9:1 In finem, pro occultis filii. Psalmus David.
9:1 Para el fin, por los arcanos del Hijo, Psalmo de David.
9:2 Confitebor tibi, Domine, in toto corde meo ; narrabo omnia mirabilia tua.
9:2 Yo te alabaré, Señor, con todo mi corazon: contaré todas tus maravillas.
9:3 Lætabor et exsultabo in te ; psallam nomini tuo, Altissime.
9:3 Me alegraré, y me regocijaré en tí: cantaré á tu nombre, ó Altísimo.
9:4 In convertendo inimicum meum retrorsum ; infirmabuntur, et peribunt a facie tua.
9:4 Porque hiciste volver atrás á mi enemigo: serán debilitados, y perecerán delante de tí.
9:5 Quoniam fecisti judicium meum et causam meam ; sedisti super thronum, qui judicas justitiam.
9:5 Porque has juzgado y defendido mi causa: te sentaste sobre el throno tú, que juzgas con justicia.
9:6 Increpasti gentes, et periit impius : nomen eorum delesti in æternum, et in sæculum sæculi.
9:6 Reprehendiste á las gentes, y pereció el impío: borraste el nombre de ellos eternamente por los siglos de los siglos.
9:7 Inimici defecerunt frameæ in finem, et civitates eorum destruxisti. Periit memoria eorum cum sonitu ;
9:7 Las espadas del enemigo se embotáron para siempre: y destruiste las ciudades de ellos. Pereció la memoria de ellos con el sonido:
9:8 et Dominus in æternum permanet. Paravit in judicio thronum suum,
9:8 Y el Señor permanece eternamente. Preparó su throno para juicio:
9:9 et ipse judicabit orbem terræ in æquitate : judicabit populos in justitia.
9:9 Y él mismo juzgará la redondez de la tierra en equidad, juzgará los pueblos con justicia.
9:10 Et factus est Dominus refugium pauperi ; adjutor in opportunitatibus, in tribulatione.
9:10 Y el Señor se ha hecho refugio para el pobre: ayudador al tiempo oportuno, en la tribulacion.
9:11 Et sperent in te qui noverunt nomen tuum, quoniam non dereliquisti quærentes te, Domine.
9:11 Esperen pues en tí los que conocen tu nombre: porque no abandonaste á los que te buscan, Señor.
9:12 Psallite Domino qui habitat in Sion ; annuntiate inter gentes studia ejus :
9:12 Cantad al Señor, que mora en Sión: anunciad entre las naciones sus consejos:
9:13 quoniam requirens sanguinem eorum recordatus est ; non est oblitus clamorem pauperum.
9:13 Porque demandando la sangre de ellos los tuvo presentes: no se olvidó del clamor de los pobres.
9:14 Miserere mei, Domine : vide humilitatem meam de inimicis meis,
9:14 Apiádate, Señor, de mí: mira mi abatimiento de parte de mis enemigos.
9:15 qui exaltas me de portis mortis, ut annuntiem omnes laudationes tuas in portis filiæ Sion :
9:15 Tú, que me levantas desde las puertas de la muerte, para que publique todas tus alabanzas en las puertas de la hija de Sión.
9:16 exultabo in salutari tuo. Infixæ sunt gentes in interitu quem fecerunt ; in laqueo isto quem absconderunt comprehensus est pes eorum.
9:16 Me regocijaré en tu salud: claváronse las gentes en la ruina, que me habian preparado. En el mismo lazo, que escondiéron, quedó preso el pie de ellos.
9:17 Cognoscetur Dominus judicia faciens ; in operibus manuum suarum comprehensus est peccator.
9:17 Conocido será el Señor, que hace justicia: en las obras de sus manos fué preso el pecador.
9:18 Convertantur peccatores in infernum, omnes gentes quæ obliviscuntur Deum.
9:18 Sean derribados los pecadores en el infierno, todas las gentes que se olvidan de Dios.
9:19 Quoniam non in finem oblivio erit pauperis ; patientia pauperum non peribit in finem.
9:19 Pues el pobre no será siempre olvidado: la paciencia de los pobres no perecerá para siempre.
9:20 Exsurge, Domine ; non confortetur homo : judicentur gentes in conspectu tuo.
9:20 Levántate, Señor, no se fortifique el hombre: juzgadas sean las gentes en tu presencia.
9:21 Constitue, Domine, legislatorem super eos, ut sciant gentes quoniam homines sunt.
