no me he desviado.
118:111 Hæreditate acquisivi testimonia tua in æternum, quia exsultatio cordis mei sunt.
118:111 Por herencia he adquirido tus testimonios para siempre: porque son la alegria de mi corazon.
118:112 Inclinavi cor meum ad faciendas justificationes tuas in æternum, propter retributionem.
118:112 He inclinado mi corazon á executar eternamente tus justificaciones, por la retribucion.
118:113 Iniquos odio habui, et legem tuam dilexi.
118:113 He aborrecido á los iniquos, y he amado tu ley.
118:114 Adjutor et susceptor meus es tu, et in verbum tuum supersperavi.
118:114 Ayudador, y mi amparador eres tú: y he esperado mucho en tu palabra.
118:115 Declinate a me, maligni, et scrutabor mandata Dei mei.
118:115 Retiraos de mí, malignos, y escudriñaré los mandamientos del Dios mio.
118:116 Suscipe me secundum eloquium tuum, et vivam, et non confundas me ab exspectatione mea.
118:116 Ampárame segun tu palabra, y viviré; y no me avergüences de mi esperanza.
118:117 Adjuva me, et salvus ero, et meditabor in justificationibus tuis semper.
118:117 Ayúdame, y seré salvo, y meditaré siempre en tus justificaciones.
118:118 Sprevisti omnes discedentes a judiciis tuis, quia injusta cogitatio eorum.
118:118 Despreciaste á todos los que se retiran de tus juicios: porque es injusto su pensamiento.
118:119 Prævaricantes reputavi omnes peccatores terræ ; ideo dilexi testimonia tua.
118:119 Reputé por prevaricadores á todos los pecadores de la tierra: por esto amé tus testimonios.
118:120 Confige timore tuo carnes meas ; a judiciis enim tuis timui.
118:120 Traspasa con tu temor mis carnes: porque he temido tus juicios.
118:121 Feci judicium et justitiam : non tradas me calumniantibus me.
118:121 He executado juicio, y justicia: no me entregues á los que me calumnian.
118:122 Suscipe servum tuum in bonum : non calumnientur me superbi.
118:122 Ampara á tu siervo para bien: no me calumnien los soberbios.
118:123 Oculi mei defecerunt in salutare tuum, et in eloquium justitiæ tuæ.
118:123 Mis ojos desfalleciéron por tu salud, y por la palabra de tu justicia.
118:124 Fac cum servo tuo secundum misericordiam tuam, et justificationes tuas doce me.
118:124 Haz con tu siervo segun tu misericordia, y enséñame tus justificaciones.
118:125 Servus tuus sum ego : da mihi intellectum, ut sciam testimonia tua.
118:125 Siervo tuyo soy yo: dame entendimiento, para que sepa tus testimonios.
118:126 Tempus faciendi, Domine : dissipaverunt legem tuam.
118:126 Tiempo de hacer, Señor: han disipado tu ley.
118:127 Ideo dilexi mandata tua super aurum et topazion.
118:127 Por eso amé tus mandamientos mas que al oro, y al topacio.
118:128 Propterea ad omnia mandata tua dirigebar ; omnem viam iniquam odio habui.
118:128 Por eso caminaba derecho á todos tus mandamientos: he aborrecido todo camino malo.
118:129 Mirabilia testimonia tua : ideo scrutata est ea anima mea.
118:129 Maravillosos son tus testimonios: por esto los ha escudriñado mi alma.
118:130 Declaratio sermonum tuorum illuminat, et intellectum dat parvulis.
118:130 La declaracion de tus palabras alumbra; y da entendimiento á los pequeñuelos.
118:131 Os meum aperui, et attraxi spiritum : quia mandata tua desiderabam.
118:131 Abrí mi boca, y atraxe el aliento: porque deseaba tus mandamientos.
118:132 Aspice in me, et miserere mei, secundum judicium diligentium nomen tuum.
118:132 Mírame, y apiádate de mí, segun el juicio de los que aman tu nombre.
