Biblia Sacra (Vulgata Clementina)

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33

20:1 quam bonum est arguere quam irasci et confitentem in oratione non prohibere

20:2 concupiscentia spadonis devirginavit iuvenem

20:2 Quanto è meglio il riprendere, e non proibir di parlare a chi con fessa (la colpa), che il nudrir l'ira!. Un impudico eunuco disonora una verginella:

20:3 sic qui facit per vim iudicium inique

20:3 Cosi taluno iniquamente viola la giustizia.

20:4 quam bonum est correptum manifestare paenitentiam sic enim effugies voluntarium peccatum est tacens qui invenitur sapiens

20:4 Quanto buona cosa ell' è nella correzione dimostrar pentimento! perocchè così tu fuggirai il peccato volontario.

20:5 et est odibilis qui procax est ad loquendum

20:6 est autem tacens non habens sensum loquellae et est tacens sciens tempus apti temporis

20:7 homo sapiens tacebit usque ad tempus lascivus autem et inprudens non servabunt tempus

20:8 qui multis utitur verbis laedit animam suam et qui potestatem sibi adsumit iniuste odietur

20:9 est processio in malis viro indisciplinato et est inventio in detrimentum

20:9 Chi molto parla, farà danno all'anima propria, e chi si arroga ingiusto potere, sarà odiato. La prosperità è un male per l'uomo scorretto: e i tesori trovati gli diveutan dannosi.

20:10 est datus qui non sit utilis et est datus cuius retributio duplex

20:10 Tal dono v'ha, che è inutile; e ve n'ha tale, che ha doppia mercede.

20:11 est propter gloriam minoratio et est qui ab humilitate levavit caput

20:11 Taluno nell'esaltazione trova l'abbassamento; e a un altro l'umiliazione giova per innalzarsi.

20:12 est qui multa redimat modico pretio et restituens ea septuplum

20:12 Taluno compera molte cose a vii prezzo; ma poi gli tocca a pagarne il settuplo.

20:13 sapiens in verbis se ipsum amabilem facit gratiae autem fatuorum effundentur

20:13 Il saggio si rende amabile con sue parole, ma le grazie degli stolti sono gettate.

20:14 datus insipientis non erit utilis tibi oculi enim illius septimplices sunt

20:14 Il dono dello stolte non sarà utile a te; perocché egli ha sette occhi:

20:15 exigua dabit et multa inproperabit et apertio oris illius inflammatio est

20:15 Ei darà poco, e molti farà rimproveri, e aperta la bocca, getterà fuoco.

20:16 hodie fenerat quis et cras expetit et odibilis homo huiusmodi

20:17 fatuo non erit amicus et non erit gratia bonis illius

20:17 Egli è uno, che oggi da in prestito, e ridimanda domane: un tal uomo è odioso. Lo stolto non avrà un amico, e i suoi doni non saranno graditi:

20:18 qui enim edunt panem illius falsi linguae sunt quotiens et quanti inridebunt eum

20:19 neque enim quod habendum erat directo sensu distribuit similiter et quod non erat habendum

20:19 Conciossiachè quelli, che mangiano il pane di lui sono falsi di lingua: e quanti, e quanto spesso si burleranno di lui?. Perché egli senza giudizio dona o quello, che dovea serbare, e quello ancora, che non doveva serbare.

20:20 lapsus falsae linguae quasi qui pavimento cadens nam et sic casus malorum festinanter venient

20:20 Le cadute della lingua fallace, sono come di chi cade dal tetto; così repentina sarà la caduta dei cattivi.

20:21 homo acharis quasi fabula vana in ore indisciplinatorum adsidua erit

20:21 L'uomo sgraziato è come una favola senza sugo di quelle, che van sempre per le bocche di gente mal allevata.

20:22 ex ore fatui reprobabitur parabola non enim dicit illam in tempore suo

20:22 La parabola non ha grazia in bocca dello stolto, perché egli la dice fuori di tempo.

20:23 est qui vetatur peccare ab inopia et in requie sua stimulabitur

20:23 V'ha chi non pecca, perché non ne ha il modo, e si cruccia di stare nell'inazione.

20:24 est qui perdit animam suam prae confusione et ab inprudenti persona perdet eam personae autem acceptione perdet se

20:24 V'ha chi manda in rovina l'anima propria per uman rispetto, e la rovina in grazia di un imprudente, e per riguardo ad un tal uomo si perde.

20:25 est qui prae confusione promittit amico et lucratus est eum inimicum gratis

20:25 V'ha chi per uman rispetto promette all'amico, e il guadagno, che ne ha, è di farselo gratuitamente nimico.

20:26 obprobrium nequa in homine mendacium et in ore indisciplinatorum adsidue erit

20:27 potius furem quam adsiduitas viri mendacis perditionem autem ambo hereditabunt

20:27 Pessimo vitupero dell'uomo ella è la bugia, ma questa sta di continuo nella bocca dei male allevati. E men cattivo il ladro, che il mentitore perpetuo: tua e l'uno, e l'altro avranno in retaggio la perdizione.

20:28 mores hominum mendacium sine honore et confusio illius cum ipso sine intermissione

20:28 I costumi de' mentitori sono disonorati, e si sta sempre con essi la loro ignominia.

20:29 verbum parabolarum sapiens in verbis producet se ipsum et homo prudens placebit magnatis

20:30 qui operatur terram suam inaltabit acervum fructuum et qui operatur iustitiam ipse exaltabitur qui vero placet magnatis effugiet iniquitatem

20:30 Il saggio col suo parlare si accredita, e l'uom prudente sarà accetto ai magnati. Chi coltiva la sua terra, farà più alto cumulo di grasce: e chi fa opere di giustizia sarà esaltato; e chi è accetto ai magnati, fuggirà l'iniquità.

20:31 xenia et dona excaecant oculos iudicum et quasi mutus in ore avertit correptiones eorum

20:31 I regali, è i donativi accecano gli animi de' giudici, e rattengono le loro riprensioni, facendoli come mutoli.

20:32 sapientia absconsa et thesaurus invisus quae utilitas in utrisque

20:32 La sapienza, che si tiene occulta, e il tesoro, che non si vede, a che giovano l'una, e l'altro?

20:33 melius in hominibus qui abscondent insipientiam suam quam qui abscondunt sapientiam suam

20:33 E più da stimarsi chi nasconde la sua stoltezza, che chi tiene occulto il suo sapere.