Biblia Sacra (Vulgata Clementina)

Iob
LN·EN·DE·ES·FR

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17

23:1 respondens autem Iob dixit

23:1 Respondió Job y dijo:

23:2 nunc quoque in amaritudine est sermo meus et manus plagae meae adgravata est super gemitum meum

23:2 Cierto que hoy es amarga mi queja; pero más grande que ella es mi carga.

23:3 quis mihi tribuat ut cognoscam et inveniam illum et veniam usque ad solium eius

23:3 ¡Oh, quién me diera a conocer dónde hallarle a Él! Me llegaría hasta su trono,

23:4 ponam coram eo iudicium et os meum replebo increpationibus

23:4 expondría delante de Él mi causa, y llenaría mi boca de argumentos.

23:5 ut sciam verba quae mihi respondeat et intellegam quid loquatur mihi

23:5 Quisiera saber las palabras que Él me respondería, y entender sus razones.

23:6 nolo multa fortitudine contendat mecum nec magnitudinis suae mole me premat

23:6 ¿Acaso me opondría Él su gran poder? ¡No! Seguro que me atendería.

23:7 proponat aequitatem contra me et perveniat ad victoriam iudicium meum

23:7 Entonces el justo disputaría con Él; para siempre quedaría yo absuelto por el que me juzga.

23:8 si ad orientem iero non apparet si ad occidentem non intellegam eum

23:8 Pero si voy al oriente, no está allí, si hacia el occidente, no le diviso,

23:9 si ad sinistram quid agat non adprehendam eum si me vertam ad dextram non videbo illum

23:9 si me vuelvo al norte, no le descubro, si hacia el mediodía, tampoco le veo.

23:10 ipse vero scit viam meam et probavit me quasi aurum quod per ignem transit

23:10 Él, empero, conoce el camino que sigo. Que me pruebe; yo saldré como el oro.

23:11 vestigia eius secutus est pes meus viam eius custodivi et non declinavi ex ea

23:11 Mi pie siguió siempre sus pasos, guardé siempre su camino sin desviarme en nada.

23:12 a mandatis labiorum eius non recessi et in sinu meo abscondi verba oris eius

23:12 No me he apartado del mandamiento de sus labios, más que mis necesidades personales he atendido las palabras de su boca.

23:13 ipse enim solus est et nemo avertere potest cogitationem eius et anima eius quodcumque voluerit hoc facit

23:13 Pero Él no cambia de opinión; ¿quién podrá disuadirle? Lo que le place, eso lo hace,

23:14 cum expleverit in me voluntatem suam et alia multa similia praesto sunt ei

23:14 ÉL cumplirá lo decretado sobre mí; y aún tiene planeadas muchas cosas semejantes.

23:15 et idcirco a facie eius turbatus sum et considerans eum timore sollicitor

23:15 Por eso estoy turbado ante Él; cuando pienso en ello, me sobreviene temor.

23:16 Deus mollivit cor meum et Omnipotens conturbavit me

23:16 Dios ha aterrado mi corazón, el Omnipotente me ha conturbado.

23:17 non enim perii propter inminentes tenebras nec faciem meam operuit caligo

23:17 Porque lo que me consume no es la tiniebla, ni la oscuridad que me cubre el rostro.”

Mark · 9 · 1 — daily verse
MMXXVI