Salmos 17

Psalmi

17:1 In finem. Puero Domini David, qui locutus est Domino verba cantici hujus, in die qua eripuit eum Dominus de manu omnium inimicorum ejus, et de manu Saul, et dixit :

17:1 Para el fin, á David siervo del Señor, el qual pronunció á gloria del Señor las palabras de este Cántico, en el dia en que el Señor le libró de la mano de todos sus enemigos, y de la mano de Saúl, y dixo:

17:2 Diligam te, Domine, fortitudo mea.

17:2 Tengo de amarte, Señor, fortaleza mia:

17:3 Dominus firmamentum meum, et refugium meum, et liberator meus. Deus meus adjutor meus, et sperabo in eum ; protector meus, et cornu salutis meæ, et susceptor meus.

17:3 El Señor es mi firmeza, y mi refugio, y mi libertador. Mi Dios, mi ayudador, y en él esperaré. Mi protector, y la fuerza de mi salud, y mi amparador.

17:4 Laudans invocabo Dominum, et ab inimicis meis salvus ero.

17:4 Invocaré al Señor alabándole: y seré salvo de mis enemigos.

17:5 Circumdederunt me dolores mortis, et torrentes iniquitatis conturbaverunt me.

17:5 Cercáronme dolores de muerte: y torrentes de iniquidad me conturbáron.

17:6 Dolores inferni circumdederunt me ; præoccupaverunt me laquei mortis.

17:6 Dolores de infierno me cercáron: me cogiéron de sorpresa lazos de muerte.

17:7 In tribulatione mea invocavi Dominum, et ad Deum meum clamavi : et exaudivit de templo sancto suo vocem meam ; et clamor meus in conspectu ejus introivit in aures ejus.

17:7 En mi tribulacion invoqué al Señor, y clamé á mi Dios: Y oyó desde su templo santo mi voz: y el clamor, que yo hice en su presencia, entró en sus orejas.

17:8 Commota est, et contremuit terra ; fundamenta montium conturbata sunt, et commota sunt : quoniam iratus est eis.

17:8 Conmovióse, y tembló la tierra: los fundamentos de los montes se estremeciéron, y se conmoviéron, porque se indignó contra ellos.

17:9 Ascendit fumus in ira ejus, et ignis a facie ejus exarsit ; carbones succensi sunt ab eo.

17:9 Subió humo en la ira de él, y salió fuego ardiendo de su rostro: por él fuéron encendidos carbones.

17:10 Inclinavit cælos, et descendit, et caligo sub pedibus ejus.

17:10 Inclinó los cielos, y descendió: y obscuridad debaxo de sus pies.

17:11 Et ascendit super cherubim, et volavit ; volavit super pennas ventorum.

17:11 Y subió sobre Chêrubines, y voló: voló sobre alas de vientos.

17:12 Et posuit tenebras latibulum suum ; in circuitu ejus tabernaculum ejus, tenebrosa aqua in nubibus aëris.

17:12 Y se ocultó en las tinieblas, como en un pabellon suyo á su contorno: agua tenebrosa en las nubes del ayre.

17:13 Præ fulgore in conspectu ejus nubes transierunt ; grando et carbones ignis.

17:13 Por el resplandor de su presencia se deshiciéron las nubes en pedrisco, y carbones de fuego.

17:14 Et intonuit de cælo Dominus, et Altissimus dedit vocem suam : grando et carbones ignis.

17:14 Y tronó desde el cielo el Señor, y el Altísimo dió su voz: pedrisco y carbones de fuego.

17:15 Et misit sagittas suas, et dissipavit eos ; fulgura multiplicavit, et conturbavit eos.

17:15 Y envió sus saetas, y los desbarató: multiplicó relámpagos, y los aterró.

17:16 Et apparuerunt fontes aquarum, et revelata sunt fundamenta orbis terrarum, ab increpatione tua, Domine, ab inspiratione spiritus iræ tuæ.

17:16 Y aparecieron los manantiales de las aguas, y quedáron descubiertos los cimientos de la tierra: A tu amenaza, ó Señor, al soplo impetuoso de tu ira.

17:17 Misit de summo, et accepit me ; et assumpsit me de aquis multis.

17:17 Envió desde lo alto, y me tomó, y me sacó de las muchas aguas.

17:18 Eripuit me de inimicis meis fortissimis, et ab his qui oderunt me. Quoniam confortati sunt super me ;

17:18 Me libró de mis enemigos muy fuertes, y de aquellos que me aborrecian: porque fuéron mas fuertes que yo.

17:19 prævenerunt me in die afflictionis meæ : et factus est Dominus protector meus.

17:19 Viniéron de repente sobre mí en el dia de mi afliccion: y el Señor fué mi protector.

17:20 Et eduxit me in latitudinem ; salvum me fecit, quoniam voluit me,

17:20 Y me sacó á la anchura: me salvó, porque me quiso.

17:21 et retribuet mihi Dominus secundum justitiam meam, et secundum puritatem manuum mearum retribuet mihi :

17:21 Y me retribuirá el Señor conforme á mi justicia, y segun la pureza de mis manos me retribuirá:

17:22 quia custodivi vias Domini, nec impie gessi a Deo meo ;

17:22 Porque guardé los caminos del Señor, y no procedí impiamente contra mi Dios.

17:23 quoniam omnia judicia ejus in conspectu meo, et justitias ejus non repuli a me.

17:23 Porque están delante de mí todos sus juicios: y no he desechado de mí sus justicias.

17:24 Et ero immaculatus cum eo ; et observabo me ab iniquitate mea.

17:24 Y seré sin mancilla delante de él: y me guardaré de mi iniquidad.

