4:1 hic liber mandatorum Dei et lex quae est in aeternum omnes qui tenent eam ad vitam qui autem dereliquerint eam in mortem
4:1 La sapienza è il libro de' comandamenti di Dio, e la legge, che dura in eterno: tutti color, che la osservano, giungono alla vita, e tutti quegli, che l'abbandonano, giungono alla morte.
4:2 convertere Iacob et adprehende eam ambula per viam ad splendorem eius contra lumen eius
4:2 Convertiti, Giacobbe, ed abbracciala, cammina al lume di essa per la strada, che ella addita.
4:3 ne tradas altero gloriam tuam et dignitatem tuam genti alienae
4:3 Non dare ad altri la tua gloria, e la tua dignità ad una nazione straniera.
4:4 beati sumus Israhel quoniam quae Deo placent nobis manifesta sunt
4:4 Beati siarn noi, o Israele, perché manifesto è a noi quello, che piace a Pio.
4:5 animaequior esto populus Dei memorabilis Israhel
4:5 Fatti animo, popol di Dio, che la memoria conservi di Israele.
4:6 venundati estis gentibus non in perditionem sed propter quod in ira ad iracundiam provocastis Deum traditi estis adversariis
4:6 Voi siete stati venduti alle genti non per essere annichilati, ma perché irritaste l'ira di Dio foste dati in poter de' nemici;
4:7 exacerbastis enim eum qui fecit vos Deum aeternum immolantes daemoniis et non Deo
4:7 Imperocché voi esacerbaste corni, che vi creò, il Dio eterno, sacrificando a' demoni, e non a Dio;
4:8 obliti autem estis eum qui nutrivit vos et contristastis nutricem vestram Hierusalem
4:8 Imperocché vi dimenticaste di Dio, che vi nutricò, e affliggeste la nutrice vostra Gerusalemme;
4:9 vidit enim iracundiam a Deo venientem vobis et dixit audite confines Sion adduxit enim mihi Deus luctum magnum
4:9 Imperocché ella vide l'ira di Dio, venir sopra di voi, e disse: adite, o città vicine di Sion, Dio mi ha mandato un gran dolore:
4:10 vidi enim captivitatem populi mei filiorum meorum et filiarum quam superduxit illis Aeternus
4:10 Imperocché ho io veduta là schiavitudine del popol mio, de' miei figli, e delle figlie, alla quale l'Eterno gli condannò:
4:11 nutrivi enim illos cum iucunditate dimisi autem illos cum fletu et luctu
4:11 Imperocché io gli allevai con piacere; e gli ho lasciati con pianto: con dolore.
4:12 nemo gaudeat super me viduam et desolatam a multis derelicta sum propter peccata filiorum meorum quia declinaverunt a lege Dei
4:12 Nissun si allegri in vedermi vedova, e desolata: son rimasa abbandonata da molta gente pei peccati de' miei figliuoli, i quali deviarono dalla legge di Dio.
4:13 iustitias autem ipsius nescierunt nec ambulaverunt per vias mandatorum Dei neque per semitas veritatis eius cum iustitia ingressi sunt
4:13 E ignoravano i suoi precetti, non battevan la strada de' comandamenti di Dio, né colla giustizia camminarono pe sentieri della sua verità.
4:14 veniant confines Sion et memorentur captivitatem filiorum et filiarum mearum quam superduxit illis Aeternus
4:14 Vengan le vicine di Sion, e meco facciano ricordanza della schiavitudine de' miei figli, e delle figlie, nella quale gli ha condotti l'Eterno;
4:15 adduxit enim super illos gentem de longinquo gentem inprobam et alterius linguae
4:15 Imperocché mandò egli contro di loro una nazione rimota, nazione perversa, e di lingua ignota;
4:16 qui non sunt reveriti senem neque puerorum miserti sunt et abduxerunt dilectos viduae et a filiis unicam desolaverunt
4:16 I quali non hanno avuto rispetto pei vecchi, né misericordia pe' fanciulli, e hanno menati via i cari della vedova, e priva di figli la hanno lasciati in desolazione.
4:17 ego autem quid possum adiuvare vos
4:17 E qual ajuto recarvi poss'io?
4:18 qui enim adduxit super vos mala ipse vos eripiet de manibus inimicorum vestrorum
4:18 Ma colui, che mandò sopra di voi questi mali, egli vi libererà dalle mani de' vostri nemici.
4:19 ambulate filii ambulate ego enim derelicta sum sola
4:19 Andate figli, andate, ed io mi resti pur sola.