118:133 Gressus meos dirige secundum eloquium tuum, et non dominetur mei omnis injustitia.
118:133 Endereza mis pasos segun tu palabra, y no me predomine iniquidad alguna.
118:134 Redime me a calumniis hominum ut custodiam mandata tua.
118:134 Redímeme de las calumnias de los hombres, para que guarde tus mandamientos.
118:135 Faciem tuam illumina super servum tuum, et doce me justificationes tuas.
118:135 Esclarece tu cara sobre tu siervo, y enséñame tus justificaciones.
118:136 Exitus aquarum deduxerunt oculi mei, quia non custodierunt legem tuam.
118:136 Arroyos de aguas derramáron mis ojos: porque no guardáron tu ley.
118:137 Justus es, Domine, et rectum judicium tuum.
118:137 Justo eres, Señor, y recto tu juicio.
118:138 Mandasti justitiam testimonia tua, et veritatem tuam nimis.
118:138 Mandaste justicia, y tus testimonios, y tu verdad exâctísimamente.
118:139 Tabescere me fecit zelus meus, quia obliti sunt verba tua inimici mei.
118:139 Mi zelo me ha hecho repudrirme: porque mis enemigos han olvidado tus palabras.
118:140 Ignitum eloquium tuum vehementer, et servus tuus dilexit illud.
118:140 Tu palabra es encendida en gran manera, y tu siervo la ha amado.
118:141 Adolescentulus sum ego et contemptus ; justificationes tuas non sum oblitus.
118:141 Mancebito soy yo, y despreciable: no he olvidado tus justificaciones.
118:142 Justitia tua, justitia in æternum, et lex tua veritas.
118:142 Tu justicia, justicia eternamente, y tu ley verdad.
118:143 Tribulatio et angustia invenerunt me ; mandata tua meditatio mea est.
118:143 Tribulacion, y angustia diéron conmigo: tus mandamientos son mi meditacion.
118:144 Æquitas testimonia tua in æternum : intellectum da mihi, et vivam.
118:144 Equidad tus testimonios eternamente: dame entendimiento, y viviré.
118:145 Clamavi in toto corde meo : exaudi me, Domine ; justificationes tuas requiram.
118:145 Clamé de todo mi corazon, óyeme, Señor: tus justificaciones buscaré.
118:146 Clamavi ad te ; salvum me fac : ut custodiam mandata tua.
118:146 Clamé á tí, sálvame: para que guarde tus mandamientos.
118:147 Præveni in maturitate, et clamavi : quia in verba tua supersperavi.
118:147 Me adelanté en la madrugada, y clamé: porque he esperado mucho en tus palabras.
118:148 Prævenerunt oculi mei ad te diluculo, ut meditarer eloquia tua.
118:148 Mis ojos se adelantáron ácia tí de madrugada, para meditar tus palabras.
118:149 Vocem meam audi secundum misericordiam tuam, Domine, et secundum judicium tuum vivifica me.
118:149 Oye mi voz segun tu misericordia, Señor: y segun tu juicio dame vida.
118:150 Appropinquaverunt persequentes me iniquitati : a lege autem tua longe facti sunt.
118:150 Mis perseguidores se han acercado á la iniquidad, y de tu ley se han alejado.
118:151 Prope es tu, Domine, et omnes viæ tuæ veritas.
118:151 Cerca estás tú, Señor: y todos tus caminos son verdad.
118:152 Initio cognovi de testimoniis tuis, quia in æternum fundasti ea.
118:152 Desde el principio he entendido de tus testimonios, que para siempre los has establecido.
118:153 Vide humilitatem meam, et eripe me, quia legem tuam non sum oblitus.
118:153 Mira mi abatimiento, y líbrame: porque no he olvidado tu ley.
118:154 Judica judicium meum, et redime me : propter eloquium tuum vivifica me.
118:154 Juzga mi causa, y redímeme: dame vida por tu palabra.
118:155 Longe a peccatoribus salus, quia justificationes tuas non exquisierunt.
