43:1 In finem. Filiis Core ad intellectum.

43:2 Deus, auribus nostris audivimus, patres nostri annuntiaverunt nobis, opus quod operatus es in diebus eorum, et in diebus antiquis.

43:3 Manus tua gentes disperdidit, et plantasti eos ; afflixisti populos, et expulisti eos.

43:4 Nec enim in gladio suo possederunt terram, et brachium eorum non salvavit eos : sed dextera tua et brachium tuum, et illuminatio vultus tui, quoniam complacuisti in eis.

43:5 Tu es ipse rex meus et Deus meus, qui mandas salutes Jacob.

43:6 In te inimicos nostros ventilabimus cornu, et in nomine tuo spernemus insurgentes in nobis.

43:7 Non enim in arcu meo sperabo, et gladius meus non salvabit me :

43:8 salvasti enim nos de affligentibus nos, et odientes nos confudisti.

43:9 In Deo laudabimur tota die, et in nomine tuo confitebimur in sæculum.

43:10 Nunc autem repulisti et confudisti nos, et non egredieris, Deus, in virtutibus nostris.

43:11 Avertisti nos retrorsum post inimicos nostros, et qui oderunt nos diripiebant sibi.

43:12 Dedisti nos tamquam oves escarum, et in gentibus dispersisti nos.

43:13 Vendidisti populum tuum sine pretio, et non fuit multitudo in commutationibus eorum.

43:14 Posuisti nos opprobrium vicinis nostris ; subsannationem et derisum his qui sunt in circuitu nostro.

43:15 Posuisti nos in similitudinem gentibus ; commotionem capitis in populis.

43:16 Tota die verecundia mea contra me est, et confusio faciei meæ cooperuit me :

43:17 a voce exprobrantis et obloquentis, a facie inimici et persequentis.

43:18 Hæc omnia venerunt super nos ; nec obliti sumus te, et inique non egimus in testamento tuo.

43:19 Et non recessit retro cor nostrum ; et declinasti semitas nostras a via tua :

43:20 quoniam humiliasti nos in loco afflictionis, et cooperuit nos umbra mortis.

43:21 Si obliti sumus nomen Dei nostri, et si expandimus manus nostras ad deum alienum,

43:22 nonne Deus requiret ista ? ipse enim novit abscondita cordis. Quoniam propter te mortificamur tota die ; æstimati sumus sicut oves occisionis.

43:23 Exsurge ; quare obdormis, Domine ? exsurge, et ne repellas in finem.

43:24 Quare faciem tuam avertis ? oblivisceris inopiæ nostræ et tribulationis nostræ ?

43:25 Quoniam humiliata est in pulvere anima nostra ; conglutinatus est in terra venter noster.

43:26 Exsurge, Domine, adjuva nos, et redime nos propter nomen tuum.