Salmos 9

Psalmi

9:1 In finem, pro occultis filii. Psalmus David.

9:1 Para el fin, por los arcanos del Hijo, Psalmo de David.

9:2 Confitebor tibi, Domine, in toto corde meo ; narrabo omnia mirabilia tua.

9:2 Yo te alabaré, Señor, con todo mi corazon: contaré todas tus maravillas.

9:3 Lætabor et exsultabo in te ; psallam nomini tuo, Altissime.

9:3 Me alegraré, y me regocijaré en tí: cantaré á tu nombre, ó Altísimo.

9:4 In convertendo inimicum meum retrorsum ; infirmabuntur, et peribunt a facie tua.

9:4 Porque hiciste volver atrás á mi enemigo: serán debilitados, y perecerán delante de tí.

9:5 Quoniam fecisti judicium meum et causam meam ; sedisti super thronum, qui judicas justitiam.

9:5 Porque has juzgado y defendido mi causa: te sentaste sobre el throno tú, que juzgas con justicia.

9:6 Increpasti gentes, et periit impius : nomen eorum delesti in æternum, et in sæculum sæculi.

9:6 Reprehendiste á las gentes, y pereció el impío: borraste el nombre de ellos eternamente por los siglos de los siglos.

9:7 Inimici defecerunt frameæ in finem, et civitates eorum destruxisti. Periit memoria eorum cum sonitu ;

9:7 Las espadas del enemigo se embotáron para siempre: y destruiste las ciudades de ellos. Pereció la memoria de ellos con el sonido:

9:8 et Dominus in æternum permanet. Paravit in judicio thronum suum,

9:8 Y el Señor permanece eternamente. Preparó su throno para juicio:

9:9 et ipse judicabit orbem terræ in æquitate : judicabit populos in justitia.

9:9 Y él mismo juzgará la redondez de la tierra en equidad, juzgará los pueblos con justicia.

9:10 Et factus est Dominus refugium pauperi ; adjutor in opportunitatibus, in tribulatione.

9:10 Y el Señor se ha hecho refugio para el pobre: ayudador al tiempo oportuno, en la tribulacion.

9:11 Et sperent in te qui noverunt nomen tuum, quoniam non dereliquisti quærentes te, Domine.

9:11 Esperen pues en tí los que conocen tu nombre: porque no abandonaste á los que te buscan, Señor.

9:12 Psallite Domino qui habitat in Sion ; annuntiate inter gentes studia ejus :

9:12 Cantad al Señor, que mora en Sión: anunciad entre las naciones sus consejos:

9:13 quoniam requirens sanguinem eorum recordatus est ; non est oblitus clamorem pauperum.

9:13 Porque demandando la sangre de ellos los tuvo presentes: no se olvidó del clamor de los pobres.

9:14 Miserere mei, Domine : vide humilitatem meam de inimicis meis,

9:14 Apiádate, Señor, de mí: mira mi abatimiento de parte de mis enemigos.

9:15 qui exaltas me de portis mortis, ut annuntiem omnes laudationes tuas in portis filiæ Sion :

9:15 Tú, que me levantas desde las puertas de la muerte, para que publique todas tus alabanzas en las puertas de la hija de Sión.

9:16 exultabo in salutari tuo. Infixæ sunt gentes in interitu quem fecerunt ; in laqueo isto quem absconderunt comprehensus est pes eorum.

9:16 Me regocijaré en tu salud: claváronse las gentes en la ruina, que me habian preparado. En el mismo lazo, que escondiéron, quedó preso el pie de ellos.

9:17 Cognoscetur Dominus judicia faciens ; in operibus manuum suarum comprehensus est peccator.

9:17 Conocido será el Señor, que hace justicia: en las obras de sus manos fué preso el pecador.

9:18 Convertantur peccatores in infernum, omnes gentes quæ obliviscuntur Deum.

9:18 Sean derribados los pecadores en el infierno, todas las gentes que se olvidan de Dios.

9:19 Quoniam non in finem oblivio erit pauperis ; patientia pauperum non peribit in finem.

9:19 Pues el pobre no será siempre olvidado: la paciencia de los pobres no perecerá para siempre.

9:20 Exsurge, Domine ; non confortetur homo : judicentur gentes in conspectu tuo.

9:20 Levántate, Señor, no se fortifique el hombre: juzgadas sean las gentes en tu presencia.

9:21 Constitue, Domine, legislatorem super eos, ut sciant gentes quoniam homines sunt.

