Biblia Sacra (Vulgata Clementina)

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30

39:1 numquid nosti tempus partus hibicum in petris vel parturientes cervas observasti

39:1 E' egli a te noto il tempo, in cui le capre salvatiche partoriscono nelle spelonche; od hai tu osservato il partorir delle cerve?

39:2 dinumerasti menses conceptus earum et scisti tempus partus earum

39:3 incurvantur ad fetum et pariunt et rugitus emittunt

39:4 separantur filii earum pergunt ad pastum egrediuntur et non revertuntur ad eas

39:4 Elle si incurvano, e partoriscono urlando. Si separano da esse i loro parti, e vanno alla pastura: se ne vanno, né tornan più a rivederle.

39:5 quis dimisit onagrum liberum et vincula eius quis solvit

39:5 Chi pose l'asino salvatico in libertà, e da ogni freno lo sciolse?

39:6 cui dedi in solitudine domum et tabernacula eius in terra salsuginis

39:7 contemnit multitudinem civitatis clamorem exactoris non audit

39:8 circumspicit montes pascuae suae et virentia quaeque perquirit

39:8 Egli dispregia gli strepiti delle città, e non ode le grida di un duro padrone. Volge egli in giro gli occhi alle montagne di sua pastura, e va in traccia di ogni genere di verzura.

39:9 numquid volet rinoceros servire tibi aut morabitur ad praesepe tuum

39:9 Vorrà egli servire a te il rinoceronte, o starsene alla tua mangiatoia?

39:10 numquid alligabis rinocerota ad arandum loro tuo aut confringet glebas vallium post te

39:11 numquid fiduciam habebis in magna fortitudine eius et derelinques ei labores tuos

39:12 numquid credes ei quoniam reddat sementem tibi et aream tuam congreget

39:13 pinna strutionum similis est pinnis herodii et accipitris

39:13 Credi tu ch'ei ti renderà la tua semente, ed empierà la tua aia?. La piuma dello struzzo è simile alle penne della cicogna, e dello sparviere.

39:14 quando derelinquit in terra ova sua tu forsitan in pulvere calefacis ea

39:15 obliviscitur quod pes conculcet ea aut bestiae agri conterant

39:16 duratur ad filios suos quasi non sint sui frustra laboravit nullo timore cogente

39:17 privavit enim eam Deus sapientia nec dedit illi intellegentiam

39:17 Egli è crudele verso i suoi parti, come se suoi non fossero, egli getta le sue fatiche, senza che timore alcuno il costringa. Perché il Signore lo privò di saggezza, e non gli diede discernimento.

39:18 cum tempus fuerit in altum alas erigit deridet equitem et ascensorem eius

39:18 Ma quando è tempo egli stende in alto sue ali, o si burla del cavallo, e del cavaliere.

39:19 numquid praebebis equo fortitudinem aut circumdabis collo eius hinnitum

39:19 Sarai tu che darai fortezza al cavallo, o la sua gola empierai di nitriti?

39:20 numquid suscitabis eum quasi lucustas gloria narium eius terror

39:20 Lo farai tu saltellare come le locuste? la maestà delle sue narici atterrisce?

39:21 terram ungula fodit exultat audacter in occursum pergit armatis

39:22 contemnit pavorem nec cedit gladio

39:23 super ipsum sonabit faretra vibrabit hasta et clypeus

39:23 Disprezzator di paura, nol rattiene la spada. Sente sopra di se il rumor del turcasso, il vibrar delle lance, e il moto dello scudo.

39:24 fervens et fremens sorbet terram nec reputat tubae sonare clangorem

39:25 ubi audierit bucinam dicet va procul odoratur bellum exhortationem ducum et ululatum exercitus

39:25 Spumante, e fremente si mangia la terra, né aspetta che suoni la tromba. Sentita ch'egli ha la tromba, dice: Bene sta. Sente da lungi l'odor di battaglia, le esortazioni de' capitani, e le strida delle milizie.

39:26 numquid per sapientiam tuam plumescit accipiter expandens alas suas ad austrum

39:26 Forse per effetto di tua sapienza si veste lo sparviere di piume, e le ali distende verso il mezzodì?

39:27 aut ad praeceptum tuum elevabitur aquila et in arduis ponet nidum suum

39:27 Forse al tuo comando si leverà in alto l'aquila, e in luoghi eccelsi farà, suo nido?

39:28 in petris manet et in praeruptis silicibus commoratur atque inaccessis rupibus

39:29 inde contemplatur escam et de longe oculi eius prospiciunt

39:30 pulli eius lambent sanguinem et ubicumque cadaver fuerit statim adest

39:31 I suoi aquilotti leccano il sangue, e dovunque sia un cadavere tosto ella, si trova. E il Signore soggiunse, e disse a Giobbe:

39:32 Colui che alterca con Dio, si acquieterà egli si facilmente? Certo che chi vuoi riprendere Dio debbe rispondergli.

39:33 Ma Giobbe rispose al Signore, e disse:

39:35 Io che ho parlato con leggerezza, che posso rispondere? mi porrò la mano alla bocca. Una cosa ho detto, la quale non avess'io detta giammai; e anche un'altra, alle quali niente più aggiungerò.