68:1 In finem, pro iis qui commutabuntur. David.
68:1 Para el fin, para los que serán mudados, á David.
68:2 Salvum me fac, Deus, quoniam intraverunt aquæ usque ad animam meam.
68:2 Sálvame, Dios: porque han entrado las aguas hasta mi alma.
68:3 Infixus sum in limo profundi et non est substantia. Veni in altitudinem maris, et tempestas demersit me.
68:3 Atollado estoy en el cieno del profundo, y no hay consistencia. He llegado á alta mar, y la tempestad me ha anegado.
68:4 Laboravi clamans, raucæ factæ sunt fauces meæ ; defecerunt oculi mei, dum spero in Deum meum.
68:4 Me cansé de dar voces, enronqueciéronse mis fauces: desfalleciéron mis ojos, miéntras que espero en mi Dios.
68:5 Multiplicati sunt super capillos capitis mei qui oderunt me gratis. Confortati sunt qui persecuti sunt me inimici mei injuste ; quæ non rapui, tunc exsolvebam.
68:5 Se han multiplicado sobre los cabellos de mi cabeza, los que me aborrecen sin razon. Se han robustecido mis enemigos, que me persiguiéron injustamente: lo que no robé, pagábalo entónces.
68:6 Deus, tu scis insipientiam meam ; et delicta mea a te non sunt abscondita.
68:6 Dios, tú sabes mi necedad, y mis delitos no te son ocultos.
68:7 Non erubescant in me qui exspectant te, Domine, Domine virtutum ; non confundantur super me qui quærunt te, Deus Israël.
68:7 No se avergüencen por mí los que te esperan, Señor, Señor de los poderíos. No queden corridos por causa mia los que te buscan, Dios de Israél.
68:8 Quoniam propter te sustinui opprobrium ; operuit confusio faciem meam.
68:8 Pues por tu causa he sufrido afrenta: cubrió la vergüenza mi rostro.
68:9 Extraneus factus sum fratribus meis, et peregrinus filiis matris meæ.
68:9 He sido hecho extraño á mis hermanos, y forastero á los hijos de mi madre.
68:10 Quoniam zelus domus tuæ comedit me, et opprobria exprobrantium tibi ceciderunt super me.
68:10 Porque me consumió el zelo de tu casa, y las afrentas de los que te zaherian, recayéron sobre mí.
68:11 Et operui in jejunio animam meam, et factum est in opprobrium mihi.
68:11 Y cubrí con ayuno mi alma, y se me convirtió en afrenta.
68:12 Et posui vestimentum meum cilicium ; et factus sum illis in parabolam.
68:12 Y me puse cilicio por vestido, y vine á ser fábula para ellos.
68:13 Adversum me loquebantur qui sedebant in porta, et in me psallebant qui bibebant vinum.
68:13 Contra mí hablaban los que se sentaban en la puerta, y tañian cantares de mí los que bebian vino.
68:14 Ego vero orationem meam ad te, Domine ; tempus beneplaciti, Deus. In multitudine misericordiæ tuæ, exaudi me in veritate salutis tuæ.
68:14 Mas yo mi oracion á tí, Señor: tiempo es de beneplácito, ó Dios. Oyeme segun la muchedumbre de tu misericordia, segun la verdad de tu salud.
68:15 Eripe me de luto, ut non infigar ; libera me ab iis qui oderunt me, et de profundis aquarum.
68:15 Sácame del lodo, para que no quede atollado: líbrame de aquellos, que me aborrecen, y de la profundidad de las aguas.
68:16 Non me demergat tempestas aquæ, neque absorbeat me profundum, neque urgeat super me puteus os suum.
68:16 No me anegue la tempestad de agua, ni me trague la hondura: ni cierre apretadamente el pozo su boca sobre mí.
68:17 Exaudi me, Domine, quoniam benigna est misericordia tua ; secundum multitudinem miserationum tuarum respice in me.
68:17 Oyeme, Señor, porque benigna es tu misericordia: segun la muchedumbre de tus piedades mírame á mí.
