143:1 Psalmus David. Adversus Goliath. Benedictus Dominus Deus meus, qui docet manus meas ad prælium, et digitos meos ad bellum.

143:2 Misericordia mea et refugium meum ; susceptor meus et liberator meus ; protector meus, et in ipso speravi, qui subdit populum meum sub me.

143:3 Domine, quid est homo, quia innotuisti ei ? aut filius hominis, quia reputas eum ?

143:4 Homo vanitati similis factus est ; dies ejus sicut umbra prætereunt.

143:5 Domine, inclina cælos tuos, et descende ; tange montes, et fumigabunt.

143:6 Fulgura coruscationem, et dissipabis eos ; emitte sagittas tuas, et conturbabis eos.

143:7 Emitte manum tuam de alto : eripe me, et libera me de aquis multis, de manu filiorum alienorum :

143:8 quorum os locutum est vanitatem, et dextera eorum dextera iniquitatis.

143:9 Deus, canticum novum cantabo tibi ; in psalterio decachordo psallam tibi.

143:10 Qui das salutem regibus, qui redemisti David servum tuum de gladio maligno,

143:11 eripe me, et erue me de manu filiorum alienorum, quorum os locutum est vanitatem, et dextera eorum dextera iniquitatis.

143:12 Quorum filii sicut novellæ plantationes in juventute sua ; filiæ eorum compositæ, circumornatæ ut similitudo templi.

143:13 Promptuaria eorum plena, eructantia ex hoc in illud ; oves eorum fœtosæ, abundantes in egressibus suis ;

143:14 boves eorum crassæ. Non est ruina maceriæ, neque transitus, neque clamor in plateis eorum.

143:15 Beatum dixerunt populum cui hæc sunt ; beatus populus cujus Dominus Deus ejus.