Marco 3

Marcus

3:1 Et introivit iterum in synagogam : et erat ibi homo habens manum aridam.

3:1 E di nuovo entrò nella sinagoga: ed eravi un uomo, che aveva una mano inaridita.

3:2 Et observabant eum, si sabbatis curaret, ut accusarent illum.

3:2 E stavano a vedere, se egli lo sanasse in giorno di sabato, per accusarlo.

3:3 Et ait homini habenti manum aridam : Surge in medium.

3:3 Ed egli disse all'uomo, che aveva la mano inaridita: Alzati, vieni in mezzo.

3:4 Et dicit eis : Licet sabbatis benefacere, an male ? animam salvam facere, an perdere ? At illi tacebant.

3:4 E a coloro disse: E egli lecito di fare del bene, o del male in giorno di sabato? di salvare, o di torre la vita? Ma quelli tacevano.

3:5 Et circumspiciens eos cum ira, contristatus super cæcitate cordis eorum, dicit homini : Extende manum tuam. Et extendit, et restituta est manus illi.

3:5 E girati gli occhi sopra di essi con ira, deplorando la cecità de' cuori loro, disse a colui: Stendi la tua mano. Ed ei la stese, e fu a lui restituita la mano.

3:6 Exeuntes autem pharisæi, statim cum Herodianis consilium faciebant adversus eum quomodo eum perderent.

3:6 Mai Farisei ritiratisi, subito tenner consiglio con gli Erodiani contro di lui intorno al modo di levarlo dal mondo.

3:7 Jesus autem cum discipulis suis secessit ad mare : et multa turba a Galilæa et Judæa secuta est eum,

3:7 E Gesù si appartò co' suoi discepoli verso il mare: e una gran turba di popolo lo seguitò dalla Galilea, e dalla Giudea,

3:8 et ab Jerosolymis, et ab Idumæa, et trans Jordanem : et qui circa Tyrum et Sidonem multitudo magna, audientes quæ faciebat, venerunt ad eum.

3:8 E da Gerusalemme, e dall'Idumea, dalle terre di là dal Giordano: e quelli delle vicinanze di Tiro, e di Sidone, udito avendo le cose, che faceva, andaron da lui in gran folla.

3:9 Et dicit discipulis suis ut navicula sibi deserviret propter turbam, ne comprimerent eum :

3:9 Ed egli disse a' suoi discepoli, che stesse pronta per lui una barchetta, affinché la gran turba non lo opprimesse.

3:10 multos enim sanabat, ita ut irruerent in eum ut illum tangerent, quotquot habebant plagas.

3:10 Imperocché rendeva la sanità a limiti; onde tutti quelli, che erano afflitti da qualche malore, se gli scagliavano addosso per toccarlo.

3:11 Et spiritus immundi, cum illum videbant, procidebant ei : et clamabant, dicentes :

3:11 E gli spiriti immondi, quando lo vedevano, se gli inginocchiavano, e gridavano, dicendo:

3:12 Tu es Filius Dei. Et vehementer comminabatur eis ne manifestarent illum.

3:12 Tu se' il Figliuolo di Dio. E faceva loro gravi minacce, perché nol manifestassero.

3:13 Et ascendens in montem vocavit ad se quos voluit ipse : et venerunt ad eum.

3:13 E salito sopra un monte, chiamò a se quelli, che egli volle: e si accostarono a lui.

3:14 Et fecit ut essent duodecim cum illo : et ut mitteret eos prædicare.

3:14 E scelse dodici, perché si stesser con esso lui: e per mandargli a predicare.

3:15 Et dedit illis potestatem curandi infirmitates et ejiciendi dæmonia.

3:15 E dette ad essi podestà di curare le malattìe, e di cacciare i demonj.

3:16 Et imposuit Simoni nomen Petrus :

3:16 Simone, cui pose il soprannome di Pietro:

3:17 et Jacobum Zebedæi, et Joannem fratrem Jacobi, et imposuit eis nomina Boanerges, quod est, Filii tonitrui :

3:17 E Giacomo figliuolo di Zebedeo, e Giovanni fratello di Giacomo: e pose ad essi il soprannome di boanerges, cioè, figliuoli del tuono:

3:18 et Andream, et Philippum, et Bartholomæum, et Matthæum, et Thomam, et Jacobum Alphæi, et Thaddæum, et Simonem Cananæum,

3:18 E Andrea, e Filippo, e Bartolomeo, e Matteo, e Tomaso, e Giacomo figliuolo d'Alfeo, e Taddeo, e Simon Cananeo,

3:19 et Judam Iscariotem, qui et tradidit illum.

