Biblia Sacra (Vulgata Clementina)

Iob
LN·EN·DE·ES·FR

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30

6:1 respondens autem Iob dixit

6:1 Respondió Job y dijo:

6:2 utinam adpenderentur peccata mea quibus iram merui et calamitas quam patior in statera

6:2 “¡Oh! ¡Si pudiera pesarse mi aflicción, ponerse en balanza toda mi calamidad!

6:3 quasi harena maris haec gravior appareret unde et verba mea dolore sunt plena

6:3 Pesarían más que la arena del mar. Por eso mis palabras son sin moderación.

6:4 quia sagittae Domini in me sunt quarum indignatio ebibit spiritum meum et terrores Domini militant contra me

6:4 Pues las saetas del Omnipotente se han clavado en mí, y mi espíritu bebe su veneno; los terrores de Dios me combaten.

6:5 numquid rugiet onager cum habuerit herbam aut mugiet bos cum ante praesepe plenum steterit

6:5 ¿Acaso el asno montés rebuzna teniendo hierba? ¿muge el buey si tiene su forraje?

6:6 aut poterit comedi insulsum quod non est sale conditum aut potest aliquis gustare quod gustatum adfert mortem

6:6 ¿Acaso se puede comer un manjar insípido, sin sal, o gustar el jugo de plantas sin sabor?

6:7 quae prius tangere nolebat anima mea nunc prae angustia cibi mei sunt

6:7 Las cosas que mi alma rehúsa tocar, son mi repugnante comida.

6:8 quis det ut veniat petitio mea et quod expecto tribuat mihi Deus

6:8 ¡Ojalá que se cumpliese mi petición! y que Dios me diera lo que deseo:

6:9 et qui coepit ipse me conterat solvat manum suam et succidat me

6:9 que quiera Dios acabar conmigo, que soltara su mano para cortarme (la vida).

6:10 et haec mihi sit consolatio ut adfligens me dolore non parcat nec contradicam sermonibus Sancti

6:10 Entonces me quedaría al menos este consuelo, —y por eso brincaría de gozo aunque Él me aplasta— que no he traspasado las palabras del Santo.

6:11 quae est enim fortitudo mea ut sustineam aut quis finis meus ut patienter agam

6:11 Pero ¿cuál es mi fuerza para esperar todavía, y cuál mi fin, para tener aún paciencia?

6:12 nec fortitudo lapidum fortitudo mea nec caro mea aerea est

6:12 ¿Es acaso mi fuerza la de las piedras; o es de bronce mi carne?

6:13 ecce non est auxilium mihi in me et necessarii quoque mei recesserunt a me

6:13 ¿No estoy privado de toda ayuda? ¿No se ha apartado de mí todo auxilio?

6:14 qui tollit ab amico suo misericordiam timorem Domini derelinquit

6:14 El abatido tiene derecho a la compasión de su amigo, a menos que este abandone el temor del Omnipotente.

6:15 fratres mei praeterierunt me sicut torrens qui raptim transit in convallibus

6:15 Mis hermanos son falaces como un arroyo seco, pasan como las aguas torrenciales,

6:16 qui timent pruinam inruet super eos nix

6:16 turbias a causa del hielo y de la nieve que en ellas se oculta;

6:17 tempore quo fuerint dissipati peribunt et ut incaluerit solventur de loco suo

6:17 cuando viene el calor desaparecen; a los (primeros) calores su cauce se seca;

6:18 involutae sunt semitae gressuum eorum ambulabunt in vacuum et peribunt

6:18 se pierden en el curso de su camino, se evaporan y perecen.

6:19 considerate semitas Theman itinera Saba et expectate paulisper

6:19 Las caravanas de Temá van en su busca, suspiran por ellas los mercaderes de Sabá;

6:20 confusi sunt quia speravi venerunt quoque usque ad me et pudore cooperti sunt

6:20 más su esperanza será frustrada, llegados a ellas quedan defraudados.

6:21 nunc venistis et modo videntes plagam meam timetis

6:21 Así sois ahora vosotros para mí; os espantáis, viendo mis males.

6:22 numquid dixi adferte mihi et de substantia vestra donate mihi

6:22 ¿Acaso os he pedido: “Dadme algo; dejadme participar de vuestros bienes.”

6:23 vel liberate me de manu hostis et de manu robustorum eruite me

6:23 O bien: “Libradme del enemigo, salvadme del poder del opresor”?

6:24 docete me et ego tacebo et si quid forte ignoravi instruite me

6:24 Enseñadme, y yo callaré; explicadme en qué he errado.

6:25 quare detraxistis sermonibus veritatis cum e vobis nullus sit qui possit arguere

6:25 ¡Qué fuerza tienen las palabras rectas! pero ¿a qué viene vuestra censura?

6:26 ad increpandum tantum eloquia concinnatis et in ventum verba profertis

6:26 ¿Pensáis acaso en censurar palabras? Las palabras de un desesperado ¿no son como viento?

6:27 super pupillum inruitis et subvertere nitimini amicum vestrum

6:27 ¡Oh! vosotros tendéis (un lazo) sobre el huérfano, y caváis (una fosa) a vuestro amigo.

6:28 verumtamen quod coepistis explete praebete aurem et videte an mentiar

6:28 Ahora volveos, por favor, hacia mí, porque (juro) ante vosotros que no voy a mentiros en vuestra cara.

6:29 respondete obsecro absque contentione et loquentes id quod iustum est iudicate

6:29 ¡Reparad, os ruego; no seáis injustos! Reflexionad de nuevo, y mi inocencia se hará manifiesta.

6:30 et non invenietis in lingua mea iniquitatem nec in faucibus meis stultitia personabit

6:30 ¿Hay acaso en mi lengua iniquidad? ¿Puede mi paladar ya no distinguir la maldad?

Mark · 9 · 1 — daily verse
MMXXVI