14:1 Infirmum autem in fide assumite, non in disceptationibus cogitationum.

14:1 Y al que es flaco en la fé, sobrellevadlo, no en contestaciones de opiniones.

14:2 Alius enim credit se manducare omnia : qui autem infirmus est, olus manducet.

14:2 Porque uno cree, que puede comer de todas cosas: mas el que es flaco, no come sino legumbres.

14:3 Is qui manducat, non manducantem non spernat : et qui non manducat, manducantem non judicet : Deus enim illum assumpsit.

14:3 El que come, no desprecie al que no come: y el que no come, no juzgue al que come: porque Dios lo ha recibido por suyo.

14:4 Tu quis es, qui judicas alienum servum ? domino suo stat, aut cadit : stabit autem : potens est enim Deus statuere illum.

14:4 ¿Quién eres tú, que juzgas al siervo ageno? Para su Señor está en pie, ó cae: mas estará firme: porque poderoso es Dios para hacerlo estar firme.

14:5 Nam alius judicat diem inter diem : alius autem judicat omnem diem : unusquisque in suo sensu abundet.

14:5 Uno hace diferencia entre día y día: y otro considera iguales todos los días: cada uno abunde en su sentido.

14:6 Qui sapit diem, Domino sapit, et qui manducat, Domino manducat : gratias enim agit Deo. Et qui non manducat, Domino non manducat, et gratias agit Deo.

14:6 El que distingue el día, para el Señor lo distingue: y el que come, para el Señor come: porque á Dios dá gracias. Y el que no come, para el Señor no come, y dá gracias á Dios.

14:7 Nemo enim nostrum sibi vivit, et nemo sibi moritur.

14:7 Porque ninguno de nosotros para sí vive, y ninguno para sí muere.

14:8 Sive enim vivemus, Domino vivimus : sive morimur, Domino morimur. Sive ergo vivimus, sive morimur, Domini sumus.

14:8 Porque si vivimos, para el Señor vivimos: y si morimos, para el Señor morimos. Y así, que vivamos, que muramos, del Señor somos.

14:9 In hoc enim Christus mortuus est, et resurrexit : ut et mortuorum et vivorum dominetur.

14:9 Porque por esto murió el Señor, y resucitó para ser Señor de muertos y de vivos.

14:10 Tu autem quid judicas fratrem tuum ? aut tu quare spernis fratrem tuum ? omnes enim stabimus ante tribunal Christi.

14:10 Y tú ¿por qué juzgas á tu hermano? ó tú ¿por qué menosprecias á tu hermano? Pues todos compareceremos ante el tribunal de Christo.

14:11 Scriptum est enim : Vivo ego, dicit Dominus, quoniam mihi flectetur omne genu : et omnis lingua confitebitur Deo.

14:11 Porque escrito está: Vivo yo, dice el Señor, que ante mí se doblará toda rodilla; y toda lengua dará loor á Dios.

14:12 Itaque unusquisque nostrum pro se rationem reddet Deo.

14:12 Y así cada uno de nosotros dará cuenta á Dios de sí mismo.

14:13 Non ergo amplius invicem judicemus : sed hoc judicate magis, ne ponatis offendiculum fratri, vel scandalum.

14:13 Pues no nos juzguemos ya mas los unos á los otros: antes bien pensad de no poner tropiezo, ó escándalo al hermano.

14:14 Scio, et confido in Domino Jesu, quia nihil commune per ipsum, nisi ei qui existimat quid commune esset, illi commune est.

14:14 Yo sé, y estoy persuadido en el Señor, que nada hay inmundo de suyo: y que no hay cosa inmunda, sino para aquel que cree, que es inmunda.

14:15 Si enim propter cibum frater tuus contristatur, jam non secundum caritatem ambulas. Noli cibo tuo illum perdere, pro quo Christus mortuus est.

14:15 Pues si por causa de la comida contristas á tu hermano, ya no andas en caridad. No pierdas tú por tu manjar á aquel, por quien Christo murió.

14:16 Non ergo blasphemetur bonum nostrum.

14:16 Pues no sea blasphemado nuestro bien.

14:17 Non est enim regnum Dei esca et potus : sed justitia, et pax, et gaudium in Spiritu Sancto :

14:17 Porque el reyno de Dios no es comida ni bebida: sino justicia, y paz, y gozo en el Espíritu Santo:

14:18 qui enim in hoc servit Christo, placet Deo, et probatus est hominibus.

14:18 Y quien en esto sirve á Christo, agrada á Dios, y tiene la aprobación de los hombres.

14:19 Itaque quæ pacis sunt, sectemur : et quæ ædificationis sunt, in invicem custodiamus.

14:19 Por lo qual sigamos las cosas, que son de paz: y las que son de edificación, guardemoslas los unos con los otros.

14:20 Noli propter escam destruere opus Dei, omnia quidem sunt munda : sed malum est homini, qui per offendiculum manducat.

14:20 No quieras destruir la obra de Dios por causa de la vianda. Todas las cosas en verdad son limpias: pero malo es al hombre, que come con escándalo.

14:21 Bonum est non manducare carnem, et non bibere vinum, neque in quo frater tuus offenditur, aut scandalizatur, aut infirmatur.

14:21 Bueno es no comer carne, ni beber vino, ni cosa en que tu hermano halla tropiezo, ó se le escandaliza, ó se le enflaquece.

14:22 Tu fidem habes ? penes temetipsum habe coram Deo. Beatus qui non judicat semetipsum in eo quod probat.

14:22 ¿Tú tienes fé? Pues tenla en tí mismo delante de Dios. Bienaventurado el que se condena á sí mismo en aquello que aprueba.

14:23 Qui autem discernit, si manducaverit, damnatus est : quia non ex fide. Omne autem, quod non est ex fide, peccatum est.

14:23 Mas el que hace distinción, si lo comiere, es condenado: porque no lo come por fé. Y todo lo que no es según fé, es pecado.