Biblia Sacra (Vulgata Clementina)
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14
38:1 in finem Idithun canticum David
38:1 A Idithun, cantico di David. Io dissi: Starò attento sopra di me per non peccare colla mia lingua. Posi un freno alla mia bocca, allorché veniva in campo contro di me il peccatore.
38:2 dixi custodiam vias meas ut non delinquam in lingua mea posui ori meo custodiam cum consisteret peccator adversum me
38:2 Ammutolii, e mi umiliai, e di cose anche buone io non parlai; e il dolor mio rincrudì.
38:3 obmutui et humiliatus sum et silui a bonis et dolor meus renovatus est
38:3 Si acceso dentro di me il cuor mio, e un fuoco divampò nelle mie considerazioni.
38:4 concaluit cor meum intra me et in meditatione mea exardescet ignis
38:4 Dissi colla mia lingua: Signore, fammi conoscere il mio fine. E qual sia il numero de' giorni miei, affinchè io sappia quel, che mi avanza.
38:5 locutus sum in lingua mea notum fac mihi Domine finem meum et numerum dierum meorum quis est ut sciam quid desit mihi
38:5 Certo, che a corta misura tu hai ridotto i miei giorni, e la mia sussistenza è come un nulla dinanzi a te. Certamente mera vanità egli è ogni uomo vivente.
38:6 ecce mensurabiles posuisti dies meos et substantia mea tamquam nihilum ante te verumtamen universa vanitas omnis homo vivens diapsalma
38:6 Certamente l'uomo passa come ombra: e di più si conturba senza fondamento. Tesoreggia, e non sa per chi egli metta da parte.
38:7 verumtamen in imagine pertransit homo sed et frustra conturbatur thesaurizat et ignorat cui congregabit ea
38:7 E adesso la mia espettazione qual è, se non tu, o Signore, in cui è la mia sussistenza.
38:8 et nunc quae est expectatio mea nonne Dominus et substantia mea apud te est
38:8 Liberami da tutte le mie iniquità: tu mi hai renduto oggetto di scherno allo stolto.
38:9 ab omnibus iniquitatibus meis erue me obprobrium insipienti dedisti me
38:9 Ammutolii, e non apersi la mia bocca, perche opera tua ell'è questa:
38:10 obmutui non aperui os meum quoniam tu fecisti
38:11 amove a me plagas tuas
38:11 Rimuovi da me i tuoi flagelli. Sotto la tua mano forte io venni meno quando mi correggesti: tu per ragion dell'iniquità gastigasti l'uomo.E l'anima di lui tacesti, che a guisa di ragno si consumasse: certamente indarno l'uom si conturba.
38:12 a fortitudine manus tuae ego defeci in increpationibus propter iniquitatem corripuisti hominem et tabescere fecisti sicut araneam animam eius verumtamen vane omnis homo diapsalma
38:12 Esaudisci la mia orazione, o Signore, e le mie suppliche: da udienza alle mie lagrime. Non istarti in silenzio, perocché forestiero, e pellegrino son io davanti te, come tutti i padri miei. Fa pausa con me, affinchè io abbia, refrigerio avanti ch'io me ne vada da un luogo, dove più non sarò.
38:13 exaudi orationem meam Domine et deprecationem meam auribus percipe lacrimas meas ne sileas quoniam advena sum apud te et peregrinus sicut omnes patres mei
38:14 remitte mihi ut refrigerer priusquam abeam et amplius non ero