22:1 Et respondens Jesus, dixit iterum in parabolis eis, dicens :

22:2 Simile factum est regnum cælorum homini regi, qui fecit nuptias filio suo.

22:3 Et misit servos suos vocare invitatos ad nuptias, et nolebant venire.

22:4 Iterum misit alios servos, dicens : Dicite invitatis : Ecce prandium meum paravi, tauri mei et altilia occisa sunt, et omnia parata : venite ad nuptias.

22:5 Illi autem neglexerunt : et abierunt, alius in villam suam, alius vero ad negotiationem suam :

22:6 reliqui vero tenuerunt servos ejus, et contumeliis affectos occiderunt.

22:7 Rex autem cum audisset, iratus est : et missis exercitibus suis, perdidit homicidas illos, et civitatem illorum succendit.

22:8 Tunc ait servis suis : Nuptiæ quidem paratæ sunt, sed qui invitati erant, non fuerunt digni :

22:9 ite ergo ad exitus viarum, et quoscumque inveneritis, vocate ad nuptias.

22:10 Et egressi servi ejus in vias, congregaverunt omnes quos invenerunt, malos et bonos : et impletæ sunt nuptiæ discumbentium.

22:11 Intravit autem rex ut videret discumbentes, et vidit ibi hominem non vestitum veste nuptiali.

22:12 Et ait illi : Amice, quomodo huc intrasti non habens vestem nuptialem ? At ille obmutuit.

22:13 Tunc dicit rex ministris : Ligatis manibus et pedibus ejus, mittite eum in tenebras exteriores : ibi erit fletus et stridor dentium.

22:14 Multi enim sunt vocati, pauci vero electi.

22:15 Tunc abeuntes pharisæi, consilium inierunt ut caperent eum in sermone.

22:16 Et mittunt ei discipulos suos cum Herodianis, dicentes : Magister, scimus quia verax es, et viam Dei in veritate doces, et non est tibi cura de aliquo : non enim respicis personam hominum :

22:17 dic ergo nobis quid tibi videtur, licet censum dare Cæsari, an non ?

22:18 Cognita autem Jesus nequitia eorum, ait : Quid me tentatis, hypocritæ ?

22:19 ostendite mihi numisma census. At illi obtulerunt ei denarium.

22:20 Et ait illis Jesus : Cujus est imago hæc, et superscriptio ?

22:21 Dicunt ei : Cæsaris. Tunc ait illis : Reddite ergo quæ sunt Cæsaris, Cæsari : et quæ sunt Dei, Deo.

22:22 Et audientes mirati sunt, et relicto eo abierunt.

22:23 In illo die accesserunt ad eum sadducæi, qui dicunt non esse resurrectionem : et interrogaverunt eum,

22:24 dicentes : Magister, Moyses dixit : Si quis mortuus fuerit non habens filium, ut ducat frater ejus uxorem illius, et suscitet semen fratri suo.

22:25 Erant autem apud nos septem fratres : et primus, uxore ducta, defunctus est : et non habens semen, reliquit uxorem suam fratri suo.

22:26 Similiter secundus, et tertius usque ad septimum.

22:27 Novissime autem omnium et mulier defuncta est.

22:28 In resurrectione ergo cujus erit de septem uxor ? omnes enim habuerunt eam.

22:29 Respondens autem Jesus, ait illis : Erratis nescientes Scripturas, neque virtutem Dei.

22:30 In resurrectione enim neque nubent, neque nubentur : sed erunt sicut angeli Dei in cælo.

22:31 De resurrectione autem mortuorum non legistis quod dictum est a Deo dicente vobis :

22:32 Ego sum Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Jacob ? Non est Deus mortuorum, sed viventium.

22:33 Et audientes turbæ, mirabantur in doctrina ejus.

22:34 Pharisæi autem audientes quod silentium imposuisset sadducæis, convenerunt in unum :

22:35 et interrogavit eum unus ex eis legis doctor, tentans eum :

22:36 Magister, quod est mandatum magnum in lege ?

22:37 Ait illi Jesus : Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et in tota anima tua, et in tota mente tua.

22:38 Hoc est maximum, et primum mandatum.

22:39 Secundum autem simile est huic : Diliges proximum tuum, sicut teipsum.

22:40 In his duobus mandatis universa lex pendet, et prophetæ.

22:41 Congregatis autem pharisæis, interrogavit eos Jesus,

22:42 dicens : Quid vobis videtur de Christo ? cujus filius est ? Dicunt ei : David.

22:43 Ait illis : Quomodo ergo David in spiritu vocat eum Dominum, dicens :

22:44 Dixit Dominus Domino meo : Sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum ?

22:45 Si ergo David vocat eum Dominum, quomodo filius ejus est ?

22:46 Et nemo poterat ei respondere verbum : neque ausus fuit quisquam ex illa die eum amplius interrogare.