64:1 In finem. Psalmus David, canticum Jeremiæ et Ezechielis populo transmigrationis, cum inciperent exire.

64:2 Te decet hymnus, Deus, in Sion, et tibi reddetur votum in Jerusalem.

64:3 Exaudi orationem meam ; ad te omnis caro veniet.

64:4 Verba iniquorum prævaluerunt super nos, et impietatibus nostris tu propitiaberis.

64:5 Beatus quem elegisti et assumpsisti : inhabitabit in atriis tuis. Replebimur in bonis domus tuæ ; sanctum est templum tuum,

64:6 mirabile in æquitate. Exaudi nos, Deus, salutaris noster, spes omnium finium terræ, et in mari longe.

64:7 Præparans montes in virtute tua, accinctus potentia ;

64:8 qui conturbas profundum maris, sonum fluctuum ejus. Turbabuntur gentes,

64:9 et timebunt qui habitant terminos a signis tuis ; exitus matutini et vespere delectabis.

64:10 Visitasti terram, et inebriasti eam ; multiplicasti locupletare eam. Flumen Dei repletum est aquis ; parasti cibum illorum : quoniam ita est præparatio ejus.

64:11 Rivos ejus inebria ; multiplica genimina ejus : in stillicidiis ejus lætabitur germinans.

64:12 Benedices coronæ anni benignitatis tuæ, et campi tui replebuntur ubertate.

64:13 Pinguescent speciosa deserti, et exsultatione colles accingentur.

64:14 Induti sunt arietes ovium, et valles abundabunt frumento ; clamabunt, etenim hymnum dicent.