118:155 Léjos está de los pecadores la salud: porque no han inquirido tus justificaciones.
118:156 Misericordiæ tuæ multæ, Domine ; secundum judicium tuum vivifica me.
118:156 Muchas son tus misericordias, Señor: dame vida segun tu juicio.
118:157 Multi qui persequuntur me, et tribulant me ; a testimoniis tuis non declinavi.
118:157 Muchos son los que me persiguen, y me atribulan: de tus testimonios no me he desviado.
118:158 Vidi prævaricantes et tabescebam, quia eloquia tua non custodierunt.
118:158 He visto los prevaricadores, y me repudría: porque no han guardado tus palabras.
118:159 Vide quoniam mandata tua dilexi, Domine : in misericordia tua vivifica me.
118:159 Mira, Señor, que he amado tus mandamientos: dame vida con tu misericordia.
118:160 Principium verborum tuorum veritas ; in æternum omnia judicia justitiæ tuæ.
118:160 El principio de tus palabras, verdad: todos los juicios de tu justicia son para siempre.
118:161 Principes persecuti sunt me gratis, et a verbis tuis formidavit cor meum.
118:161 Los Príncipes me han perseguido sin causa: y mi corazon ha temido tus palabras.
118:162 Lætabor ego super eloquia tua, sicut qui invenit spolia multa.
118:162 Me alegraré yo de tus palabras, como quien halla muchos despojos.
118:163 Iniquitatem odio habui, et abominatus sum, legem autem tuam dilexi.
118:163 La iniquidad he aborrecido, y abominado, y he amado tu ley.
118:164 Septies in die laudem dixi tibi, super judicia justitiæ tuæ.
118:164 Siete veces al dia te he dicho alabanza, por los juicios de tu justicia.
118:165 Pax multa diligentibus legem tuam, et non est illis scandalum.
118:165 Mucha paz para los que aman tu ley: y no hay para ellos tropiezo.
118:166 Exspectabam salutare tuum, Domine, et mandata tua dilexi.
118:166 Esperaba tu salud, Señor, y tus mandamientos he amado.
118:167 Custodivit anima mea testimonia tua, et dilexit ea vehementer.
118:167 Ha guardado mi alma tus testimonios, y en gran manera los ha amado.
118:168 Servavi mandata tua et testimonia tua, quia omnes viæ meæ in conspectu tuo.
118:168 He guardado tus preceptos, y tus testimonios: porque todos mis caminos delante de tí.
118:169 Appropinquet deprecatio mea in conspectu tuo, Domine ; juxta eloquium tuum da mihi intellectum.
118:169 Llegue, Señor, mi deprecacion á tu presencia: dame entendimiento segun tu palabra.
118:170 Intret postulatio mea in conspectu tuo ; secundum eloquium tuum eripe me.
118:170 Entre mi demanda á tu presencia: líbrame segun tu palabra.
118:171 Eructabunt labia mea hymnum, cum docueris me justificationes tuas.
118:171 Rebosarán mis labios hymno, quando me enseñares tus justificaciones.
118:172 Pronuntiabit lingua mea eloquium tuum, quia omnia mandata tua æquitas.
118:172 Pronunciará mi lengua tu palabra: porque todos tus mandamientos son equidad.
118:173 Fiat manus tua ut salvet me, quoniam mandata tua elegi.
118:173 Sea tu mano para salvarme: porque he elegido tus mandamientos.
118:174 Concupivi salutare tuum, Domine, et lex tua meditatio mea est.
118:174 He codiciado tu salud, Señor: y tu ley es mi meditacion.
118:175 Vivet anima mea, et laudabit te, et judicia tua adjuvabunt me.
118:175 Vivirá mi alma, y te alabará: y tus juicios me ayudarán.
118:176 Erravi sicut ovis quæ periit : quære servum tuum, quia mandata tua non sum oblitus.
118:176 Anduve errante, como oveja descarriada: busca á tu siervo, porque no he olvidado tus mandamientos.