9:21 Establece, Señor, sobre ellos un legislador: para que conozcan las gentes, que son hombres.

9:22 Ut quid, Domine, recessisti longe ; despicis in opportunitatibus, in tribulatione ?

9:22 ¿Por qué, Señor, te has apartado léjos, no haces caso en las necesidades, en la tribulacion?

9:23 Dum superbit impius, incenditur pauper : comprehenduntur in consiliis quibus cogitant.

9:23 Miéntras se ensoberbece el impío, se requema el pobre: son cogidos en los designios, que piensan.

9:24 Quoniam laudatur peccator in desideriis animæ suæ, et iniquus benedicitur.

9:24 Por quanto el pecador es alabado en los deseos de su alma: y el iniquo es bendecido.

9:25 Exacerbavit Dominum peccator : secundum multitudinem iræ suæ, non quæret.

9:25 Exâsperó al Señor el pecador, no le buscará segun la muchedumbre de su indignacion.

9:26 Non est Deus in conspectu ejus ; inquinatæ sunt viæ illius in omni tempore. Auferuntur judicia tua a facie ejus ; omnium inimicorum suorum dominabitur.

9:26 No hay Dios delante de él: sus caminos en todos tiempos están contaminados. Quitados son tus juicios léjos de su vista: se enseñoreará de todos sus enemigos.

9:27 Dixit enim in corde suo : Non movebor a generatione in generationem, sine malo.

9:27 Porque ha dicho en su corazon: No seré conmovido de generacion en generacion, sin mal.

9:28 Cujus maledictione os plenum est, et amaritudine, et dolo ; sub lingua ejus labor et dolor.

9:28 Cuya boca llena está de maldicion, y de amargura, y de engaño: debaxo de su lengua trabajo y dolor.

9:29 Sedet in insidiis cum divitibus in occultis, ut interficiat innocentem.

9:29 Está de asiento en asechanzas con los ricos en lugares ocultos, para matar al inocente.

9:30 Oculi ejus in pauperem respiciunt ; insidiatur in abscondito, quasi leo in spelunca sua. Insidiatur ut rapiat pauperem ; rapere pauperem dum attrahit eum.

9:30 Sus ojos están vueltos contra el pobre: pone asechanzas en lo escondido, como el leon en su cueva. Pone asechanzas para arrebatar al pobre: para arrebatar al pobre, atrayéndole á sí.

9:31 In laqueo suo humiliabit eum ; inclinabit se, et cadet cum dominatus fuerit pauperum.

9:31 El lo abatirá en su lazo, se inclinará, y se dexará caer, luego que se apoderáre de los pobres.

9:32 Dixit enim in corde suo : Oblitus est Deus ; avertit faciem suam, ne videat in finem.

9:32 Porque él ha dicho en su corazon: Se ha olvidado Dios, apartó su rostro para no ver jamás.

9:33 Exsurge, Domine Deus, exaltetur manus tua ; ne obliviscaris pauperum.

9:33 Levántate, Señor Dios, álzese tu mano: no te olvides de los pobres.

9:34 Propter quid irritavit impius Deum ? dixit enim in corde suo : Non requiret.

9:34 ¿Por qué ha irritado á Dios el impío? porque dixo en su corazon: No hará pesquisa.

9:35 Vides, quoniam tu laborem et dolorem consideras, ut tradas eos in manus tuas. Tibi derelictus est pauper ; orphano tu eris adjutor.

9:35 Veslo tú, porque tú consideras el trabajo, y el dolor: para ponerlos á ellos en tus manos. A tí se ha dexado el pobre: al huérfano tú le serás ayudador.

9:36 Contere brachium peccatoris et maligni ; quæretur peccatum illius, et non invenietur.

9:36 Quebranta el brazo del pecador y del maligno: se buscará su pecado, y no será hallado.

9:37 Dominus regnabit in æternum, et in sæculum sæculi ; peribitis, gentes, de terra illius.

9:37 El Señor reynará para siempre, y por los siglos de siglos: sereis exterminadas, ó Naciones, de la tierra de él.

9:38 Desiderium pauperum exaudivit Dominus ; præparationem cordis eorum audivit auris tua :

9:38 Oyó el Señor el deseo de los pobres: tu oreja oyó la preparacion de su corazon.

9:39 judicare pupillo et humili, ut non apponat ultra magnificare se homo super terram.

9:39 Para hacer justicia al pupilo y al humilde, para que el hombre no pretenda engrandecerse mas sobre la tierra.