139:1 In finem. Psalmus David.

139:2 Eripe me, Domine, ab homine malo ; a viro iniquo eripe me.

139:3 Qui cogitaverunt iniquitates in corde, tota die constituebant prælia.

139:4 Acuerunt linguas suas sicut serpentis ; venenum aspidum sub labiis eorum.

139:5 Custodi me, Domine, de manu peccatoris, et ab hominibus iniquis eripe me. Qui cogitaverunt supplantare gressus meos :

139:6 absconderunt superbi laqueum mihi. Et funes extenderunt in laqueum ; juxta iter, scandalum posuerunt mihi.

139:7 Dixi Domino : Deus meus es tu ; exaudi, Domine, vocem deprecationis meæ.

139:8 Domine, Domine, virtus salutis meæ, obumbrasti super caput meum in die belli.

139:9 Ne tradas me, Domine, a desiderio meo peccatori : cogitaverunt contra me ; ne derelinquas me, ne forte exaltentur.

139:10 Caput circuitus eorum : labor labiorum ipsorum operiet eos.

139:11 Cadent super eos carbones ; in ignem dejicies eos : in miseriis non subsistent.

139:12 Vir linguosus non dirigetur in terra ; virum injustum mala capient in interitu.

139:13 Cognovi quia faciet Dominus judicium inopis, et vindictam pauperum.

139:14 Verumtamen justi confitebuntur nomini tuo, et habitabunt recti cum vultu tuo.