10:1 In finem. Psalmus David.
10:1 Para el fin, Psalmo de David.
10:2 In Domino confido ; quomodo dicitis animæ meæ : Transmigra in montem sicut passer ?
10:2 En el Señor confio: ¿por qué decís á mi alma: Pásate al monte como páxaro?
10:3 Quoniam ecce peccatores intenderunt arcum ; paraverunt sagittas suas in pharetra, ut sagittent in obscuro rectos corde :
10:3 Pues he aquí que los pecadores entesáron arco, prepararon sus saetas en la aljaba, para asaetear en obscuridad á los rectos de corazon.
10:4 quoniam quæ perfecisti destruxerunt ; justus autem, quid fecit ?
10:4 Por quanto han destruido lo que tú acabaste: ¿mas el justo qué ha hecho?
10:5 Dominus in templo sancto suo ; Dominus in cælo sedes ejus. Oculi ejus in pauperem respiciunt ; palpebræ ejus interrogant filios hominum.
10:5 El Señor está en su templo santo, el Señor tiene su trono en el cielo: Sus ojos miran al pobre: sus párpados preguntan á los hijos de los hombres.
10:6 Dominus interrogat justum et impium ; qui autem diligit iniquitatem, odit animam suam.
10:6 El Señor pregunta al justo, y al impío: mas aquel que ama la iniquidad, aborrece su alma.
10:7 Pluet super peccatores laqueos ; ignis et sulphur, et spiritus procellarum, pars calicis eorum.
10:7 Lloverá sobre los pecadores lazos: fuego, y azufre, y viento tempestuoso es la porcion del cáliz de ellos.
10:8 Quoniam justus Dominus, et justitias dilexit : æquitatem vidit vultus ejus.
10:8 Porque justo es el Señor, y ha amado la justicia: su rostro ha mirado la equidad.