68:18 Et ne avertas faciem tuam a puero tuo ; quoniam tribulor, velociter exaudi me.
68:18 Y no apartes tu rostro de tu siervo: porque estoy atribulado, óyeme prontamente.
68:19 Intende animæ meæ, et libera eam ; propter inimicos meos, eripe me.
68:19 Atiende á mi alma, y líbrala: por causa de mis enemigos sácame á salvo.
68:20 Tu scis improperium meum, et confusionem meam, et reverentiam meam ;
68:20 Tú sabes mi improperio, y mi confusion, y mi vergüenza.
68:21 in conspectu tuo sunt omnes qui tribulant me. Improperium exspectavit cor meum et miseriam : et sustinui qui simul contristaretur, et non fuit ; et qui consolaretur, et non inveni.
68:21 A tu vista están todos los que me atribulan: improperio aguardó mi corazon, y miseria. Y esperé que alguno se entristeciese conmigo, y no lo hubo; y que alguno me consolase, y no lo hallé.
68:22 Et dederunt in escam meam fel, et in siti mea potaverunt me aceto.
68:22 Y me diéron hiel por comida: y en mi sed me diéron á beber vinagre.
68:23 Fiat mensa eorum coram ipsis in laqueum, et in retributiones, et in scandalum.
68:23 Sea su mesa delante de ellos en lazo, y en retornos, y en tropiezo.
68:24 Obscurentur oculi eorum, ne videant, et dorsum eorum semper incurva.
68:24 Obscurézcanse los ojos de ellos, para que no vean: y encorva siempre su espinazo.
68:25 Effunde super eos iram tuam, et furor iræ tuæ comprehendat eos.
68:25 Derrama sobre ellos tu ira, y el furor de tu ira los alcance.
68:26 Fiat habitatio eorum deserta, et in tabernaculis eorum non sit qui inhabitet.
68:26 Yerma quede su morada, y en las tiendas de ellos no haya quien habite.
68:27 Quoniam quem tu percussisti persecuti sunt, et super dolorem vulnerum meorum addiderunt.
68:27 Porque al que tú heriste, persiguiéron: y sobre el dolor de mis llagas acrecentáron.
68:28 Appone iniquitatem super iniquitatem eorum, et non intrent in justitiam tuam.
68:28 Pónles maldad sobre maldad, y no entren en tu justicia.
68:29 Deleantur de libro viventium, et cum justis non scribantur.
68:29 Sean borrados del libro de los vivientes, y con los justos no sean escritos.
68:30 Ego sum pauper et dolens ; salus tua, Deus, suscepit me.
68:30 Yo soy pobre, y dolorido: tu salud, Dios, me ha amparado.
68:31 Laudabo nomen Dei cum cantico, et magnificabo eum in laude :
68:31 Alabaré el nombre de Dios con cántico, y lo engrandeceré con alabanza:
68:32 et placebit Deo super vitulum novellum, cornua producentem et ungulas.
68:32 Y agradará á Dios mas que el tierno novillo, quando le salen las astas y las pesuñas.
68:33 Videant pauperes, et lætentur ; quærite Deum, et vivet anima vestra :
68:33 Véanlo los pobres, y alégrense: buscad á Dios, y vivirá vuestra alma:
68:34 quoniam exaudivit pauperes Dominus, et vinctos suos non despexit.
68:34 Porque oyó á los pobres el Señor, y no despreció á sus presos.
68:35 Laudent illum cæli et terra ; mare, et omnia reptilia in eis.
68:35 Alábenle los cielos y la tierra, la mar, y todos los reptiles en ellos.
68:36 Quoniam Deus salvam faciet Sion, et ædificabuntur civitates Juda, et inhabitabunt ibi, et hæreditate acquirent eam.
68:36 Porque Dios salvará á Sión, y se edificarán las ciudades de Judá. Y morarán allí, y las adquirirán por herencia.
68:37 Et semen servorum ejus possidebit eam ; et qui diligunt nomen ejus habitabunt in ea.
68:37 Y el linage de sus siervos la poseerá, y los que aman su nombre, habitarán en ella.