4:20 exui me stola pacis indui autem me sacco obsecrationis et clamabo ad Altissimum in diebus meis
4:20 Mi sono spogliata del manto di pace, e mi son vestita del sacco di supplichevole, e alzerò mie grida all'Altissimo per i tutti i miei giorni,
4:21 animaequiores estote filii clamate ad Dominum et eripiet vos de manu principum inimicorum
4:21 Fatevi animo, o figliuoli, alzate le vostra grida al Signore, e vi libererà dal potere de' principi nemici;
4:22 ego enim speravi in Aeternum salutem vestram et venit mihi gaudium a Sancto super misericordia quae veniet vobis ab Aeterno salutari nostro
4:22 Imperocché io ho posta la speranza mia nell'Eterno, salute vostra, il Santo mi ha consolala colla misericordia, che verrà a voi dall'eterno salvatore vostro; '
4:23 emisi enim vos cum luctu et ploratu reducet autem vos mihi Deus cum gaudio et iucunditate in sempiternum
4:23 Imperocché con lagrime, e con sospiri vi licenziai, ma riconduravvi a me il Signore con gaudio, e letizia sempiterna.
4:24 sicut enim viderunt vicinae Sion captivitatem vestram sic videbunt et in celeritate salutem vestram a Deo quae superveniet vobis cum honore magno et splendore aeterno
4:24 E siccome le vicine di Sion videro venir da Dio la schiavitù vostra, cosi vedranno assai presto la salute vostra venire da Dio a voi con onore grande, e splendore eterno.
4:25 filii patienter sustinete iram quae supervenit vobis persecutus est enim te inimicus tuus sed cito videbis perditionem ipsius et super cervices ipsius ascendes
4:25 Figliuoli, sopportate pazientemente l'ira, che è venuta sopra di voi: imperocché ti ha perseguitato il tuo nemico, ma tosto vedrai tu la perdizione di lui, e tu calcherai la sua cervice.
4:26 delicati mei ambulaverunt vias asperas ducti sunt enim ut grex direptus ab inimicis
4:26 I teneri miei figliuoli hanno battute aspre strade; perocché sono stati condotti come una greggia rapita dagli inimici.
4:27 animaequiores estote filii et proclamate ad Deum erit enim memoria vestra ab eo qui ducit vos
4:27 Fatevi animo, o figliuoli, e alzate le vostre grida al Signore: perocché si ricorderà di voi colui, che vi ha trasportati;
4:28 sicut enim fuit sensus vester ut erraretis a Deo decies tantum iterum convertentes requiretis eum
4:28 Imperocché se vostra volontà si fu di andare lungi da Dio, con volontà dieci volte tanta lui cercherete ravveduti;
4:29 qui enim induxit vobis mala ipse rursum adducet vobis sempiternam iucunditatem cum salute vestra
4:29 Imperocché colui, che mandò a voi questi mali, egli pure a voi manderà una sempiterna allegrezza col darvi salute.
4:30 animaequior esto Hierusalem exhortatur enim te qui te nominavit
4:30 Stadi buon animo, Gerusalemme; perocché ti consola colui, che a te da il nome.
4:31 nocentes parebunt qui te vexaverunt et qui gratulati sunt in tua ruina punientur
4:31 I cattivi, che ti straziarono, periranno: e saranno puniti quelli, che hanno goduto di tua rovina:
4:32 civitates quibus servierunt filii tui punietur quae accepit filios tuos
4:32 Le città, alle quali hanno servito i tuoi figli, saran gastigate, e quella che tenne seco i tuoi figli,
4:33 sicut enim gavisa est in tua ruina et laetata est in tuo casu sic contristabitur in sua desolatione
4:33 Siccome si allegrò della tua rovina, e fece festa di tua caduta, così della sua desolazione sarà rattristata.
4:34 et amputabitur exultatio multitudinis eius et gaudimonium eius erit in luctum
4:34 E le sarà tolto il brio della sua moltitudine, e la sua allegrìa in lutto si cangerà;
4:35 ignis enim superveniet ei ab Aeterno in longiturnis diebus et habitabitur a daemoniis in multitudinem temporis
4:35 Imperocché fuoco manderà sopra di lei l'Eterno per lunghi giorni, e da' demonj sarà abitata per molto tempo.
4:36 circumspice Hierusalem ad orientem et vide iucunditatem a Deo tibi venientem
4:36 Mira, o Gerusalemme, all'Oriente, e vedi la allegrezza, che da Dio Tiene a te;
4:37 ecce enim veniunt filii tui quos dimisisti dispersos veniunt collecti ab oriente usque ad occidentem in verbo Sancti gaudentes in honorem Dei
4:37 Imperocché ecco, che vengono a te i figli tuoi divisi da te per andare dispersi: ei vengono raunati da Oriente fino a Occidente, secondo la parola del Santo, lieti, lodando Dio.