Salmos 138

Psalmi

138:1 In finem, psalmus David. Domine, probasti me, et cognovisti me ;

138:1 Para el fin, Psalmo de David. Señor, examinásteme, y conocísteme:

138:2 tu cognovisti sessionem meam et resurrectionem meam.

138:2 Tú conociste mi sentarme, y mi levantarme.

138:3 Intellexisti cogitationes meas de longe ; semitam meam et funiculum meum investigasti :

138:3 Has entendido de lejos mis pensamientos: has investigado mi senda, y mi cuerda.

138:4 et omnes vias meas prævidisti, quia non est sermo in lingua mea.

138:4 Y todos mis caminos has previsto: aun quando no está la palabra en mi lengua.

138:5 Ecce, Domine, tu cognovisti omnia, novissima et antiqua. Tu formasti me, et posuisti super me manum tuam.

138:5 He aquí, Señor, que tú conociste todas las cosas, las últimas, y las antiguas: tú me formaste, y pusiste sobre mí tu mano.

138:6 Mirabilis facta est scientia tua ex me ; confortata est, et non potero ad eam.

138:6 Maravillosa se ha hecho tu ciencia en mí: se ha fortalecido, y no podré con ella.

138:7 Quo ibo a spiritu tuo ? et quo a facie tua fugiam ?

138:7 ¿A dónde me escaparé de tu Espíritu? ¿y á dónde huiré de tu presencia?

138:8 Si ascendero in cælum, tu illic es ; si descendero in infernum, ades.

138:8 Si subiere al cielo, tú allí estás: si descendiere al infierno, estás presente.

138:9 Si sumpsero pennas meas diluculo, et habitavero in extremis maris,

138:9 Si tomare mis alas al salir el alba, y habitare en las extremidades de la mar:

138:10 etenim illuc manus tua deducet me, et tenebit me dextera tua.

138:10 Aun allá me guiará tu mano, y me asistirá tu derecha.

138:11 Et dixi : Forsitan tenebræ conculcabunt me ; et nox illuminatio mea in deliciis meis.

138:11 Y dixe: Tal vez me cubrirán las tinieblas: mas la noche me esclarecerá en mis placeres.

138:12 Quia tenebræ non obscurabuntur a te, et nox sicut dies illuminabitur : sicut tenebræ ejus, ita et lumen ejus.

138:12 Porque las tinieblas no se obscurecerán para tí, y la noche será iluminada como el dia: como las tinieblas de aquella, así tambien la luz de este.

138:13 Quia tu possedisti renes meos ; suscepisti me de utero matris meæ.

138:13 Porque tú poseiste mis riñones: me amparaste desde el vientre de mi madre.

138:14 Confitebor tibi, quia terribiliter magnificatus es ; mirabilia opera tua, et anima mea cognoscit nimis.

138:14 Te alabaré, porque asombrosamente has sido engrandecido: maravillosas tus obras, y mi alma lo conoce mucho.

138:15 Non est occultatum os meum a te, quod fecisti in occulto ; et substantia mea in inferioribus terræ.

138:15 Ninguno de mis huesos, que formaste en oculto, fué ocultado á tí; y mi substancia en las partes inferiores de la tierra.

138:16 Imperfectum meum viderunt oculi tui, et in libro tuo omnes scribentur. Dies formabuntur, et nemo in eis.

138:16 Tus ojos viéron mi embrion, y en tu libro todos serán escritos: los dias serán formados, y nadie en ellos.

138:17 Mihi autem nimis honorificati sunt amici tui, Deus ; nimis confortatus est principatus eorum.

138:17 Mas para mí han sido extremamente honrados tus amigos, ó Dios: sobremanera se ha fortalecido el principado de ellos.

138:18 Dinumerabo eos, et super arenam multiplicabuntur. Exsurrexi, et adhuc sum tecum.

138:18 Los numeraré, y mas que la arena se multiplicarán: me levanté, y aun estoy contigo.

138:19 Si occideris, Deus, peccatores, viri sanguinum, declinate a me :

138:19 Si matares, Dios, á los pecadores: hombres sanguinarios, retiraos de mí:

138:20 quia dicitis in cogitatione : Accipient in vanitate civitates tuas.

138:20 Por quanto decís en vuestro pensamiento: Tomarán en vano tus ciudades.

138:21 Nonne qui oderunt te, Domine, oderam, et super inimicos tuos tabescebam ?

138:21 ¿Por ventura, Señor, no aborrecia yo á los que te aborrecen? ¿y no me repudiaria por causa de tus enemigos?

138:22 Perfecto odio oderam illos, et inimici facti sunt mihi.

138:22 Con perfecto ódio los aborrecia, y se me han hecho enemigos.

138:23 Proba me, Deus, et scito cor meum ; interroga me, et cognosce semitas meas.

138:23 Pruébame, Dios, y sondea mi corazon: pregúntame, y conoce mis sendas.

138:24 Et vide si via iniquitatis in me est, et deduc me in via æterna.

138:24 Y mira, si hay camino de iniquidad en mí: y guíame por el camino eterno.