3:19 E Giuda Iscariote, che fu quegli, lo tradì.

3:20 Et veniunt ad domum : et convenit iterum turba, ita ut non possent neque panem manducare.

3:20 E andarono in casa, e si radunarono di bel nuovo le turbe; dimodoché non potevano nemmeno prender cibo.

3:21 Et cum audissent sui, exierunt tenere eum : dicebant enim : Quoniam in furorem versus est.

3:21 E avendo saputo tali cose i suoi, andarono per pigliarlo; imperocché dicevano: Ha dato in pazzìa.

3:22 Et scribæ, qui ab Jerosolymis descenderant, dicebant : Quoniam Beelzebub habet, et quia in principe dæmoniorum ejicit dæmonia.

3:22 E gli Scribi, che erano venuti da Gerusalemme, dicevano: Egli ha Beelzeebub, e discaccia i demonj in virtù del principe de' demonj.

3:23 Et convocatis eis in parabolis dicebat illis : Quomodo potest Satanas Satanam ejicere ?

3:23 Ma egli chiamatigli a se, diceva loro in parabole: Come può Satana scacciare Satana?

3:24 Et si regnum in se dividatur, non potest regnum illud stare.

3:24 E se un regno in contrarj partiti dividesi, non può un tal regno sussistere.

3:25 Et si domus super semetipsam dispertiatur, non potest domus illa stare.

3:25 E se una casa si divide in contrarj partiti, non può tal casa sussistere.

3:26 Et si Satanas consurrexerit in semetipsum, dispertitus est, et non poterit stare, sed finem habet.

3:26 E se Satana si è rivoltato, e si è messo in discordia contro se stesso, non potrà sussistere; ma sta per finire.

3:27 Nemo potest vasa fortis ingressus in domum diripere, nisi prius fortem alliget, et tunc domum ejus diripiet.

3:27 Nissuno può entrare in casa del forte, e rubar le sue spoglie, se prima non lega il forte, e allora darà il sacco alla casa di lui.

3:28 Amen dico vobis, quoniam omnia dimittentur filiis hominum peccata, et blasphemiæ quibus blasphemaverint :

3:28 In verità vi dico, che saranno rimessi a' figliuoli degli uomini tutti i peccati, e qualunque bestemmia, che abbiano profferita:

3:29 qui autem blasphemaverit in Spiritum Sanctum, non habebit remissionem in æternum, sed reus erit æterni delicti.

3:29 Ma per chi avrà bestemmiato contro lo Spirito santo, non vi sarà remissione in eterno; ma sarà reo di delitto eterno.

3:30 Quoniam dicebant : Spiritum immundum habet.

3:30 A motivo che dicevano: Egli ha lo spirito immondo.

3:31 Et veniunt mater ejus et fratres : et foris stantes miserunt ad eum vocantes eum,

3:31 E venne la madre, e i fratelli di lui, e stando fuori, mandarono a chiamarlo:

3:32 et sedebat circa eum turba : et dicunt ei : Ecce mater tua et fratres tui foris quærunt te.

3:32 E sedeva intorno a lui molta gente, e gli dissero: Ecco che la tua madre, e i tuoi fratelli là fuori cercan di te.

3:33 Et respondens eis, ait : Quæ est mater mea et fratres mei ?

3:33 Ma egli rispose, e disse loro: Chi è mia madre, e chi (sono) i miei fratelli?

3:34 Et circumspiciens eos, qui in circuitu ejus sedebant, ait : Ecce mater mea et fratres mei.

3:34 E girali gli occhi sopra coloro, che sedevangli attorno: Ecco, disse, la madre mia, e i miei fratelli.

3:35 Qui enim fecerit voluntatem Dei, hic frater meus, et soror mea, et mater est.

3:35 Imperocché chi farà la volontà di Dio, quegli è mio fratello, mia sorella, e madre.