Biblia Sacra (Vulgata Clementina)

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16

17:1 spiritus meus adtenuabitur dies mei breviabuntur et solum mihi superest sepulchrum

17:1 Si va consumando il mio spirito, si accorciano i giorni miei, e solo per me vi resta il sepolcro.

17:2 non peccavi et in amaritudinibus moratur oculus meus

17:2 Io non peccai, e gli occhi miei nuotano nelle amarezze.

17:3 libera me et pone iuxta te et cuiusvis manus pugnet contra me

17:3 Liberami, o Signore, e pommi presso di te, e chicchessia armi sua mano a combattere contro di me.

17:4 cor eorum longe fecisti a disciplina et propterea non exaltabuntur

17:4 Il loro cuore hai tenuto lontano dalla saggezza; per questo ei non saranno esaltati.

17:5 praedam pollicetur sociis et oculi filiorum eius deficient

17:5 Egli promette acquisti a' suoi compagni; ma gli occhi de' suoi figliuoli verranno meno.

17:6 posuit me quasi in proverbium vulgi et exemplum sum coram eis

17:6 Egli mi ha renduto quasi favola del volgo, e sono negli occhi loro oggetto di orrore.

17:7 caligavit ab indignatione oculus meus et membra mea quasi in nihili redacta sunt

17:7 Pel gran dispetto ho perduto il lume degli occhi, e le mie membra son quasi ridotte nel nulla.

17:8 stupebunt iusti super hoc et innocens contra hypocritam suscitabitur

17:8 Rimarranno di ciò stupefatti i giusti, e l'innocente si leverà contro l'ipocrita.

17:9 et tenebit iustus viam suam et mundis manibus addet fortitudinem

17:9 Ma il giusto terrà sua strada, e quegli, che ha pure le mani crescerà in fortezza.

17:10 igitur vos omnes convertimini et venite et non inveniam in vobis ullum sapientem

17:10 Voi pertanto cangiate di parere, e venite, ed io non troverò tra voi verun capiente.

17:11 dies mei transierunt cogitationes meae dissipatae sunt torquentes cor meum

17:11 Sen fuggono i giorni miei, i miei disegni si risolvono in fumo, e mi tormentano il cuore.

17:12 noctem verterunt in diem et rursum post tenebras spero lucem

17:12 La notte hanno cambiata in giorno, e di nuovo dopo le tenebre spero la luce.

17:13 si sustinuero infernus domus mea est in tenebris stravi lectulum meum

17:13 Quand' io avrò aspettato pazientemente, la mia casa el' è il sepolcro, e nelle tenebre ho disteso il mio letticciuolo.

17:14 putredini dixi pater meus es mater mea et soror mea vermibus

17:14 Alla putredine ho detto tu se' mio padre, e ai vermi voi siete mia madre, e mia sorella,

17:15 ubi est ergo nunc praestolatio mea et patientiam meam quis considerat

17:15 Dov' è adunque adesso la mia espettazione, e chi è che consideri la mia pazienza?

17:16 in profundissimum infernum descendent omnia mea putasne saltim ibi erit requies mihi

17:16 Nel cupo sepolcro scenderà ogni cosa con me; credi tu che ivi almeno io avrò requie?