14:1 In illo tempore audivit Herodes tetrarcha famam Jesu :

14:2 et ait pueris suis : Hic est Joannes Baptista : ipse surrexit a mortuis, et ideo virtutes operantur in eo.

14:3 Herodes enim tenuit Joannem, et alligavit eum : et posuit in carcerem propter Herodiadem uxorem fratris sui.

14:4 Dicebat enim illi Joannes : Non licet tibi habere eam.

14:5 Et volens illum occidere, timuit populum : quia sicut prophetam eum habebant.

14:6 Die autem natalis Herodis saltavit filia Herodiadis in medio, et placuit Herodi :

14:7 unde cum juramento pollicitus est ei dare quodcumque postulasset ab eo.

14:8 At illa præmonita a matre sua : Da mihi, inquit, hic in disco caput Joannis Baptistæ.

14:9 Et contristatus est rex : propter juramentum autem, et eos qui pariter recumbebant, jussit dari.

14:10 Misitque et decollavit Joannem in carcere.

14:11 Et allatum est caput ejus in disco, et datum est puellæ, et attulit matri suæ.

14:12 Et accedentes discipuli ejus, tulerunt corpus ejus, et sepelierunt illud : et venientes nuntiaverunt Jesu.

14:13 Quod cum audisset Jesus, secessit inde in navicula, in locum desertum seorsum : et cum audissent turbæ, secutæ sunt eum pedestres de civitatibus.

14:14 Et exiens vidit turbam multam, et misertus est eis, et curavit languidos eorum.

14:15 Vespere autem facto, accesserunt ad eum discipuli ejus, dicentes : Desertus est locus, et hora jam præteriit : dimitte turbas, ut euntes in castella, emant sibi escas.

14:16 Jesus autem dixit eis : Non habent necesse ire : date illis vos manducare.

14:17 Responderunt ei : Non habemus hic nisi quinque panes et duos pisces.

14:18 Qui ait eis : Afferte mihi illos huc.

14:19 Et cum jussisset turbam discumbere super fœnum, acceptis quinque panibus et duobus piscibus, aspiciens in cælum benedixit, et fregit, et dedit discipulis panes, discipuli autem turbis.

14:20 Et manducaverunt omnes, et saturati sunt. Et tulerunt reliquias, duodecim cophinos fragmentorum plenos.

14:21 Manducantium autem fuit numerus quinque millia virorum, exceptis mulieribus et parvulis.

14:22 Et statim compulit Jesus discipulos ascendere in naviculam, et præcedere eum trans fretum, donec dimitteret turbas.

14:23 Et dimissa turba, ascendit in montem solus orare. Vespere autem facto solus erat ibi :

14:24 navicula autem in medio mari jactabatur fluctibus : erat enim contrarius ventus.

14:25 Quarta enim vigilia noctis, venit ad eos ambulans super mare.

14:26 Et videntes eum super mare ambulantem, turbati sunt, dicentes : Quia phantasma est. Et præ timore clamaverunt.

14:27 Statimque Jesus locutus est eis, dicens : Habete fiduciam : ego sum, nolite timere.

14:28 Respondens autem Petrus, dixit : Domine, si tu es, jube me ad te venire super aquas.

14:29 At ipse ait : Veni. Et descendens Petrus de navicula, ambulabat super aquam ut veniret ad Jesum.

14:30 Videns vero ventum validum, timuit : et cum cœpisset mergi, clamavit dicens : Domine, salvum me fac.

14:31 Et continuo Jesus extendens manum, apprehendit eum : et ait illi : Modicæ fidei, quare dubitasti ?

14:32 Et cum ascendissent in naviculam, cessavit ventus.

14:33 Qui autem in navicula erant, venerunt, et adoraverunt eum, dicentes : Vere Filius Dei es.

14:34 Et cum transfretassent, venerunt in terram Genesar.

14:35 Et cum cognovissent eum viri loci illius, miserunt in universam regionem illam, et obtulerunt ei omnes male habentes :

14:36 et rogabant eum ut vel fimbriam vestimenti ejus tangerent. Et quicumque tetigerunt, salvi facti sunt.