30:1 In finem. Psalmus David, pro extasi.

30:2 In te, Domine, speravi ; non confundar in æternum : in justitia tua libera me.

30:3 Inclina ad me aurem tuam ; accelera ut eruas me. Esto mihi in Deum protectorem, et in domum refugii, ut salvum me facias :

30:4 quoniam fortitudo mea et refugium meum es tu ; et propter nomen tuum deduces me et enutries me.

30:5 Educes me de laqueo hoc quem absconderunt mihi, quoniam tu es protector meus.

30:6 In manus tuas commendo spiritum meum ; redemisti me, Domine Deus veritatis.

30:7 Odisti observantes vanitates supervacue ; ego autem in Domino speravi.

30:8 Exsultabo, et lætabor in misericordia tua, quoniam respexisti humilitatem meam ; salvasti de necessitatibus animam meam.

30:9 Nec conclusisti me in manibus inimici : statuisti in loco spatioso pedes meos.

30:10 Miserere mei, Domine, quoniam tribulor ; conturbatus est in ira oculus meus, anima mea, et venter meus.

30:11 Quoniam defecit in dolore vita mea, et anni mei in gemitibus. Infirmata est in paupertate virtus mea, et ossa mea conturbata sunt.

30:12 Super omnes inimicos meos factus sum opprobrium, et vicinis meis valde, et timor notis meis ; qui videbant me foras fugerunt a me.

30:13 Oblivioni datus sum, tamquam mortuus a corde ; factus sum tamquam vas perditum :

30:14 quoniam audivi vituperationem multorum commorantium in circuitu. In eo dum convenirent simul adversum me, accipere animam meam consiliati sunt.

30:15 Ego autem in te speravi, Domine ; dixi : Deus meus es tu ;

30:16 in manibus tuis sortes meæ : eripe me de manu inimicorum meorum, et a persequentibus me.

30:17 Illustra faciem tuam super servum tuum ; salvum me fac in misericordia tua.

30:18 Domine, non confundar, quoniam invocavi te. Erubescant impii, et deducantur in infernum ;

30:19 muta fiant labia dolosa, quæ loquuntur adversus justum iniquitatem, in superbia, et in abusione.

30:20 Quam magna multitudo dulcedinis tuæ, Domine, quam abscondisti timentibus te ; perfecisti eis qui sperant in te in conspectu filiorum hominum !

30:21 Abscondes eos in abscondito faciei tuæ a conturbatione hominum ; proteges eos in tabernaculo tuo, a contradictione linguarum.

30:22 Benedictus Dominus, quoniam mirificavit misericordiam suam mihi in civitate munita.

30:23 Ego autem dixi in excessu mentis meæ : Projectus sum a facie oculorum tuorum : ideo exaudisti vocem orationis meæ, dum clamarem ad te.

30:24 Diligite Dominum, omnes sancti ejus, quoniam veritatem requiret Dominus, et retribuet abundanter facientibus superbiam.

30:25 Viriliter agite, et confortetur cor vestrum, omnes qui speratis in Domino.