25:1 Tunc simile erit regnum cælorum decem virginibus : quæ accipientes lampades suas exierunt obviam sponso et sponsæ.

25:2 Quinque autem ex eis erant fatuæ, et quinque prudentes :

25:3 sed quinque fatuæ, acceptis lampadibus, non sumpserunt oleum secum :

25:4 prudentes vero acceperunt oleum in vasis suis cum lampadibus.

25:5 Moram autem faciente sponso, dormitaverunt omnes et dormierunt.

25:6 Media autem nocte clamor factus est : Ecce sponsus venit, exite obviam ei.

25:7 Tunc surrexerunt omnes virgines illæ, et ornaverunt lampades suas.

25:8 Fatuæ autem sapientibus dixerunt : Date nobis de oleo vestro, quia lampades nostræ extinguuntur.

25:9 Responderunt prudentes, dicentes : Ne forte non sufficiat nobis, et vobis, ite potius ad vendentes, et emite vobis.

25:10 Dum autem irent emere, venit sponsus : et quæ paratæ erant, intraverunt cum eo ad nuptias, et clausa est janua.

25:11 Novissime vero veniunt et reliquæ virgines, dicentes : Domine, domine, aperi nobis.

25:12 At ille respondens, ait : Amen dico vobis, nescio vos.

25:13 Vigilate itaque, quia nescitis diem, neque horam.

25:14 Sicut enim homo peregre proficiscens, vocavit servos suos, et tradidit illis bona sua.

25:15 Et uni dedit quinque talenta, alii autem duo, alii vero unum, unicuique secundum propriam virtutem : et profectus est statim.

25:16 Abiit autem qui quinque talenta acceperat, et operatus est in eis, et lucratus est alia quinque.

25:17 Similiter et qui duo acceperat, lucratus est alia duo.

25:18 Qui autem unum acceperat, abiens fodit in terram, et abscondit pecuniam domini sui.

25:19 Post multum vero temporis venit dominus servorum illorum, et posuit rationem cum eis.

25:20 Et accedens qui quinque talenta acceperat, obtulit alia quinque talenta, dicens : Domine, quinque talenta tradidisti mihi, ecce alia quinque superlucratus sum.

25:21 Ait illi dominus ejus : Euge serve bone, et fidelis : quia super pauca fuisti fidelis, super multa te constituam ; intra in gaudium domini tui.

25:22 Accessit autem et qui duo talenta acceperat, et ait : Domine, duo talenta tradidisti mihi, ecce alia duo lucratus sum.

25:23 Ait illi dominus ejus : Euge serve bone, et fidelis : quia super pauca fuisti fidelis, super multa te constituam ; intra in gaudium domini tui.

25:24 Accedens autem et qui unum talentum acceperat, ait : Domine, scio quia homo durus es ; metis ubi non seminasti, et congregas ubi non sparsisti :

25:25 et timens abii, et abscondi talentum tuum in terra : ecce habes quod tuum est.

25:26 Respondens autem dominus ejus, dixit ei : Serve male, et piger, sciebas quia meto ubi non semino, et congrego ubi non sparsi :

25:27 oportuit ergo te committere pecuniam meam numulariis, et veniens ego recepissem utique quod meum est cum usura.

25:28 Tollite itaque ab eo talentum, et date ei qui habet decem talenta :

25:29 omni enim habenti dabitur, et abundabit : ei autem qui non habet, et quod videtur habere, auferetur ab eo.

25:30 Et inutilem servum ejicite in tenebras exteriores : illic erit fletus, et stridor dentium.

25:31 Cum autem venerit Filius hominis in majestate sua, et omnes angeli cum eo, tunc sedebit super sedem majestatis suæ :

25:32 et congregabuntur ante eum omnes gentes, et separabit eos ab invicem, sicut pastor segregat oves ab hædis :

25:33 et statuet oves quidem a dextris suis, hædos autem a sinistris.

25:34 Tunc dicet rex his qui a dextris ejus erunt : Venite benedicti Patris mei, possidete paratum vobis regnum a constitutione mundi :

25:35 esurivi enim, et dedistis mihi manducare : sitivi, et dedistis mihi bibere : hospes eram, et collegistis me :

25:36 nudus, et cooperuistis me : infirmus, et visitastis me : in carcere eram, et venistis ad me.

25:37 Tunc respondebunt ei justi, dicentes : Domine, quando te vidimus esurientem, et pavimus te : sitientem, et dedimus tibi potum ?

25:38 quando autem te vidimus hospitem, et collegimus te : aut nudum, et cooperuimus te ?

25:39 aut quando te vidimus infirmum, aut in carcere, et venimus ad te ?

25:40 Et respondens rex, dicet illis : Amen dico vobis, quamdiu fecistis uni ex his fratribus meis minimis, mihi fecistis.

25:41 Tunc dicet et his qui a sinistris erunt : Discedite a me maledicti in ignem æternum, qui paratus est diabolo, et angelis ejus :

25:42 esurivi enim, et non dedistis mihi manducare : sitivi, et non dedistis mihi potum :

25:43 hospes eram, et non collegistis me : nudus, et non cooperuistis me : infirmus, et in carcere, et non visitastis me.

25:44 Tunc respondebunt ei et ipsi, dicentes : Domine, quando te vidimus esurientem, aut sitientem, aut hospitem, aut nudum, aut infirmum, aut in carcere, et non ministravimus tibi ?

25:45 Tunc respondebit illis, dicens : Amen dico vobis : Quamdiu non fecistis uni de minoribus his, nec mihi fecistis.

25:46 Et ibunt hi in supplicium æternum : justi autem in vitam æternam.