119:1 Canticum graduum. Ad Dominum cum tribularer clamavi, et exaudivit me.
119:1 Cántico gradual. Quando estaba yo atribulado, clamé al Señor, y me oyó.
119:2 Domine, libera animam meam a labiis iniquis et a lingua dolosa.
119:2 Señor, libra mi alma de labios iniquos, y de lengua engañosa.
119:3 Quid detur tibi, aut quid apponatur tibi ad linguam dolosam ?
119:3 ¿Que te darán, ó qué te añadirán por tu lengua engañosa?
119:4 Sagittæ potentis acutæ, cum carbonibus desolatoriis.
119:4 Saetas de valiente agudas, con carbones asoladores.
119:5 Heu mihi, quia incolatus meus prolongatus est ! habitavi cum habitantibus Cedar ;
119:5 ¡Ay de mí! que mi morada en tierra agena se ha prolongado: he habitado con los habitadores de Cedár:
119:6 multum incola fuit anima mea.
119:6 Mucho tiempo ha estado mi alma en tierra agena.
119:7 Cum his qui oderunt pacem eram pacificus ; cum loquebar illis, impugnabant me gratis.
119:7 Con los que aborrecian la paz, era pacífico: quando les hablaba, ellos me contradecian sin causa.