50:1 In finem. Psalmus David,

50:2 cum venit ad eum Nathan propheta, quando intravit ad Bethsabee.

50:3 Miserere mei, Deus, secundum magnam misericordiam tuam ; et secundum multitudinem miserationum tuarum, dele iniquitatem meam.

50:4 Amplius lava me ab iniquitate mea, et a peccato meo munda me.

50:5 Quoniam iniquitatem meam ego cognosco, et peccatum meum contra me est semper.

50:6 Tibi soli peccavi, et malum coram te feci ; ut justificeris in sermonibus tuis, et vincas cum judicaris.

50:7 Ecce enim in iniquitatibus conceptus sum, et in peccatis concepit me mater mea.

50:8 Ecce enim veritatem dilexisti ; incerta et occulta sapientiæ tuæ manifestasti mihi.

50:9 Asperges me hyssopo, et mundabor ; lavabis me, et super nivem dealbabor.

50:10 Auditui meo dabis gaudium et lætitiam, et exsultabunt ossa humiliata.

50:11 Averte faciem tuam a peccatis meis, et omnes iniquitates meas dele.

50:12 Cor mundum crea in me, Deus, et spiritum rectum innova in visceribus meis.

50:13 Ne projicias me a facie tua, et spiritum sanctum tuum ne auferas a me.

50:14 Redde mihi lætitiam salutaris tui, et spiritu principali confirma me.

50:15 Docebo iniquos vias tuas, et impii ad te convertentur.

50:16 Libera me de sanguinibus, Deus, Deus salutis meæ, et exsultabit lingua mea justitiam tuam.

50:17 Domine, labia mea aperies, et os meum annuntiabit laudem tuam.

50:18 Quoniam si voluisses sacrificium, dedissem utique ; holocaustis non delectaberis.

50:19 Sacrificium Deo spiritus contribulatus ; cor contritum et humiliatum, Deus, non despicies.

50:20 Benigne fac, Domine, in bona voluntate tua Sion, ut ædificentur muri Jerusalem.

50:21 Tunc acceptabis sacrificium justitiæ, oblationes et holocausta ; tunc imponent super altare tuum vitulos.