17:25 Et retribuet mihi Dominus secundum justitiam meam, et secundum puritatem manuum mearum in conspectu oculorum ejus.

17:25 Y me retribuirá el Señor conforme á mi justicia: y segun la pureza de mis manos, que está delante de sus ojos.

17:26 Cum sancto sanctus eris, et cum viro innocente innocens eris,

17:26 Tú serás santo con el santo, y con el varon inocente serás inocente.

17:27 et cum electo electus eris, et cum perverso perverteris.

17:27 Con el escogido escogido serás, y con el torcido te torcerás.

17:28 Quoniam tu populum humilem salvum facies, et oculos superborum humiliabis.

17:28 Porque tú salvarás al pueblo humilde: y humillarás los ojos de los soberbios.

17:29 Quoniam tu illuminas lucernam meam, Domine ; Deus meus, illumina tenebras meas.

17:29 Porque tú, ó Señor, esclareces mi antorcha: Dios mio, alumbra mis tinieblas.

17:30 Quoniam in te eripiar a tentatione ; et in Deo meo transgrediar murum.

17:30 Porque por tí seré libre de la tentacion, y con mi Dios traspasaré la muralla.

17:31 Deus meus, impolluta via ejus ; eloquia Domini igne examinata : protector est omnium sperantium in se.

17:31 Dios mio, sin mancilla es el camino del Señor: sus palabras ensayadas al fuego: el es protector de todos los que esperan en él.

17:32 Quoniam quis deus præter Dominum ? aut quis deus præter Deum nostrum ?

17:32 Porque ¿quién es Dios fuera del Señor? ¿ó qué Dios hay fuera de nuestro Dios?

17:33 Deus qui præcinxit me virtute, et posuit immaculatam viam meam ;

17:33 Dios que me ha ceñido de fuerza: y ha hecho que mi camino fuese sin mancilla.

17:34 qui perfecit pedes meos tamquam cervorum, et super excelsa statuens me ;

17:34 Que perfeccionó mis pies como los de los ciervos, y me estableció sobre lugares altos.

17:35 qui docet manus meas ad prælium. Et posuisti, ut arcum æreum, brachia mea,

17:35 Que adiestra mis manos para la pelea: y formaste mis brazos, como arco de bronce.

17:36 et dedisti mihi protectionem salutis tuæ : et dextera tua suscepit me, et disciplina tua correxit me in finem, et disciplina tua ipsa me docebit.

17:36 Y me diste la proteccion de tu salud: y tu derecha me amparó: Y tu enseñanza me corrigió hasta el fin: y esta tu misma enseñanza me instruirá.

17:37 Dilatasti gressus meos subtus me, et non sunt infirmata vestigia mea.

17:37 Ensanchaste mis pasos debaxo de mí: y no se debilitáron mis pisadas.

17:38 Persequar inimicos meos, et comprehendam illos ; et non convertar donec deficiant.

17:38 Perseguiré á mis enemigos, y los alcanzaré: y no me volveré, hasta que desfallezcan.

17:39 Confringam illos, nec poterunt stare ; cadent subtus pedes meos.

17:39 Los quebrantaré, y no podrán tenerse en pie: caerán debaxo de mis pies.

17:40 Et præcinxisti me virtute ad bellum, et supplantasti insurgentes in me subtus me.

17:40 Y me has ceñido de valor para la guerra: y has derribado debaxo de mí á los que se levantaban contra mí.

17:41 Et inimicos meos dedisti mihi dorsum, et odientes me disperdidisti.

17:41 Y has hecho que mis enemigos me volviesen las espaldas, y has destruido á los que me aborrecian.

17:42 Clamaverunt, nec erat qui salvos faceret ; ad Dominum, nec exaudivit eos.

17:42 Alzáron el grito, y no habia quien los salvase, al Señor: y no los oyó.

17:43 Et comminuam eos ut pulverem ante faciem venti ; ut lutum platearum delebo eos.

17:43 Y los desmenuzaré como polvo al soplo del viento: como lodo de plaza los exterminaré.

17:44 Eripies me de contradictionibus populi ; constitues me in caput gentium.

17:44 Me sacarás de las contradicciones del pueblo: me establecerás en cabeza de las Gentes.

17:45 Populus quem non cognovi servivit mihi ; in auditu auris obedivit mihi.

17:45 Un pueblo, que no conocí, me sirvió: á un oir de oreja me obedeció.

17:46 Filii alieni mentiti sunt mihi, filii alieni inveterati sunt, et claudicaverunt a semitis suis.

17:46 Los hijos agenos me mintiéron, los hijos agenos se envejeciéron, y coxeáron de sus senderos.

17:47 Vivit Dominus, et benedictus Deus meus, et exaltetur Deus salutis meæ.

17:47 Vive el Señor, y sea bendito mi Dios, y sea ensalzado el Dios de mi salud.

17:48 Deus qui das vindictas mihi, et subdis populos sub me ; liberator meus de inimicis meis iracundis.

17:48 Dios que me das venganzas, y sujetas los pueblos debaxo de mí, libertador mio de mis enemigos sañudos.

17:49 Et ab insurgentibus in me exaltabis me ; a viro iniquo eripies me.

17:49 Y tú me ensalzarás sobre los que se levantan contra mí: del hombre iniquo me librarás.

17:50 Propterea confitebor tibi in nationibus, Domine, et nomini tuo psalmum dicam ;

17:50 Por tanto te alabaré, Señor, entre las naciones: y cantaré psalmo á tu nombre.

17:51 magnificans salutes regis ejus, et faciens misericordiam christo suo David, et semini ejus usque in sæculum.

17:51 El qual engrandece las saludes de su Rey, y hace misericordia á David su christo, y á su linage por todos los siglos.