25:1 Locutusque est Dominus ad Moysen in monte Sinai, dicens :

25:2 Loquere filiis Israël, et dices ad eos : Quando ingressi fueritis terram quam ego dabo vobis, sabbatizes sabbatum Domino.

25:3 Sex annis seres agrum tuum, et sex annis putabis vineam tuam, colligesque fructus ejus :

25:4 septimo autem anno sabbatum erit terræ, requietionis Domini : agrum non seres, et vineam non putabis.

25:5 Quæ sponte gignet humus, non metes : et uvas primitiarum tuarum non colliges quasi vindemiam : annus enim requietionis terræ est :

25:6 sed erunt vobis in cibum, tibi et servo tuo, ancillæ et mercenario tuo, et advenæ qui peregrinantur apud te :

25:7 jumentis tuis et pecoribus, omnia quæ nascuntur præbebunt cibum.

25:8 Numerabis quoque tibi septem hebdomadas annorum, id est, septies septem, quæ simul faciunt annos quadraginta novem :

25:9 et clanges buccina mense septimo, decima die mensis, propitiationis tempore, in universa terra vestra.

25:10 Sanctificabisque annum quinquagesimum, et vocabis remissionem cunctis habitatoribus terræ tuæ : ipse est enim jubilæus. Revertetur homo ad possessionem suam, et unusquisque rediet ad familiam pristinam :

25:11 quia jubilæus est, et quinquagesimus annus. Non seretis neque metetis sponte in agro nascentia, et primitias vindemiæ non colligetis,

25:12 ob sanctificationem jubilæi : sed statim oblata comedetis.

25:13 Anno jubilæi, redient omnes ad possessiones suas.

25:14 Quando vendes quippiam civi tuo, vel emes ab eo, ne contristes fratrem tuum, sed juxta numerum annorum jubilæi emes ab eo,

25:15 et juxta supputationem frugum vendet tibi.

25:16 Quanto plures anni remanserint post jubilæum, tanto crescet et pretium : et quanto minus temporis numeraveris, tanto minoris et emptio constabit : tempus enim frugum vendet tibi.

25:17 Nolite affligere contribules vestros, sed timeat unusquisque Deum suum, quia ego Dominus Deus vester.

25:18 Facite præcepta mea, et judicia custodite, et implete ea : ut habitare possitis in terra absque ullo pavore,

25:19 et gignat vobis humus fructus suos, quibus vescamini usque ad saturitatem, nullius impetum formidantes.

25:20 Quod si dixeritis : Quid comedemus anno septimo, si non severimus, neque collegerimus fruges nostras ?

25:21 dabo benedictionem meam vobis anno sexto, et faciet fructus trium annorum :

25:22 seretisque anno octavo, et comedetis veteres fruges usque ad nonum annum : donec nova nascantur, edetis vetera.

25:23 Terra quoque non vendetur in perpetuum, quia mea est, et vos advenæ et coloni mei estis :

25:24 unde cuncta regio possessionis vestræ sub redemptionis conditione vendetur.

25:25 Si attenuatus frater tuus vendiderit possessiunculam suam, et voluerit propinquus ejus, potest redimere quod ille vendiderat.

25:26 Sin autem non habuerit proximum, et ipse pretium ad redimendum potuerit invenire,

25:27 computabuntur fructus ex eo tempore quo vendidit : et quod reliquum est, reddet emptori, sicque recipiet possessionem suam.

25:28 Quod si non invenerit manus ejus ut reddat pretium, habebit emptor quod emerat, usque ad annum jubilæum. In ipso enim omnis venditio redibit ad dominum et ad possessorem pristinum.

25:29 Qui vendiderit domum intra urbis muros, habebit licentiam redimendi, donec unus impleatur annus.

25:30 Si non redemerit, et anni circulus fuerit evolutus, emptor possidebit eam, et posteri ejus in perpetuum, et redimi non poterit, etiam in jubilæo.

25:31 Sin autem in villa domus, quæ muros non habet, agrorum jure vendetur : si ante redempta non fuerit, in jubilæo revertetur ad dominum.

25:32 Ædes Levitarum quæ in urbibus sunt, semper possunt redimi :

25:33 si redemptæ non fuerint, in jubilæo revertentur ad dominos, quia domus urbium Levitarum pro possessionibus sunt inter filios Israël.

25:34 Suburbana autem eorum non veneant, quia possessio sempiterna est.

25:35 Si attenuatus fuerit frater tuus, et infirmus manu, et susceperis eum quasi advenam et peregrinum, et vixerit tecum,

25:36 ne accipias usuras ab eo, nec amplius quam dedisti : time Deum tuum, ut vivere possit frater tuus apud te.

25:37 Pecuniam tuam non dabis ei ad usuram, et frugum superabundantiam non exiges.

25:38 Ego Dominus Deus vester, qui eduxi vos de terra Ægypti, ut darem vobis terram Chanaan, et essem vester Deus.

25:39 Si paupertate compulsus vendiderit se tibi frater tuus, non eum opprimes servitute famulorum,

25:40 sed quasi mercenarius et colonus erit : usque ad annum jubilæum operabitur apud te,

25:41 et postea egredietur cum liberis suis, et revertetur ad cognationem, ad possessionem patrum suorum.

25:42 Mei enim servi sunt, et ego eduxi eos de terra Ægypti : non veneant conditione servorum :

25:43 ne affligas eum per potentiam, sed metuito Deum tuum.

25:44 Servus et ancilla sint vobis de nationibus quæ in circuitu vestro sunt :

25:45 et de advenis qui peregrinantur apud vos, vel qui ex his nati fuerint in terra vestra, hos habebitis famulos :

25:46 et hæreditario jure transmittetis ad posteros, ac possidebitis in æternum : fratres autem vestros filios Israël ne opprimatis per potentiam.

25:47 Si invaluerit apud vos manus advenæ atque peregrini, et attenuatus frater tuus vendiderit se ei, aut cuiquam de stirpe ejus :

25:48 post venditionem potest redimi. Qui voluerit ex fratribus suis, redimet eum,

25:49 et patruus, et patruelis, et consanguineus, et affinis. Sin autem et ipse potuerit, redimet se,

25:50 supputatis dumtaxat annis a tempore venditionis suæ usque ad annum jubilæum : et pecunia, qua venditus fuerat, juxta annorum numerum, et rationem mercenarii supputata.

25:51 Si plures fuerint anni qui remanent usque ad jubilæum, secundum hos reddet et pretium :

25:52 si pauci, ponet rationem cum eo juxta annorum numerum, et reddet emptori quod reliquum est annorum,

25:53 quibus ante servivit mercedibus imputatis : non affliget eum violenter in conspectu tuo.

25:54 Quod si per hæc redimi non potuerit, anno jubilæo egredietur cum liberis suis.

25:55 Mei enim sunt servi filii Israël, quos eduxi de terra Ægypti.