7:1 Hæc quoque lex hostiæ pro delicto, Sancta sanctorum est :

7:2 idcirco ubi immolabitur holocaustum, mactabitur et victima pro delicto : sanguis ejus per gyrum altaris fundetur.

7:3 Offerent ex ea caudam et adipem qui operit vitalia :

7:4 duos renunculos, et pinguedinem quæ juxta ilia est, reticulumque jecoris cum renunculis.

7:5 Et adolebit ea sacerdos super altare : incensum est Domini pro delicto.

7:6 Omnis masculus de sacerdotali genere, in loco sancto vescetur his carnibus, quia Sanctum sanctorum est.

7:7 Sicut pro peccato offertur hostia, ita et pro delicto : utriusque hostiæ lex una erit : ad sacerdotem, qui eam obtulerit, pertinebit.

7:8 Sacerdos qui offert holocausti victimam, habebit pellem ejus.

7:9 Et omne sacrificium similæ, quod coquitur in clibano, et quidquid in craticula, vel in sartagine præparatur, ejus erit sacerdotis a quo offertur :

7:10 sive oleo conspersa, sive arida fuerint, cunctis filiis Aaron mensura æqua per singulos dividetur.

7:11 Hæc est lex hostiæ pacificorum quæ offertur Domino.

7:12 Si pro gratiarum actione oblatio fuerit, offerent panes absque fermento conspersos oleo, et lagana azyma uncta oleo, coctamque similam, et collyridas olei admistione conspersas :

7:13 panes quoque fermentatos cum hostia gratiarum, quæ immolatur pro pacificis :

7:14 ex quibus unus pro primitiis offeretur Domino, et erit sacerdotis qui fundet hostiæ sanguinem,

7:15 cujus carnes eadem comedentur die, nec remanebit ex eis quidquam usque mane.

7:16 Si voto, vel sponte quispiam obtulerit hostiam, eadem similiter edetur die : sed et si quid in crastinum remanserit, vesci licitum est :

7:17 quidquid autem tertius invenerit dies, ignis absumet.

7:18 Si quis de carnibus victimæ pacificorum die tertio comederit, irrita fiet oblatio, nec proderit offerenti : quin potius quæcumque anima tali se edulio contaminaverit, prævaricationis rea erit.

7:19 Caro, quæ aliquid tetigerit immundum, non comedetur, sed comburetur igni : qui fuerit mundus, vescetur ex ea.

7:20 Anima polluta quæ ederit de carnibus hostiæ pacificorum, quæ oblata est Domino, peribit de populis suis.

7:21 Et quæ tetigerit immunditiam hominis, vel jumenti, sive omnis rei quæ polluere potest, et comederit de hujuscemodi carnibus, interibit de populis suis.

7:22 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :

7:23 Loquere filiis Israël : Adipem ovis, et bovis, et capræ non comedetis.

7:24 Adipem cadaveris morticini, et ejus animalis, quod a bestia captum est, habebitis in varios usus.

7:25 Si quis adipem, qui offerri debet in incensum Domini, comederit, peribit de populo suo.

7:26 Sanguinem quoque omnis animalis non sumetis in cibo, tam de avibus quam de pecoribus.

7:27 Omnis anima, quæ ederit sanguinem, peribit de populis suis.

7:28 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :

7:29 Loquere filiis Israël, dicens : Qui offert victimam pacificorum Domino, offerat simul et sacrificium, id est, libamenta ejus.

7:30 Tenebit manibus adipem hostiæ, et pectusculum : cumque ambo oblata Domino consecraverit, tradet sacerdoti,

7:31 qui adolebit adipem super altare, pectusculum autem erit Aaron et filiorum ejus.

7:32 Armus quoque dexter de pacificorum hostiis cedet in primitias sacerdotis.

7:33 Qui obtulerit sanguinem et adipem filiorum Aaron, ipse habebit et armum dextrum in portione sua.

7:34 Pectusculum enim elevationis, et armum separationis, tuli a filiis Israël de hostiis eorum pacificis, et dedi Aaron sacerdoti, et filiis ejus, lege perpetua, ab omni populo Israël.

7:35 Hæc est unctio Aaron et filiorum ejus in cæremoniis Domini die qua obtulit eos Moyses, ut sacerdotio fungerentur,

7:36 et quæ præcepit eis dari Dominus a filiis Israël religione perpetua in generationibus suis.

7:37 Ista est lex holocausti, et sacrificii pro peccato atque delicto, et pro consecratione et pacificorum victimis,

7:38 quam constituit Dominus Moysi in monte Sinai, quando mandabit filiis Israël ut offerrent oblationes suas Domino in deserto Sinai.