92:1 Laus cantici ipsi David, in die ante sabbatum, quando fundata est terra. Dominus regnavit, decorem indutus est : indutus est Dominus fortitudinem, et præcinxit se. Etenim firmavit orbem terræ, qui non commovebitur.
92:1 Alabanza de Cántico al mismo David para el dia ántes del sábado, quando la tierra fué fundada. El Señor reynó, vistióse de hermosura: vistióse el Señor de fortaleza, y se ciñó. Porque hizo firme la redondez de la tierra, que no será conmovida.
92:2 Parata sedes tua ex tunc ; a sæculo tu es.
92:2 Desde entonces se afianzó tu throno: tú eres desde siglo.
92:3 Elevaverunt flumina, Domine, elevaverunt flumina vocem suam ; elevaverunt flumina fluctus suos,
92:3 Alzáron los rios, Señor: alzáron los rios su voz. Alzáron los rios sus ondas,
92:4 a vocibus aquarum multarum. Mirabiles elationes maris ; mirabilis in altis Dominus.
92:4 Por las voces de sus muchas aguas. Maravillosas las hinchazones del mar, maravilloso en las alturas el Señor.
92:5 Testimonia tua credibilia facta sunt nimis ; domum tuam decet sanctitudo, Domine, in longitudinem dierum.
92:5 Tus testimonios se han hecho creibles en gran manera; á tu casa conviene santidad, Señor, por longura de dias.