Biblia Sacra (Vulgata Clementina)
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 41
4:1 et iterum coepit docere ad mare et congregata est ad eum turba multa ita ut in navem ascendens sederet in mari et omnis turba circa mare super terram erat
4:2 et docebat eos in parabolis multa et dicebat illis in doctrina sua
4:3 audite ecce exiit seminans ad seminandum
4:4 et dum seminat aliud cecidit circa viam et venerunt volucres et comederunt illud
4:5 aliud vero cecidit super petrosa ubi non habuit terram multam et statim exortum est quoniam non habebat altitudinem terrae
4:6 et quando exortus est sol exaestuavit et eo quod non haberet radicem exaruit
4:7 et aliud cecidit in spinas et ascenderunt spinae et offocaverunt illud et fructum non dedit
4:8 et aliud cecidit in terram bonam et dabat fructum ascendentem et crescentem et adferebat unum triginta et unum sexaginta et unum centum
4:9 et dicebat qui habet aures audiendi audiat
4:10 et cum esset singularis interrogaverunt eum hii qui cum eo erant cum duodecim parabolas
4:11 et dicebat eis vobis datum est mysterium regni Dei illis autem qui foris sunt in parabolis omnia fiunt
4:11 Ma quando egli fu solo, i dodici, che eran con lui, lo interrogarono sopra la parabola. Ed egli diceva loro: A voi è dato d'intendere il mistero del regno di Dio; ma per quelli, che sono fuora, tutto si fa per via di parabole:
4:12 ut videntes videant et non videant et audientes audiant et non intellegant nequando convertantur et dimittantur eis peccata
4:12 Affinchè vedendo veggano, e non reggano: e udendo odano, e non intendano: perché non si convertano una volta, e sian loro rimessi i peccati.
4:13 et ait illis nescitis parabolam hanc et quomodo omnes parabolas cognoscetis
4:14 qui seminat verbum seminat
4:15 hii autem sunt qui circa viam ubi seminatur verbum et cum audierint confestim venit Satanas et aufert verbum quod seminatum est in corda eorum
4:16 et hii sunt similiter qui super petrosa seminantur qui cum audierint verbum statim cum gaudio accipiunt illud
4:17 et non habent radicem in se sed temporales sunt deinde orta tribulatione et persecutione propter verbum confestim scandalizantur
4:18 et alii sunt qui in spinis seminantur hii sunt qui verbum audiunt
4:19 et aerumnae saeculi et deceptio divitiarum et circa reliqua concupiscentiae introeuntes suffocant verbum et sine fructu efficitur
4:20 et hii sunt qui super terram bonam seminati sunt qui audiunt verbum et suscipiunt et fructificant unum triginta et unum sexaginta et unum centum
4:21 et dicebat illis numquid venit lucerna ut sub modio ponatur aut sub lecto nonne ut super candelabrum ponatur
4:21 Ma quelli, che il seme ricevono in buon terreno, sono coloro, i quali la parola ascoltano, e l'abbracciano, e portano frutto, chi il trenta, chi il sessanta e chi il cento per uno. E diceva loro: Forse che vien fuori la lucerna per essere messa sotto del moggio, o sotto al letto? non vien ella per esser posta sul candeliere?
4:22 non enim est aliquid absconditum quod non manifestetur nec factum est occultum sed ut in palam veniat
4:22 Imperocché non è cosa nascosta, che non abbia a manifestarsi: né che sia fatta per istare occulta, ma per uscire alla luce.
4:23 si quis habet aures audiendi audiat
4:24 et dicebat illis videte quid audiatis in qua mensura mensi fueritis remetietur vobis et adicietur vobis
4:24 Chi ha orecchie da intendere, intenda. E diceva loro: Badate a quello, che udite. Con quella misura, colla quale avrete misurato, sarà rimisurato a voi, e con giunta.
4:25 qui enim habet dabitur illi et qui non habet etiam quod habet auferetur ab illo
4:25 Imperocché a colui, che ha sarà dato; ma a chi non ha, sarà tolto anche quello, che ha.
4:26 et dicebat sic est regnum Dei quemadmodum si homo iaciat sementem in terram
4:26 Diceva ancora: Il regno di Dio è, come se uno getta il seme sopra la terra.
4:27 et dormiat et exsurgat nocte ac die et semen germinet et increscat dum nescit ille
4:28 ultro enim terra fructificat primum herbam deinde spicam deinde plenum frumentum in spica
4:29 et cum se produxerit fructus statim mittit falcem quoniam adest messis
4:29 Imperocché la terra da se stessa produce prima l'erba, poi la spiga, indi nella spiga il pieno frumento. E formato che sia il frutto, tosto vi si mette la falce, perché è tempo di messe.
4:30 et dicebat cui adsimilabimus regnum Dei aut cui parabolae conparabimus illud
4:31 sicut granum sinapis quod cum seminatum fuerit in terra minus est omnibus seminibus quae sunt in terra
4:32 et cum seminatum fuerit ascendit et fit maius omnibus holeribus et facit ramos magnos ita ut possint sub umbra eius aves caeli habitare
4:33 et talibus multis parabolis loquebatur eis verbum prout poterant audire
4:33 Ma seminato che è, si innalza, e diventa maggiore di tutti i legami, e fa gran rami; dimodoché gli uccelli dell'aria all'ombra di lui possono allargare. E spiegava loro la parola con molte di queste parabole, secondo che potevano udire:
4:34 sine parabola autem non loquebatur eis seorsum autem discipulis suis disserebat omnia
4:34 E non parlava a loro senza parabole; ma a solo a solo il tutto sponeva a' suoi discepoli. Ed egli disse loro: Perché temete? non avete pur ancò fede? Ed essi furono ripieni di timor grande, e dicevano l'uno all'altro: Chi è mai costui, cui e il vento, e il mare prestano ubbidienza?.
4:35 et ait illis illa die cum sero esset factum transeamus contra
4:36 et dimittentes turbam adsumunt eum ita ut erat in navi et aliae naves erant cum illo
4:37 et facta est procella magna venti et fluctus mittebat in navem ita ut impleretur navis
4:38 et erat ipse in puppi supra cervical dormiens et excitant eum et dicunt ei magister non ad te pertinet quia perimus
4:39 et exsurgens comminatus est vento et dixit mari tace obmutesce et cessavit ventus et facta est tranquillitas magna
4:41 et ait illis quid timidi estis necdum habetis fidem et timuerunt magno timore et dicebant ad alterutrum quis putas est iste quia et ventus et mare oboediunt ei