9:21 Establece, Señor, sobre ellos un legislador: para que conozcan las gentes, que son hombres.
9:22 Ut quid, Domine, recessisti longe ; despicis in opportunitatibus, in tribulatione ?
9:22 ¿Por qué, Señor, te has apartado léjos, no haces caso en las necesidades, en la tribulacion?
9:23 Dum superbit impius, incenditur pauper : comprehenduntur in consiliis quibus cogitant.
9:23 Miéntras se ensoberbece el impío, se requema el pobre: son cogidos en los designios, que piensan.
9:24 Quoniam laudatur peccator in desideriis animæ suæ, et iniquus benedicitur.
9:24 Por quanto el pecador es alabado en los deseos de su alma: y el iniquo es bendecido.
9:25 Exacerbavit Dominum peccator : secundum multitudinem iræ suæ, non quæret.
9:25 Exâsperó al Señor el pecador, no le buscará segun la muchedumbre de su indignacion.
9:26 Non est Deus in conspectu ejus ; inquinatæ sunt viæ illius in omni tempore. Auferuntur judicia tua a facie ejus ; omnium inimicorum suorum dominabitur.
9:26 No hay Dios delante de él: sus caminos en todos tiempos están contaminados. Quitados son tus juicios léjos de su vista: se enseñoreará de todos sus enemigos.
9:27 Dixit enim in corde suo : Non movebor a generatione in generationem, sine malo.
9:27 Porque ha dicho en su corazon: No seré conmovido de generacion en generacion, sin mal.
9:28 Cujus maledictione os plenum est, et amaritudine, et dolo ; sub lingua ejus labor et dolor.
9:28 Cuya boca llena está de maldicion, y de amargura, y de engaño: debaxo de su lengua trabajo y dolor.
9:29 Sedet in insidiis cum divitibus in occultis, ut interficiat innocentem.
9:29 Está de asiento en asechanzas con los ricos en lugares ocultos, para matar al inocente.
9:30 Oculi ejus in pauperem respiciunt ; insidiatur in abscondito, quasi leo in spelunca sua. Insidiatur ut rapiat pauperem ; rapere pauperem dum attrahit eum.
9:30 Sus ojos están vueltos contra el pobre: pone asechanzas en lo escondido, como el leon en su cueva. Pone asechanzas para arrebatar al pobre: para arrebatar al pobre, atrayéndole á sí.
9:31 In laqueo suo humiliabit eum ; inclinabit se, et cadet cum dominatus fuerit pauperum.
9:31 El lo abatirá en su lazo, se inclinará, y se dexará caer, luego que se apoderáre de los pobres.
9:32 Dixit enim in corde suo : Oblitus est Deus ; avertit faciem suam, ne videat in finem.
9:32 Porque él ha dicho en su corazon: Se ha olvidado Dios, apartó su rostro para no ver jamás.
9:33 Exsurge, Domine Deus, exaltetur manus tua ; ne obliviscaris pauperum.
9:33 Levántate, Señor Dios, álzese tu mano: no te olvides de los pobres.
9:34 Propter quid irritavit impius Deum ? dixit enim in corde suo : Non requiret.
9:34 ¿Por qué ha irritado á Dios el impío? porque dixo en su corazon: No hará pesquisa.
9:35 Vides, quoniam tu laborem et dolorem consideras, ut tradas eos in manus tuas. Tibi derelictus est pauper ; orphano tu eris adjutor.
9:35 Veslo tú, porque tú consideras el trabajo, y el dolor: para ponerlos á ellos en tus manos. A tí se ha dexado el pobre: al huérfano tú le serás ayudador.
9:36 Contere brachium peccatoris et maligni ; quæretur peccatum illius, et non invenietur.
9:36 Quebranta el brazo del pecador y del maligno: se buscará su pecado, y no será hallado.
9:37 Dominus regnabit in æternum, et in sæculum sæculi ; peribitis, gentes, de terra illius.
9:37 El Señor reynará para siempre, y por los siglos de siglos: sereis exterminadas, ó Naciones, de la tierra de él.
9:38 Desiderium pauperum exaudivit Dominus ; præparationem cordis eorum audivit auris tua :
9:38 Oyó el Señor el deseo de los pobres: tu oreja oyó la preparacion de su corazon.
9:39 judicare pupillo et humili, ut non apponat ultra magnificare se homo super terram.
9:39 Para hacer justicia al pupilo y al humilde, para que el hombre no pretenda engrandecerse mas sobre la tierra.