Biblia Sacra (Vulgata Clementina)
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
22:1 si effringens fur domum sive suffodiens fuerit inventus et accepto vulnere mortuus fuerit percussor non erit reus sanguinis
22:1 Se uno ruberà un bue, o una pecora, e l'avrà uccisa, o venduta, renderà cinque bovi per uno, e quattro pecore per una.
22:2 quod si orto sole hoc fecerit homicidium perpetravit et ipse morietur si non habuerit quod pro furto reddat venundabitur
22:2 Se un ladro è trovato a sforzare la porta, o a rompere la muraglia della casa, e ferito venga a morire, il feritore non sarà reo d’uccisione.
22:3 si inventum fuerit apud eum quod furatus est vivens sive bos sive asinus sive ovis duplum restituet
22:3 Ma se ciò egli fa dopo che è nato il sole, egli è reo di omicidio, ed egli pure morrà. Se (il ladro) non avrà di che pagare il furto, sarà venduto.
22:4 si laeserit quispiam agrum vel vineam et dimiserit iumentum suum ut depascatur aliena quicquid optimum habuerit in agro suo vel in vinea pro damni aestimatione restituet
22:4 Se il bue rubato, o l'asino, o la pecora sarà trovato vivo presso di lui, restituirà il doppio.
22:5 si egressus ignis invenerit spinas et conprehenderit acervos frugum sive stantes segetes in agris reddet damnum qui ignem succenderit
22:5 Se alcuno farà danno a un campo, o a una vigna, e lascerà andare il suo giumento a pascere l'altrui; renderà il meglio, che abbia nel proprio campo, o vigna secondo le stime del danno.
22:6 si quis commendaverit amico pecuniam aut vas in custodiam et ab eo qui susceperat furto ablata fuerint si invenitur fur duplum reddet
22:7 si latet dominus domus adplicabitur ad deos et iurabit quod non extenderit manum in rem proximi sui
22:8 ad perpetrandam fraudem tam in bove quam in asino et ove ac vestimento et quicquid damnum inferre potest ad deos utriusque causa perveniet et si illi iudicaverint duplum restituet proximo suo
22:9 si quis commendaverit proximo suo asinum bovem ovem et omne iumentum ad custodiam et mortuum fuerit aut debilitatum vel captum ab hostibus nullusque hoc viderit
22:10 iusiurandum erit in medio quod non extenderit manum ad rem proximi sui suscipietque dominus iuramentum et ille reddere non cogetur
22:10 Per defraudarlo di un bue, o di un asino, o di una pecora, o di un vestimento, o di qualunque cosa, che siasi perduta: la causa dell'uno e dell'altro anderà dinanzi ai giudici: e se questi Io condanneranno, renderà il doppio al suo prossimo. Se uno avrà dato in custodia al suo prossimo un asino, un bue, una pecora, o qualunque siasi giumento, e questo sia morto, o resti stroppiato, o portato via da' nemici, e nissuno abbia ciò veduto,
22:11 quod si furto ablatum fuerit restituet damnum domino
22:12 si comestum a bestia deferet ad eum quod occisum est et non restituet
22:13 qui a proximo suo quicquam horum mutuo postularit et debilitatum aut mortuum fuerit domino non praesente reddere conpelletur
22:13 Che se la cosa è stata rubata, indennizzerà il padrone. Se (il giumento) fu divorato da una fiera, riporti al padrone il cadavere, e non farà altra restituzione.
22:14 quod si inpraesentiarum fuit dominus non restituet maxime si conductum venerat pro mercede operis sui
22:14 Chi alcuna di tali cose prenderà in prestito dal suo prossimo, è questa perisca, o resti stroppiata, non essendo presente il padrone, sarà astretto a far restituzione.
22:15 si seduxerit quis virginem necdum desponsatam et dormierit cum ea dotabit eam et habebit uxorem
22:15 Ma se il padrone si troverà presente, non farà restituzione, e massimamente se l'uvea presa a nolo pagando l'uso, che ne faceva.
22:16 si pater virginis dare noluerit reddet pecuniam iuxta modum dotis quam virgines accipere consuerunt
22:17 maleficos non patieris vivere
22:17 Se uno sedurrà una fanciulla, che non abbia ancora contratti sponsali, e dormirà con lei; la doterà, e la sposerà. Se il padre della fanciulla non vorrà dargliela, darà una somma di denaro secondo la somma della dote, che soglion ricevere le fanciulle.
22:18 qui coierit cum iumento morte moriatur
22:18 Non lascerai vivere gli stregoni.
22:19 qui immolat diis occidetur praeter Domino soli
22:20 advenam non contristabis neque adfliges eum advenae enim et ipsi fuistis in terra Aegypti
22:20 Chi peccherà con una bestia, sarà messo a morte. Chi offerirà sacrifizio ad altri dei, fuori che al solo Signore, sarà ucciso.
22:21 viduae et pupillo non nocebitis
22:22 si laeseritis eos vociferabuntur ad me et ego audiam clamorem eorum
22:23 et indignabitur furor meus percutiamque vos gladio et erunt uxores vestrae viduae et filii vestri pupilli
22:23 Non porterete danno alla vedova, e al pupillo. Se gli offenderete, alzeranno a me le loro strida, e io esaudirò i loro clamori:
22:24 si pecuniam mutuam dederis populo meo pauperi qui habitat tecum non urgues eum quasi exactor nec usuris opprimes
22:25 si pignus a proximo tuo acceperis vestimentum ante solis occasum redde ei
22:26 ipsum enim est solum quo operitur indumentum carnis eius nec habet aliud in quo dormiat si clamaverit ad me exaudiam eum quia misericors sum
22:26 Se presterai denaro al popolo mio povero, che abita con te, non lo vesserai come un esattore, né l'opprimerai coll'usure. Se riceverai in pegno dal tuo prossimo la veste, gliela renderai prima che il sol tramonti:
22:27 diis non detrahes et principi populi tui non maledices
22:28 decimas tuas et primitias non tardabis offerre primogenitum filiorum tuorum dabis mihi
22:29 de bubus quoque et ovibus similiter facies septem diebus sit cum matre sua die octavo reddes illum mihi
22:30 viri sancti eritis mihi carnem quae a bestiis fuerit praegustata non comedetis sed proicietis canibus
22:31 E lo stesso ancora farai de' bovi, e delle pecore: per sette dì stieno colla lor madre; l'ottavo giorno gli offerirai a me. Voi sarete uomini consacrati a me: non mangerete carne, che sia già stata gustata da bestie; ma la getterete ai cani.