103:1 Ipsi David. Benedic, anima mea, Domino : Domine Deus meus, magnificatus es vehementer. Confessionem et decorem induisti,

103:2 amictus lumine sicut vestimento. Extendens cælum sicut pellem,

103:3 qui tegis aquis superiora ejus : qui ponis nubem ascensum tuum ; qui ambulas super pennas ventorum :

103:4 qui facis angelos tuos spiritus, et ministros tuos ignem urentem.

103:5 Qui fundasti terram super stabilitatem suam : non inclinabitur in sæculum sæculi.

103:6 Abyssus sicut vestimentum amictus ejus ; super montes stabunt aquæ.

103:7 Ab increpatione tua fugient ; a voce tonitrui tui formidabunt.

103:8 Ascendunt montes, et descendunt campi, in locum quem fundasti eis.

103:9 Terminum posuisti quem non transgredientur, neque convertentur operire terram.

103:10 Qui emittis fontes in convallibus ; inter medium montium pertransibunt aquæ.

103:11 Potabunt omnes bestiæ agri ; expectabunt onagri in siti sua.

103:12 Super ea volucres cæli habitabunt ; de medio petrarum dabunt voces.

103:13 Rigans montes de superioribus suis ; de fructu operum tuorum satiabitur terra :

103:14 producens fœnum jumentis, et herbam servituti hominum, ut educas panem de terra,

103:15 et vinum lætificet cor hominis : ut exhilaret faciem in oleo, et panis cor hominis confirmet.

103:16 Saturabuntur ligna campi, et cedri Libani quas plantavit :

103:17 illic passeres nidificabunt : herodii domus dux est eorum.

103:18 Montes excelsi cervis ; petra refugium herinaciis.

103:19 Fecit lunam in tempora ; sol cognovit occasum suum.

103:20 Posuisti tenebras, et facta est nox ; in ipsa pertransibunt omnes bestiæ silvæ :

103:21 catuli leonum rugientes ut rapiant, et quærant a Deo escam sibi.

103:22 Ortus est sol, et congregati sunt, et in cubilibus suis collocabuntur.

103:23 Exibit homo ad opus suum, et ad operationem suam usque ad vesperum.

103:24 Quam magnificata sunt opera tua, Domine ! omnia in sapientia fecisti ; impleta est terra possessione tua.

103:25 Hoc mare magnum et spatiosum manibus ; illic reptilia quorum non est numerus : animalia pusilla cum magnis.

103:26 Illic naves pertransibunt ; draco iste quem formasti ad illudendum ei.

103:27 Omnia a te expectant ut des illis escam in tempore.

103:28 Dante te illis, colligent ; aperiente te manum tuam, omnia implebuntur bonitate.

103:29 Avertente autem te faciem, turbabuntur ; auferes spiritum eorum, et deficient, et in pulverem suum revertentur.

103:30 Emittes spiritum tuum, et creabuntur, et renovabis faciem terræ.

103:31 Sit gloria Domini in sæculum ; lætabitur Dominus in operibus suis.

103:32 Qui respicit terram, et facit eam tremere ; qui tangit montes, et fumigant.

103:33 Cantabo Domino in vita mea ; psallam Deo meo quamdiu sum.

103:34 Jucundum sit ei eloquium meum ; ego vero delectabor in Domino.

103:35 Deficiant peccatores a terra, et iniqui, ita ut non sint. Benedic, anima mea, Domino.